De ballen hoog

De ballen hoog houden, tegenwoordig ben je als vrouw, mama, werknemer, partner, dochter, kleindochter, zuster, vriendin, huishoudster, taxichauffeur en waarschijnlijk nog zoveel meer.

Elke dag pushen we onszelf tot uitersten om alle ballen hoog te houden, ook ik die ook nog eens een perfectionistisch kantje heeft. Maar ik besef hoe langer hoe meer, dat we met minder verder komen, net zoals Samaja  & Tifosa.

Ook ik heb lang meegelopen met de trend van het perfecte leven, ook ik deed mee aan alle voedsel hype’s, trainde keihard om elke vetkwabbel weg te werken, elke dag toverde ik vers eten op tafel, ook aan de lunch werd veel tijd besteed, want boterhammen,  was not done.  Ik sneed groenten en fruit of mijn leven ervan af hing.  Uren bracht ik door in de keuken en fitnessruimte, de andere bracht ik door op mijn werk, al poetsend en in mijn auto de zoon van links naar rechts brengen.  Uiteraard werd er elke dag gestofzuigd en we stonden liever nog een uur vroeger op dan wat dan ook over te slaan.  Want ik kon toch ook de vriendinnen niet vergeten.

Wel, ik deed het allemaal en het enige dat ik won waren de steeds grotere wallen onder mijn ogen.  Ik realiseerde me dat op onze vakantie, toen ik na 3 dagen in de spiegel zag en ik zelf opmerkte hoe uitgerust ik eruit zag.  De vlekjes die mijn lichaam vertoonde was de volgende eye-opener.

Ik moest een aantal dingen anders gaan aanpakken en het loont.  Ja, ik sport nog steeds, maar geen 6/7, ik ga 3 keer trainen en probeer dagelijks mijn stappen te halen, haal ik ze niet dan is het zo.   Ons sociaal leven houden wij heel bewust low profile, we hebben weinig vrienden en ondernemen het liefst met ons 2, ik zou niet weten hoe we veel vrienden zouden onderhouden.  Ik vind gezonde voeding nog steeds belangrijk, maar ik ga geen avonden meer in de keuken doorbrengen om zaken klaar te maken.  Less is more en terwijl een broodje jaren not done was, hoort het er af en toe bij.  En een omelet met brood als avondeten,  werd gewoon aan weekmenu toegevoegd.

Ons huis wordt op maandag gepoetst door de werkvrouw en verder doe ik er nog weinig aan, maar er was een tijd dat ik niet naar kantoor vertrok, voor ik had gestofzuigd en het stof van de kasten had gehaald en het bed keurig was opgemaakt en er nergens kleren te bespeuren waren.  De strijk doe ik nu 1 keer per week, is de t-shirt van de zoon dan nog in de was, jammer, dan blijft ze liggen.

Als we heel eerlijk zijn, is het nog steeds niet evident om een full time job te combineren met het leven ondanks het feit dat ik niet brand van de ambitie noch van een carrière, maar 40 uren per week op je job doorbrengen, reken daar de verplaatsingstijd bij en de som is snel gemaakt.  Vooral de weken dat de zoon er is zijn pittig en loop ik me soms voorbij, want elke dag vecht ik tegen het idee dat ik niet perfect moet zijn, dat gewoon goed genoeg is….

Advertenties

16 gedachtes over “De ballen hoog

  1. Ben blij met deze blog van je. Ik heb mij met momenten afgevraagd waar je de energie vandaan haalde om alles rond te krijgen. Je leek me een controle freak, verbeter me als ik het fout zie. En ja, dat brood en ander dieet, … trends veranderen, ik weet eerlijk gezegd niet meer of brood, suiker, aardappelen, etc nu wel of niet gezond zijn. Ik hou voor mezelf zoals met alles: eet en drink, met mate 😉

