Home Alone

Deze week word ik aan mijn lot overgelaten :-), mijn lief zit namelijk voor zijn professionele bezigheden 🙂 in Frankrijk.

Vanmorgen in alle vroegte zet ik hem af op Zaventem na een lang en passioneel afscheid 🙂 rij ik naar huis voor wat een drukke week wordt….want ook mijn papa is deze week niet in zijn kot, die mag met welverdiende vakantie, maar dat houdt in dat de zorg van bomma op mij komt.  En ik daar zal gaan koken nog eens op de old fashion way, want anders lust ze het niet :-).  En ook de tuin nog eens onder handen zal nemen.

Afgelopen weekend werd bomma verwacht op een jubileum en wie kon op zaterdagmiddag en -avond taxi spelen, juist ja, bie bie.  Ondanks het feit dat ik mijn zus er heb op aangesproken, dat ze mij gelijk gaf, verandert er weinig, ze neemt niks over en komt amper naar Antwerpen.

Bomma blijft mijn erfenis en omdat ze absoluut niet naar een home wil mogen wij, want ik ben mijn vader gigantisch dankbaar dat hij elke dag vers eten voor haar kookt en haar voorziet in brood en kleine boodschappen opdraaien….en ja, met momenten vind ik het egoïstisch, maar ook hier is het aan mij om mijn grenzen aan te geven zekers.

Dus mijn lief is er een hele week niet, ga hem missen maar ik weet ook dat deze afstand nieuwe zuurstof zal brengen en we alles veel minder als vanzelfsprekend vinden.  En stiekem ben ik een beetje jaloers, ja hij gaat meetings en workshops moeten bijwonen, maar ook enorm veel vrije tijd hebben, uit eten in toprestaurants en een week aan niks denken noch huishouden spelen :-), ik wil onmiddellijk ruilen 🙂

Fitness

Toen ik stopte met competitiesport schakelde ik over naar lopen, wilde mijn conditie niet kwijt en stond al zeker niet te wachten op billen vol cellulite.  Toen ik mijn huidig lief leerde kennen, liepen we al eens samen, maar al snel haakte hij af.

Op een avond werd ik beetje lastig gevallen door een troep jongeren aan de bushalte er gebeurde niks spectaculairs maar ik had totaal weerloos geweest indien dat wel het geval was geweest en de angst zat erin.

Mijn lief was not amused en zag me toch liever op een loopband in de fitness lopen dan op mijn eentje buiten.

Ik liet me inschrijven in de dichts bijzijnde sportschool, toen nog Health City..ondertussen werd het overgenomen door Basic Fit, de budget fitness van het moment en daar zijn ook nadelen aan verbonden buiten het feit dat sporten je geen rib uit je lijf kost en al het materiaal aanwezig is.

Maar toen ik me vanmorgen aanmeldde voor een training, besefte ik dat mijn zoon mijn lidkaart nog had, want dat is dan een van de voordelen, je mag met heel het gezin trainen en maar 1 keer betalen.  Maar waar ik totaal niet op gerekend had was dat men mij de toegang gewoon zou weigeren…na 9 jaar trainen op dezelfde locatie, nog nooit mijn kaart vergeten.  Ik was een beetje van mijn melk zelfs, de persoon achter de balie had op zijn minst de moeite kunnen doen mijn gegevens op te zoeken en te zien dat ik wel degelijk lid ben en keurig mijn lidgeld ook betaal, zelfs teveel want ondertussen zijn bijna alle groepslessen afgeschaft maar betaal ik er nog steeds wel voor.

Ik ben maar naar huis teruggereden en een stevige wandeling van anderhalf uur gaan maken…..

Point taken

Deze week schreef ik een logje achter slot en grendel.  Het kwam er in het kort op neer dat ik teleurgesteld was in mijn lief en hij heel fel naar mij toe reageerde.  Zijn gebruikelijke 3 dagen radiostilte volgde, iets waar ik het moeilijk blijf met hebben, ik haat spanningen en gespannen sferen, dat ik ook nog eens zijn gemoed overneem doet er ook geen goed aan.

