Afgemeld

Na een nachtje weer woelen en slecht slapen en teveel snoozen, was mijn weerstand zo groot dat ik spontaan een berichtje naar de persoon die op haar manier verantwoordelijk is voor de personeelsadministratie.

Ik kon het deze ochtend niet opbrengen om me naar het Paradijs te begeven, de spreekwoordelijke druppel was letterlijke, dat ik voorstelde om de nieuwe levering van diamanten 2 dagen uit te stellen, zodat er een bepaalde serie nog meekon en hij me deed geloven dat ik echt een indecent proposal deed, want ik moest echt veelzijdig leren denken, zijn woorden, niet de mijne.  Als je dan ’s avonds in je mailbox een mail ziet verschijnen geschreven door een andere collega, uiteraard gedicteerd door Miami, met wel mijn voorstel dan stelde ik me toch echt de vraag, moet dit nu echt???

Gisteren na het schrijven van mijn blog, stuurde ik nog 2 solliciaties de deur uit en geloof het of niet, maar allebei reageerden vandaag al, natuurlijk wil dat niks zeggen en zit ik nog met handen en voeten gebonden aan het Paradijs, het gevoel dat er interesse is, biedt mogelijkheden.

De eerste stap is naar mijn gevoel gezet, op naar de volgende?

Het wordt springen of ten ondergaan anders vrees ik…..

Advertenties

12 gedachtes over “Afgemeld

  1. Ik wilde op je vorige post nog reageren dat solliciteren mij de beste oplossing kreeg. Het zal mss wel even duren en je zal mss ook een aantal keren het deksel op je neus krijgen (hopelijk voor jou niet, want zo ken ik gelukkig ook verhalen), maar eens je weg bent uit die uitzichtsloze situatie gaat het dat zo waard geweest zijn. Succes alvast!

  2. Oeioei, als die ochtend dat je het niet kan opbrengen om naar je werk te gaan zich aandient, ben je al te ver. Goed op jezelf letten vanaf dit punt, en liefst ook aan anderen vragen om mee een oogje in het zeil te houden. Het is moeilijk om zelf objectief te blijven over hoe het nu echt met je gaat wanneer je er zo middenin zit…

  3. Mijn gevoel is dat van “hoge bomen vangen veel wind”, ik krijg steeds meer de indruk dat je niveau hoger is dan dat van je collega’s, dat je drive, je passie veel sterker zijn, en dat ze dat niet kunnen verdragen, dus dat je daarom op deze manier tegengewerkt wordt. Dat er op je werk iets leeft van “Wie denkt ze wel dat ze is?” (zucht) en “Ze moet haar plaats leren kennen” (diepe zucht) in plaats van dat ze denken “Joehoe, er is tenminste iemand die vooruit wil, wil verbeteren”. Je gaat deze cultuur niet kunnen veranderen vrees ik.

    Denk goed na over wat je wil, wat soort bedrijf past bij jou, zorg dat je dat voor jezelf heel klaar hebt, en dan gaan. Letterlijk en figuurlijk. Twintig jaar is te lang om jezelf elke dag naar kantoor te slepen.

  4. Ik had dus misschien eerst deze post moeten lezen voor ik reageerde op de andere 🙂 Maar goed van je dat je de stap om te solliciteren gezet hebt! Allemaal wel spannend he 🙂 Ik duim alvast voor je!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s