Kleur bekennen

Mijn zoon wordt in 2018, 18 en dat maakt dat hij als volwassen wordt aanzien en oud genoeg wordt bevonden om zijn stem uit te brengen.  Hij gaat dus kleur moeten bekennen in het stemhokje volgend jaar in oktober.  Want dan worden de gemeenteraadsverkiezingen georganiseerd.

Ik ga hier geen pleidooi houden over mijn politieke kleur, dat is geen meerwaarde en een discussie die ik liever niet voer.

Het gaat mij erom, wat vertel je je kind, want hij leest ook de krant, hoort ook het nieuws en ja, hoort ook onze commentaar.

Want laten we een kat een kat noemen, welke kleur ze ook hebben, ze maken er gewoon een zootje van, die steeds wordt doorgeschoven naar de opvolgers die dan priorteit geven aan het oplossen van de miserie die de vorige achterliet wat maakt dat we gewoon blijven aanmodderen.

Heb als burger niet het gevoel dat er lange-termijn beslissingen worden genomen en ja wij als 2-verdieners voelen wel dat alles duurder wordt.  Maar we betalen het gewoon, hoeven geen boterham minder te eten.  Maar als alleenstaande telt elke euro en geen geld betekent isolement en ja ik spreek uit ervaring.

Ik ga hier geen pleidooi houden over hoe slecht ze het allemaal doen, want ik besef maar al te goed, dat het hier nog steeds goed leven is, heel goed leven. Alleen kan ik het niet ontkennen dat de politiek draait om postjes, ego’s, messen in de rug duwen en niet altijd de beste beslissingen nemen zeker al niet op gebied van budgetten.

Maar hoe buig ik mijn negatief gevoel om naar een positieve uiting naar mijn zoon?  Hoe leg ik de verschillen uit, de vetes, de boel die ze ervan maken?  Of verzwijg ik het en leg hem de verschillende politieke partijen uit?

Want ondanks dat ik met momenten zeer teleurgesteld ben in de politiek, toch blijf ik het een belangrijk item vinden en wil ik graag dat mijn zoon een bewuste keuze maakt, die ook ik elke keer in eer en geweten neem, want geen enkele partijd voldoet aan alle eisen :-), maar goed dat doet het leven ook niet.

Iemand een idee hoe ik dit pedagogisch verantwoord aanpak?

 

Advertenties

13 gedachtes over “Kleur bekennen

  1. Hoe geef je het mee? uitleggen waar democratie om draait, uitleggen dat politiek heel dikwijls compromissen maken is, uitleggen dat een politieker niet iedereen gelukkig kan maken (wie iedereen graag gelukkig ziet kan beter ijsjes gaan verkopen), en dat er twee soorten politiekers zijn: de eerlijke en oneerlijke. Zij die het echt goed menen met hun kiezers en zij die er alleen zijn voor hun eigen profijt. En, ja in het kieshokje kiest ieder een partij voor zijn eigen profijt.
    Velen vinden het oneerlijk dat de winnaars van verkiezingen dikwijls daarna toch in de oppositie belanden, maar ons kiessysteem is dat wij mensen kiezen die daarna een beleidsgroep moeten samenstellen en wij kiezen niet rechtstreeks onze beleidsmensen.

  2. Ik vind dit een heel moeilijke vraag. Mijn ouders hadden nogal bepaalde ideeën en maakten er geen geheim van op wie ze stemden, maar ik kon eigenlijk sowieso al mijn eigen keuze maken. Op school hadden we de nodige bagage meegekregen en ook via het nieuws. Ik heb daar dan mijn eigen gedacht over gevormd en dat is zeker nog veranderd. Ik heb dan ook geen uitgesproken politieke kleur. Het komt wel in orde met je zoon, zolang hij maar een beetje weet waarvoor hij precies stemt.

  3. Ik stem inmiddels weer op dezelfde partij als toen ik 18 was. Intussen ben ik jaren zelf actief geweest in dat politieke wereldje, wat ik goed heb leren kennen. Het is moeilijk om een beleid uit te stippelen wat voor alle miljoenen mensen in het land een voordeel oplevert. Dat is onmogelijk. Maar het beleid nu gaat wel een beetje naar het recht van de sterkste, het grote geld, en dan over tot het negeren van de zwaksten. Dat vind ik jammer. Ik hoop dat je zoon zijn hart zal volgen. Meestal zijn gemeenteverkiezingen een goed begin. Dat ligt dichtbij je wereld. Vaak zijn er ook open avonden van de lokale partijen waar je welkom bent zodat je meer weet waar ze voor staan en wat ze doen in jullie gemeente. Misschien is dat iets voor je zoon?
    Ik wens hem veel succes en wijsheid. En jou ook 🙂

  4. Ik denk dat je gewoon de verschillende partijen moet uitleggen , waar ze voor staan. Je kan eventueel zeggen waar jij voor stemt, maar dan nog ben je vrij om dat te doen of te laten. Ik weet ook dat mijn dochter helemaal anders stemt dan ik. Ze is ook totaal anders ingesteld dan ik! Sterkte ermee!

  5. Politiek is zoals godsdienst, totaal nutteloos. Het is allemaal zakkenvullerij. Misschien niet allemaal, maar toch grotendeels. Geen enkele partij is goed. Hij zal er wel nu en dan eens met zijn vrienden over praten en op school wordt er ook wel een woordje over verteld.

  6. M’n dochter wordt 19 dit jaar, zij wist op 18-jarige leeftijd zelf al heel goed aan welke waarden zij belang hecht. Ongetwijfeld wordt dit ook een stuk mee bepaald van thuis uit. Afbreken is gemakkelijk, opbouwen daarentegen… De kieswijzer van ‘één’ heb ik in een ver verleden ook al eens geraadpleegd, toen ik het ècht niet wist op wie ik zou stemmen. Ik vertik echter om een ‘foert’ stem uit te brengen of nog erger dan maar te stemmen op die partij waar quasi iederéén op stemt. Ben nooit een meeloper geweest en zal dit ook nooit zijn. Die kieswijzer was toen toch een grote hulp vond ik. En het doornemen van de flyers. Ook op scholen wordt dit zeker toegelicht.

  7. Ik kan me niet herinneren dat mijn ouders me hier wat in gestuurd hebben. Is ook al efkes geleden, mijn eerste keer stemmen! En ik vind het nog altijd moeilijk kiezen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s