Vanmorgen vatte ik toch het gesprek even aan, ik kan het niet laten gaan zonder uit te praten.

Maar op de wending in het gesprek had ik niet gerekend, want er werd echt wel een pijnpunt naar bovengebracht.  Mijn lief meldde heel fijntjes nadat ik hem had gezegd dat hij me had teleurgesteld, dat ik mijn frustraties en teleurstelling alleen op hem afreageer en tegen de rest braaf zwijg en ola, die boodschap kwam binnen.  Want hij heeft gelijk, tegen mijn zus, zoon, bomma, papa en vriendin zwijg ik en handel heel vaak puur uit verantwoordelijkheidsgevoel en men weet dat ik niet nee kan zeggen, zodat ik me vaak 3-dubbel zet om het iedereen naar zijn zin te maken, inclusief mijn lief, maar die krijgt het wel gepresenteerd, daar heeft hij absoluut gelijk in.

Dat ik bij mijn lief het tegengestelde bereik met boos te worden weet ik al jaren en toch trap ik in deze val vooral omdat ik mijn kleine irritaties inslik en ik vooral gefrustreerd was, dat mijn grootmoeder weer beroep op me deed om te zorgen dat ze in haar “naaikransje” kon trakteren omdat ze weet dat ik het voor papa ook deed, ik bakte toen 3 taarten na mijn werk, die ik ’s morgens om 6u afwerkte en nog bezorgde ook.  Maar wat toen alles erger maakte was wat mijn vader toen achteraf vertelde dat hij op zijn vrijwilligers werk waar hij trakteerde de vraag kreeg  hoe hij het allemaal deed, mijn vader had doodleuk geantwoord ” ik geef gewoon de opdracht aan mijn dochter“, ik voelde me zo gebruikt toen en slikte het weer weg.

En zo gaat dat met alles, ik slik en ga verder tot de irritatie zo groot is en alles eruit komt, confrontaties vermijden, de perfecte partner, dochter, zuster, kleindochter, vriendin, mama zijn tot mijn lief me hier vanmorgen op wees dat dit net mijn bron van frustratie is en ik besef het maar al te goed.

Point taken liefje,……

 

 

Zo was mei

Mei is voorbij gevlogen, wat een drukke maand, gevuld met leuke en minder leuke dingen ( maar die gaan we niet vermelden :-))…..hoe was mijn mei?

  • We hadden veel vrije dagen en vooral het seizoen van het voetbal werd afgesloten, ik ben gerust tot 22 juli :-), geen taxi spelen, geen vies gerief wassen…
  • We zagen Depeche Mode weer live aan het werk, het was niet het beste concert, maar het is en blijft nostalgie :-).
  • Ik startte weer met yoga en het houdt me echt letterlijk wat meer met mijn voeten op de grond :-).
  • We bezochten Timeless beauty, de schoonheid door de eeuwen heen in samenwerking met Marc Lagrange, die in mijn ogen vrouwen prachtig weergeeft in al hun schoonheid.  En Tongeren is echt wel een bezoekje waard, zeker op zondag wanneer de brocante markt wordt gehouden.
  • We vierden de verjaardag van mijn Zusje en mijn bomma, de zus werd 41, de bomma 91 :-), als verjaardagsgeschenk namen we bomma mee door het oude Antwerpen en trakteerde we haar op een ouderwetse konijn met pruimen :-).
  • We gingen in een weekend 3 keer uit eten 🙂 en 2 restaurants waren echt aanraders, ik nam mijn lief mee naar Marcel in Antwerpen en was verrast door het fijne eten en het orginele kader, waande me net Carrie Bradshaw in Parijs maar daar had mijn tulle rok mss ook met te maken :-).  Dat weekend waren we ook uitgenodigd door de schoonmoeder die ondanks alles toch nog kreeft wilde gaan eten in de Oesterbeurs in Yerseke ( heel gezellig dorpje trouwens), het eten overheerlijk, de service op en top en mijn schoonmoeder straalde!
  • Ik kocht makkelijke sandalen die nergens snijden en pijn doen, wat een zaligheid!  Dat ik nog comfort ging kiezen boven esthetiek is voor mij ook een klein mirakel.
  • Mijn zoon zette een punt achter zijn relatie en ja, ik mis haar :-).
  • Ik kreeg 18/20 op mijn examen pralines en kreeg de commentaar “dit is een wedstrijd praline”, ik blonk van trots.