  2. Amai wat een ommekeer! Tja, je kan niet alles he.. Prioriteiten stellen.. en die nu en dan eens verleggen naarmate je eigen behoefte. En vrienden inderdaad.. die kan je bij ons op een hand tellen want meer kan ik er niet onderhouden.. Ik steek (vooral nu) meer tijd in ons gezin en wij als koppel want dit is nu echt het belangrijkste. Té is nooit goed. Maar ik snap je, ik heb ook zo een perfectionistisch kantje.. maar ben ook al veel ‘afgeleerd’ 🙂

  3. Ik denk dat je die ommekeer heel hard nodig hebt om het vol te houden in de toekomst. Een beetje gas terugnemen. Niemand houdt het vol om op zo’n denderend tempo het leven door te knallen. Jawel tot je letterlijk ergens tegen aan knalt en er dan jaren de gevolgen mag van dragen. Wat gas afnemen is zelfzorg, is een stap vooruit in je zelf graag zien! Dikke duim!

  4. Niemand kan alle dagen superwoman zijn en dat is eigenlijk maar normaal ook. Wat goed dat je jezelf minder druk oplegt. Zoals ik eerder deze week al schreef, goed genoeg is ook prima!

  5. Ik werk nu viervijfden (sinds een tweetal jaar), en nog heb ik het gevoel dat het werk teveel tijd en energie van me opeist. Toen je de stap zette om van werkgever te veranderen had ik daar veel bewondering voor. De druk die op mijn werk op onze schouders wordt gelegd is niet draagbaar. Alle burnouts,.. van collega’s ten spijt. Ik tel de maanden af naar mijn pensioen (nu nog 39), nooit had ik gedacht dit ooit te zullen doen..
    Ons huis spic en span? Neen, zulle. Dit weekend wordt mooi weer voorspeld, wij gaan naar buiten om te genieten, en laten de boel wat ze is…

  6. Om die reden dacht ik dat je extravert was 🙂 Je doet zoveel op een dag, het zijn niet allemaal sociale activiteiten, geen idee waar ik dat toen vandaan haalde.

    Niet perfect is ook goed 🙂 Ik ben blij dat je een beetje afstand kunt nemen van al de moetens!

  7. Ik heb het mij vaak afgevraagd… hoe doet die dat toch?? En waarom lukt dit mij niet… daarom ben ik zo blij dat ik dit blogje lees, want ‘perfectie’ bestaat niet. Het belangrijkste is het leven leiden die jou gelukkig maakt en dat is meer dan genoeg!

  8. Ik denk dat ik het voordien ook al eens zei op een gelijkaardige post van jou… van het lezen alleen al ben ik moe, laat staan dat ik het ook nog zou doen. Nu ja, ik ben gelukkige en man. Ik moet maar twee ballen hoog houden 🙂

  9. Loslaten kan zo bevrijdend werken. En met minder gelukkig zijn ook. Het zit vaak in de kleine dingen, en dan heb ik het niet over al het materiële, wel vanzelfsprekende dingen die met geen geld te betalen zijn. Een hartelijk woordje, een complimentje, een schouderklop. Ik hecht veel belang aan zelfzorg, ondermeer door te letten op wat ik eet. Wat niet wil zeggen dat ik meedoe aan trends of whatever. Doen waar je je zelf goed bij voelt (en dat kan voor ieder anders zijn) en niet ‘voor het zicht van een ander’. Wie wat eet, dat maakt ieder voor zich uit wat mij betreft. Zoals gezegd: zolang het je ten goede komt is dit oke.

  10. Ik worstel hier de laatste tijd zo hard mee dat ik niet weet hoe lang ik het nog volhoud. Ik sta meer dan ooit in de keuken, eet dus pakken gezonder dan ik ooit deed, maar eerlijk? Ik ben nog nooit zo moe geweest. Ik heb echt een bloedhekel aan koken, altijd gehad, en door het laatste jaar zoveel tijd en energie te stoppen in iets wat ik zo verafschuw, zuigt dat gezonde eten meer energie dan het me geeft. Als ik kon, ik ging meer werken en huurde met dat extra geld een kok in die al mijn slaatjes e.d. bereidde 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s