Afgemeld

Na een nachtje weer woelen en slecht slapen en teveel snoozen, was mijn weerstand zo groot dat ik spontaan een berichtje naar de persoon die op haar manier verantwoordelijk is voor de personeelsadministratie.

Ik kon het deze ochtend niet opbrengen om me naar het Paradijs te begeven, de spreekwoordelijke druppel was letterlijke, dat ik voorstelde om de nieuwe levering van diamanten 2 dagen uit te stellen, zodat er een bepaalde serie nog meekon en hij me deed geloven dat ik echt een indecent proposal deed, want ik moest echt veelzijdig leren denken, zijn woorden, niet de mijne.  Als je dan ’s avonds in je mailbox een mail ziet verschijnen geschreven door een andere collega, uiteraard gedicteerd door Miami, met wel mijn voorstel dan stelde ik me toch echt de vraag, moet dit nu echt???

Gisteren na het schrijven van mijn blog, stuurde ik nog 2 solliciaties de deur uit en geloof het of niet, maar allebei reageerden vandaag al, natuurlijk wil dat niks zeggen en zit ik nog met handen en voeten gebonden aan het Paradijs, het gevoel dat er interesse is, biedt mogelijkheden.

De eerste stap is naar mijn gevoel gezet, op naar de volgende?

Het wordt springen of ten ondergaan anders vrees ik…..

Vastgeroest

Toen ik startte in het Paradijs, had ik geen idee dat ik hier zolang zou werken.  Een jaar later wilde ik al vertrekken, er was zelfs al een afscheidsfeestje voor me geregeld 🙂 en toch wist Miami me te overtuigen om te blijven, met slechts een zinneke ” wat wil je zodat je blijft“, ik liet me letterlijk en figuurlijk omkopen met uren die beter uitkwamen, een beter loon en een kantoor voor mezelf.  Miami kocht me en ik trapte in de val.

Ondertussen kunnen we na 11 jaar zeggen dat ik ben vastgeroest, letterlijk en figuurlijk.  En het begint door te wegen, natuurlijk is het ook omdat tussen kerst-en de zomervakantie bijna 8 maand zit en we allemaal op ons tandvlees zitten, dat het niet goed gaat in ons bedrijf, maakt het allemaal nog moeilijker.

Ik moet me weer op de arbeidsmarkt smijten, maar alles is hier zo uit zijn context van het normale, dat het me enorm beangstigd, wat moet ik zeggen als men naar mijn capaciteiten vraagt, ik ben goed in het manipuleren van cijfers???   Mijn leeftijd al midden 40-er maakt me onzeker, niemand zit te wachten op iemand die eigenlijk de houdig heeft gekregen van ” ’t zal wel”

Ondanks dat mijn job mij absoluut geen voldoening geeft, ik me regelmatig verveel, blijf ik hier, net of ik vastzit op mijn mooie roze stoel.

Die roze stoel biedt me veiligheid, net als mijn kantoor, dat alleen voor mezelf is en waar elke vorm van comfort aanwezig is.  Ik heb veel vakantie, regel wat ik moet doen zelf, moet niet op een bepaald uur tikken.  Allemaal mooie voordelen, maar ze maken me niet gelukkig, er zijn steeds meer slechte dan goede dagen, op zondag slaap ik slecht, voel regelmatig fysieke weerstand.

Iemand een idee hoe je je losmaakt uit deze vastgeroeste situatie?

Afscheid nemen

Afscheid nemen, het is deel van het leven, maar sinds mama er niet meer is, heb ik het er moeilijk mee, omdat ik sindsdien besef dat het zo definitief is,  de persoon die overlijdt verdwijnt maar laat alles achter.

Het heeft me veranderd, ik ben me nu veel bewuster dat ik nog mensen die me heel dierbaar zijn ga verliezen, elk verlies gaat zoveel pijn en verdriet met zich meebrengen.

