Gewoontes doorbreken

Gewoontes, vaak zitten ze er diep ingebakken.  Ik kan zelfs spreken dat het hier gaat over een verslaving.

U weet dat ik veel moeite doe om slank en fit te blijven, dik en gebrek aan energie zijn mijn ergste nachtmerrie.  En eerlijkheid gebiedt me om te zeggen dat slank zijn heel belangrijk voor me is.  Ik hou mijn gewicht enorm in de gaten en daar wringt het schoentje, want het getal op de weegschaal bepaalt mijn dag/nacht.  Rationeel begrijp ik dat het getal niks zegt en toch houdt het me enorm in de ban.

Elke ochtend vind je me op de weegschaal en het getal dat ik zie verschijnen bepaalt jammer maar helaas hoe ik me die dag voel.  Hoe lager het getal hoe beter ik me in mijn vel voel.  ’s Avonds voor het slapen herhaalt zich dezelfde procedure en ook hier als het getal niet is wat ik wil zien blijft het even spoken in mijn hoofd.

Bij het veranderen van werk wordt pijnlijk duidelijk dat ik minder optie tot bewegen heb.  Geen fietstochtjes meer van- en naar het Paradijs, geen wandelingen over de Meir tijdens mijn lunchpauze….het tikt aan.  Het resultaat mag er zijn in 3 ,5 maanden tijd +3 kg.  Op die moment moet ik dan toegeven dat ik beetje panikeer.  Tijd voor actie, want me slecht in mijn vel voelen is het laatste wat ik wil en waar ik geen energie voor heb.  Even weer extra aandacht aan mijn voeding besteden dus.

Ik besloot om uit te testen, hoe ik mezelf zou voelen als ik bijhoud wat ik eet en me een week niet zou wegen, u leest het goed een week niet op de weegschaal.

Zondagavond was het laatste weegmoment, vanmorgen kriebelde het heel erg, maar ik zette door, geen weegschaal.  Mijn hoop is de 3kg weer kwijt te spelen, zonder constant de cijfers te bekijken en mijn ochtend niet meer te laten vergallen omdat ik 700g meer weeg dan de dag ervoor, idem voor mijn nachtrust.  Zo hoop ik af te bouwen en in eerste instantie mijn voeding tracken zoals dat zo mooi wordt omschreven en dan op gevoel te eten en de weegschaal nog maar 1 keer per maand te gebruiken of als ik heel optimistisch ben, de weegschaal kan negeren….

Want laten we het nu eens van alle invalshoeken bekijken, het is toch te zot voor woorden dan je eigenwaarde wordt bepaald door dat getal op de weegschaal….

 

Advertenties

16 gedachtes over “Gewoontes doorbreken

  1. Ik heb al jaren geen weegschaal meer. Zodra ik ging samenwonen, besloot ik dat er geen weegschaal in huis ging komen. Ik zie het zelf wel als ik bijgekomen ben en voel het aan mijn kledij. Die tirannie van dat getal, neen, dat wilde ik niet meer.

  2. Ik sta ook iedere morgen op de weegschaal, maar doe dat meer omdat ik dat kan invoeren in mijn Garmin app. Ik vind het wel leuk om het te volgen, maar laat me er niet echt door leiden. Ik blijf redelijk stabiel (ong. 75kg). Ik woog altijd rond de 72kg, maar sinds ik in de overgang zit, gaat het er allemaal wat lastiger af. Niets aan te doen.

  3. Zo herkenbaar jouw post … Het is werkelijk van de zotte hoe zo’n weegschaal je dag/humeur/eigenwaarde kan bepalen. Ik ben inmiddels “afgekickt”, heb er ook geen meer in huis, en ben in jaren niet zo slank geweest. Ik gun jou dat ook !

  4. Het getal op de weegschaal en ik, we zijn niet altijd de beste vrienden geweest. Al jaren schommelt dat getal ook.. maar ik weet hoe ik het getal onder controle kan houden (door een eetdagboek bij te houden) en sindsdien weeg ik mij met de glimlach 😉

  5. Je humeur daardoor laten bepalen is niet top maar wel enorm herkenbaar. Ik deed het zelf ook tot recent de batterij van de weegschaal plat was en ik ze bewust niet vervangen heb. Af en toe zou ik het heel graag nog eens weten maar het helpt me wel om er s ochtends mijn humeur niet meer te laten van afhangen.

  6. Ik weeg me nog zelden. Merk het wel als m’n kleding begint te spannen en dan let ik weer een beetje meer op. Tijden van diëten gekend en elke vrijdag- en maandagochtend op de weegschaal. Neen, ik doe er niet meer aan mee en voel me stukken gelukkiger zo, zeker weten.

  7. Ik sta tegenwoordig nog zelden op de weegschaal, ik word er depressief van van dat getal 🙂 🙂 Zolang ik in mijn kleren pas is er geen reden tot paniek, denk ik maar. En ik zou dringend wat meer moeten bewegen want dat grauw weer dat houdt mij aan mijn bureaustoel gekluisterd; op de dagen dat ik niet sport kom ik nog geeneens aan 6000 stappen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s