Mei was een fijne maand, laten we juni met open armen ontvangen :-).

Hoe was jullie mei?

Huishoudelijke mededeling

Zoals jullie weten heb ik 2 schatten van katten voor degene die het vergeten zijn hier nog enkele sfeerbeelden :-), van deze dotjes, die om heel eerlijk te zijn ook heel veel kapotkrabben :-).

Dat deze 2 schatjes veel haren verliezen hoef ik ook niet te vertellen :-),  reken daarbij de vervelende kleine korrels uit de kattenbak die je overal terugvindt en maak de optelsom, ik stofzuig mezelf een pleuris.   Elke keer die zware stofzuiger uit de berging halen samen met de verlengdraad en dat toch minstens 2 keer per dag.

Tot mijn lief aankwam draven met de oplossing het snoerloze stofzuigmodel van Dyson.

 Ik beken, eerste gedachte was, hier heb je hem weer, nog een extra toestel in huis en de prijs is nu niet aan de lage kant, ja de gierige pin kwam weer in me naar boven :-).  Maar dat laatste argument werd vakkundig door het lief van tafel geveegd, dat onze eco-cheques ( gratis van de regering gekregen :-)) daarmee een goede bestemming zouden krijgen.

En ik moet eerlijk bekennen I’m hooked, na 3 dagen ben ik helemaal weg van mijnen Dyson ( moet er een naam voor verzinnen, suggeties zijn welkom :-)), je neemt hem vast en op mum van tijd is heel je huis haar-stof- en kattenbakvulling vrij 🙂 en hang je hem gewoon weer aan de muur.  Geen snoer, makkelijk in de hand, je rijdt nergens meer tegen met de slee van de stofzuiger.

Neen, dit is geen gesponserde blog, ondanks mijn enthousiasme…..:-).  Of hoe mijn huishouden weer een stukje makkelijker is geworden 🙂 :-)…..

 

Voeten

Voeten, nu de sandalen weer onder het stof zijn gehaald, zie je overal weer de verschillende soorten voeten en de eeltplekken, over de onverzorgde teennagels ga ik niet uitwijden.  Net zoals bij handen wordt mijn blik naar blote voeten getrokken en gruwel ik vaak bij wat ik zie.

Nu ben ik enorm gevoelig aan mijn voeten, niemand en ik herhaal niemand buiten ikzelf mag daar aankomen :-).  Ik krijg zelfs een onpasselijk gevoel als ik eraan denk, dat iemand aan mijn voeten komt. Zelfs het lopen op blote voeten heb ik niet graag, waar die kronkel vandaan komt weet ik niet, maar de vloer op mijn blote voeten, brrr.    Maar ook mijn voeten hebben onderhoud nodig en ik probeer zo goed en zo kwaad het zelf te doen, gelukkig word ik gespaard van eelt, dat maakt het al een stuk makkelijker.

2 keer per jaar dwing ik mezelf naar de pedicure, om alles eens vakkundig onder handen te laten nemen en met mooie voetjes de zomer in te gaan.

Morgen staat de afspraak gepland en het moet, want in gedachten heb ik al 3 keer de afspraak afgebeld en met een wee gevoel ga ik ernaar toe, maar ik wil onderstaande voeten weer in mijn sandalen zien :-).

 

Closeup photo of a beautiful female feet with red pedicure isolated on white