Ook nu staan we weer voor zo’n verlies, mijn schoonmoeder heeft beslist om dit weekend de paliatieve sedatie op te starten, ook al heeft iedereen er vrede mee, toch weet ik dat mijn lief enorm veel verdriet gaat ervaren, een nieuwe periode gaat aanbreken..en in dit geval mag je dat letterlijk nemen.

Er gaat een andere dynamiek door ons leven waaien en ik hoop dat het mijn lief niet zal veranderen..maar dat mijn leven gaat veranderen daar ben ik zeker van maar het gaat een positieve verandering zijn, tussen al het verdriet wordt ons mogelijk gemaakt om met volle teugen van het leven te gaan genieten, hoe dubbel het ook zal zijn.

Afscheid nemen bestaat niet, want de herinnering blijft.

Handtas

Handtassen, ik heb er een zwak voor,  meer dan voor schoenen ( ja, ik weet het Kliefje :-)).  En ik beken, het liefst zou ik van die mooie “designertassen” hebben, bij elke outfit een andere prachtige tas, aangezien ik dat niet kan noch wil betalen, moet ik het met minder stellen :-).

Ik blijf trouw aan mijn principe van een kleerkast van 40 stuks en dat geldt ook voor mijn handtassen, momenteel heb ik er 3 en een clutch voor een feestje :-), een van die 3 was versleten en aan vervanging toe.

Ik wist wel wat ik wilde, het moest vooral een praktische handtas zijn 🙂 ( when did that happen? :-)), geen grote maar ook geen kleine handtas, ik moest ze zowel rond mijn lichaam als rond mijn arm kunnen dragen, voldoende vakjes voor sleutels, lippenstift, batches,  het liefst in leer en last but not least, het moest een camel- of taupe kleurige tas zijn.

Na het vastleggen van het budget en een lange zoektocht vond ik wat ik zocht :-), iedereen was wild enthousiast, behalve mijn lief, die me liever in een klassiek model wilde zien, ik ben daar nog niet aan toe, hoewel ik ze prachtig vind.  Dat hij me er maar eentje cadeau doet, de slechtste cadeautjes koper ooit :-).

Dit is ze geworden, ik ben er wild enthousiast over, niet te groot, niet te klein, perfecte kleur, 3 vakjes en eentje voor telefoon…….

Sneller, sneller, snelst

Vrijdag namiddag, heb net mijn laatste taak op mijn to-do list afgewerkt, mijn mailbox nog opruimen en dan mag ik beschikken, dan is het WEEKEND!  Halsreikend kijk ik uit naar mijn gin-tonic die ik mezelf gun en ik ga voor een potje bicky-chips gaan :-).

Wat was afgelopen week een drukke week, ze is voorbij gevlogen er was gewoon geen moment tijd gehad om mijn lief te missen, voor ik het wist stond ik op Zaventem hem op te wachten, net zoals in de film en ik werd niet teleurgesteld, mijn lief zijn lach en lichaamshouding verraadde hoe blij hij was me te zien.   Ondanks het feit dat ik mijn lief niet echt miste, als ik eerlijk ben vond ik het bijzonder fijn om 4 dagen alleen te zijn en veel met mezelf ( lees huishouden) bezig te zijn, voelde ik me opgelaten toen ik hem zag en de vlinders vlogen weer rond.

De liefde laaide weer hoog op, een van de voordelen van even gescheiden te zijn, het besef dat je lief belangrijk is en geen vanzelfsprekendheid, nog een voordeel vond dat ik zoveel beter sliep, niet wakker worden van mijn lief zijn gesnurk, ik snap dat sommige mensen apart gaan slapen.

Nadelen kan ik niet bedenken, daarvoor was hij te snel terug :-)…..

Tijd om te vertragen en te genieten van het weekend dat enkel gevuld is met superleuke activiteiten…..

Have a GREAT weekend!!!

Aan mijn lijf

Lief lijf,

Jarenlang heb ik je verwaarloosd, je volgestopt met rommel, teveel alcohol en last but not least nicotine….

