Point taken

Deze week schreef ik een logje achter slot en grendel.  Het kwam er in het kort op neer dat ik teleurgesteld was in mijn lief en hij heel fel naar mij toe reageerde.  Zijn gebruikelijke 3 dagen radiostilte volgde, iets waar ik het moeilijk blijf met hebben, ik haat spanningen en gespannen sferen, dat ik ook nog eens zijn gemoed overneem doet er ook geen goed aan.

Vanmorgen vatte ik toch het gesprek even aan, ik kan het niet laten gaan zonder uit te praten.

Maar op de wending in het gesprek had ik niet gerekend, want er werd echt wel een pijnpunt naar bovengebracht.  Mijn lief meldde heel fijntjes nadat ik hem had gezegd dat hij me had teleurgesteld, dat ik mijn frustraties en teleurstelling alleen op hem afreageer en tegen de rest braaf zwijg en ola, die boodschap kwam binnen.  Want hij heeft gelijk, tegen mijn zus, zoon, bomma, papa en vriendin zwijg ik en handel heel vaak puur uit verantwoordelijkheidsgevoel en men weet dat ik niet nee kan zeggen, zodat ik me vaak 3-dubbel zet om het iedereen naar zijn zin te maken, inclusief mijn lief, maar die krijgt het wel gepresenteerd, daar heeft hij absoluut gelijk in.

Dat ik bij mijn lief het tegengestelde bereik met boos te worden weet ik al jaren en toch trap ik in deze val vooral omdat ik mijn kleine irritaties inslik en ik vooral gefrustreerd was, dat mijn grootmoeder weer beroep op me deed om te zorgen dat ze in haar “naaikransje” kon trakteren omdat ze weet dat ik het voor papa ook deed, ik bakte toen 3 taarten na mijn werk, die ik ’s morgens om 6u afwerkte en nog bezorgde ook.  Maar wat toen alles erger maakte was wat mijn vader toen achteraf vertelde dat hij op zijn vrijwilligers werk waar hij trakteerde de vraag kreeg  hoe hij het allemaal deed, mijn vader had doodleuk geantwoord ” ik geef gewoon de opdracht aan mijn dochter“, ik voelde me zo gebruikt toen en slikte het weer weg.

En zo gaat dat met alles, ik slik en ga verder tot de irritatie zo groot is en alles eruit komt, confrontaties vermijden, de perfecte partner, dochter, zuster, kleindochter, vriendin, mama zijn tot mijn lief me hier vanmorgen op wees dat dit net mijn bron van frustratie is en ik besef het maar al te goed.

Point taken liefje,……

 

 

Advertenties

13 gedachtes over “Point taken

  1. Ik zie hetzelfde bij mijn mama. Altijd maar ja zeggen om toch niemand voor het hoofd te stoten… Ik vind dat zo jammer. Je mag best eens neen zeggen en aan jezelf denken. Ik begrijp je partner ook wel, want ik heb zelf in zijn schoenen gestaan toen de echtgenoot de problemen met zijn ouders op mij uitwerkte. Gemakkelijk is het allemaal niet. Toch hoop ik dat je wat meer je grenzen zal durven trekken, dat is echt wel toegestaan!

  2. Slik. Ik ben volledig mee. Laat ik nu zondag ook ‘boel’ gehad hebben met mijn lief, mijn frustraties op hem uitwerken dient tot niets, en door alle soorten hooi op mijn vork te nemen wordt het inderdaad wat te veel.
    Goed dat je er over hebt kunnen praten en super dat je inziet waar het fout liep/loopt. Knuffel!

  3. Universele wet : alles komt steeds terug op ons pad tot wanneer we door hebben WAAROM het steeds opnieuw gebeurt. Je hebt de onderliggende reden gesnapt:-)/

  4. Ik vind eigenlijk dat een partner er is om – in eerste instantie – dat soort frustraties aan kwijt te kunnen. Als je het al niet bij hem kunt, bij wie dan? Ik heb ook zo’n vent die daar wat moeite mee heeft, het zich persoonlijk aantrekt en dan zwijgt (misschien is het wel een Vlaams trekje?) terwijl ik gewoon even mijn hart wil luchten, of dit nu betrekking heeft op hem of op iemand anders, doet er dan niet toe. Hij kan het ook bij mij, ik luister ernaar en leg het naast me neer. Daarvoor ben je met elkaar, lijkt mij.

  5. Ja, ik kan er inkomen. Maar goed dat je lief het nu eindelijk eens “uitgesproken ” heeft in plaats van stomme film te spelen. Zo zie je maar dat praten tot inzichten kunnen bijbrengen. Je kan er maar van leren!

  6. Mijn mama is ook, geen nee kunnen zeggen en voor iedereen goed willen doen maar dan kom je jezelf tegen. Ik ben ook geen goeie in Nee zeggen maar heb het wel al geleerd. Ik ben ook iemand die alles opkropt tot het me teveel wordt.

  7. Zo heb ik jaren rondgelopen… gefrustreerd en ambetant enkel en alleen omdat anderen zoveel van mij verwachtten. Tot ik eens mijn eigen ding wou doen en het niet paste in hun kraam… toen gingen mijn ogen open en had ik zoiets van: voor wie en waarom doe ik dit toch allemaal?? Een dank-je-wel heb ik er in ieder geval nooit of sporadisch voor gekregen.
    Op een gegeven moment zat het mij zo hoog, dat ik met mezelf echt geen weg meer kon… en toen heb ik de stekker uitgetrokken… gedaan!! En sindsdien voel ik mij opgelucht, niet meer gefrustreerd en/of ambetant… het is een verademing!

  8. Dingen uitpraten klaart zoveel op. Dat zouden mensen vaker (en vooral sneller) moeten doen. Het komt een gezondheid niet ten goede om alles te blijven doorslikken en alleen maar ja te knikken terwijl men neen denkt. Vroeg of laat ontploft dan toch die bom of veel erger lijdt je gezondheid daaronder. Goed dat het weer botert tussen jullie, gelukkig maar! Nu nog de rest ;-).

  9. Gij doet echt zoveel voor een ander zonder aan uzelf te denken hé. Dat eerste deel is een goeie eigenschap van u, maar als mensen het ‘for granted’ nemen is het tijd om op uw strepen te gaan staan. Je bent moeder Theresa niet 🙂 Ik zeg de laatste tijd meer en meer mijn gedacht, ook tegen andere mensen dan het lief, als iets mij niet zint dan doe ik het niet… Voilà.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s