Ik zag je niet echt graag, je vertoonde bulten waar ze niet hoorden en te weinig vulsel waar het wel hoorde :-).  Ik vond je niet mooi, het had gewoon teveel vlees, dat het teveel aan vlees te wijten was aan verkeerde eetgewoontes dat wilde ik toen nog niet inzien.

Je gaf signalen, ik was regelmatig ziek, keelpijn, keelontstekingen, aften, verkoudheden, sinusitus, ontstekingen in mijn lichaam, acne…

Maar ik bleef halstarrig eten zoals ik at, periodes dat ik een hele dag snoepte en niks at werden afgewisseld met leven op alleen yohurt,….en elke dag was ik ongelukkig met mijn lichaam en voelde ik me dik.

En toch lichaam mag ik dankbaar zijn, want ondanks dat je slecht werd behandeld overwonnen we veel, zelfs de kantje-boordje situatie en ik door de slechte saturatie in mijn bloed langzaam weggleed.

Dit was het keerpunt, 2006……33 jaar en jij was er slecht aan toe mijn lichaam, mentaal was ik nog een schim van mezelf.  Je bleek weer al eens over een enorme veerkracht te beschikken, want je herstelde en ik beloofde beterschap…..maar ik bleef je weliswaar in mindere sterke vorm alcohol, sigaretten en troep toedienen.

De echte kentering kwam er pas in 2014 op 40-jarige leeftijd, toen besloot ik je beter te gaan behandelen en met resultaat, ik gooide mijn dieet om, gooide sigaretten in de vuilbak en alcohol, het wordt sindsdien nog heel zelden geconsumeerd.  Ik trainde als een gek om je in shape te krijgen, natuurlijk weer te extreem :-), zoals ik jaren met je deed.

Vandaag, ja vandaag besefte ik, dat ik je zo dankbaar moet zijn.  Je voelt beter dan ooit, ben zelden nog ziek, aften zijn onbestaande en vooral je ziet er beter uit dan ooit.  En eindelijk zie en voel ik dat ook.

Mijn lichaam, dank je om al die jaren van ontbering te doorstaan en toch de veerkracht te hebben om weer in vorm te komen als je goed wordt behandeld. Dank je om zo sterk te zijn en me de kans te geven door het leven te vliegen, ik beloof plechtig je goed te behandelen mijn lief lijf!

 

Aangedaan

Zaterdagmiddag werd bomma op een jubileumfeest verwacht, kleindochter deed dienst als styliste en taxichauffeur :-)……

Nadat ze aangekleed was bracht ik nog de nodige make-up aan bij haar en werkte het geheel af met de nodige juwelen.  Enkel een ring ontbrak nog, die ik mocht gaan uitzoeken in haar juwelen doos, waar elk juweel nog eens is opgborgen in speciaal doosje of zakje :-).  Ik had wat doosjes te openen voor ik vond wat ik zocht :-), mijn bomma altijd voor een verrassing te vinden :-).

Zonder te weten welk doosje ik opende, vond ik de trouwring en de horoscoop van mijn grootvader, die hij ALTIJD droeg, instant kreeg ik krop in mijn keel.  Ondanks het feit dat mijn grootvader al 10 jaar overleden is, denk ik nog vaak aan hem, het was een speciale man met een geweldig gevoel voor humor, beetje op zichzelf net zoals ik en ik heb het opnieuw doorgegeven aan mijn zoon.

Maar het verraste me dat mijn grootmoeder het had bijgehouden, ik was ervan overtuigd dat mijn moeder dit had gekregen, ondanks dat we dat niet hadden gevonden toen we haar gerief opruimde.

Het is melig en nostalgisch, maar ik hecht veel waarde aan zaken die mensen uit mijn hele nabije omgeving gebruikten, niet noodzakelijk juwelen, van mama gebruik sinds ze is overleden elke dag haar portomonee.

Ik paste mijn grootvader zijn trouwring en hij is veel te groot en ik weet nu al dat ik hem zal laten verkleinen of hem met bomma haar trouwring zal laten verwerken in een ander juweel, dat ik ook elke dag zal dragen, zo blijven de herinneringen gekoesterd……