Doodsangsten #40dagenbloggen

Doodsangsten dat is wat ik heb uitgestaan vannacht…..en eerlijk ik ben er nog niet goed van.

Gisterenavond na de voetbaltraining vroeg het 17-jarig zoontje of hij wat mocht gaan drinken met de ploegmaten want er was er eentje jarig.

Ik dacht, och ja, waarom niet, het is vakantie,  hij gaat zelden weg…….maar ik zag het absoluut niet zitten om in het holst van de nacht hem op te halen en dan een paar uur later mijn wekker al te horen om rise en shine de week af te sluiten.  Ik besloot om gul te zijn en hem geld te geven voor een taxi.

Ik ging gerust slapen, want hij is nooit te laat en met in het achterhoofd dat hij werd gebracht gaf me rust.  Om 2u werd ik wakker en nog geen zoon, ondanks het afgesproken uur, maar panikeerde nog niet.  3u nog geen zoon, geen gehoor op gsm ( lees: uiteraard platte batterij) en dan begint het te kriebelen, 4u nog geen zoon, 5u nog steeds niet, onnodig te zeggen dat ik amper nog sliep :-), pas toen de wekker afliep rond 6u en ik naar de badkamer strompelde hoorde ik de sleutel in de voordeur, u wil niet weten wat voor een zucht van opluchting er door mijn lichaam ging, voor de kwaadheid naar boven kwam :-), want vanaf 3u had ik in mijn gedachten de grootste horrorverhalen, want het zou de eerste niet zijn die stomdronken in de goot ligt, wordt overhoop gereden of wordt vermoord, ja ja de dramaqueen veerde recht maar het het passeerde allemaal.  Constant was ik naar de deurbel aan het luisteren of de politie niet aanbelde met “Mevr, we moeten u iets vertellen”, mijn grootste angst!

Heb hem om 6u vol colère naar zijn bed gestuurd, maar het laatste is hier nog niet over gezegd!  En dat hij maar beter de waarheid zegt.  En dit weekend, niks buiten noch het lief…..dat hij maar even op de blaren zit!

Advertenties

14 gedachtes over “Doodsangsten #40dagenbloggen

  1. Denk dat je kleine man vanmiddag beter zijn handjes hoog mag houden hahahahaha 😉 Snap je gevoel heel goed, had het ooit met mijn broertje…… zelden zo uit mijn stekker gevlogen toen meneer met zelfs het inschakelen van de politie (meneer was 13 en kwam niet thuis na schoolfeest, ja pas om 4 uur *grom* ) binnen liep met de doodsimpele opmerking: ‘ow wat doen jullie nou uit bed!?’ Maar wel heerlijk geschreven, moest lachen 🙂

  2. Ik snap je helemaal. Als de echtgenoot op stap is heb ik ook graag dat hij me verwittigt hoe of wat. Anders lig ik me de ergste scenario’s in te beelden over accidenten en aanslagen…

  3. Goh …
    Ik reageer quasi nooit. Omdat ik weet dat ik nogal afwijkende ideeën heb over opvoeden. Ik zie mijn kinderen niet als een verlengde van mezelf, als mijn eigendom, maar als mensen die ik mag helpen voorbereiden op de wereld. En die wereld kan een gevangenis zijn, beknellend, of een speeltuin, vrijheid, het verschil hangt af van hoe ze opgevoed worden.
    Dat gezegd zijnde.

    zeventien, en zelden uitgaan.
    Dat op zich is al een teken aan de muur dat het er zit aan te komen 🙂

    Op de foto’s ziet hij er sterk en verstandig genoeg uit, zeker en vast in staat om voor zichzelf te zorgen. En ik denk dat hij dat ook gedaan heeft. Ook al heeft hij wellicht ook een paar pintjes te veel gedronken, en is hij te lang blijven plakken naar jouw zin. op zich is er niks abnormaals aan, elke jongere doet vroeg of laat zoiets.

    De vraag is dan: heb jij er vertrouwen in dat hij voor zichzelf kan zorgen?
    Blijkbaar niet, want je hebt “doodsangsten” uitgestaan.
    Met andere woorden, dit gaat er niet om dat je zoon zich niet aan de “afspraak” heeft gehouden. Dit gaat om jou. Jij bent onzeker of je hem wel de juiste of voldoende bagage hebt gegeven, Jij bent bang, niet hij.
    Alle kinderen slaan vroeg of laat hun vleugels uit. Willen “zelf beslissen”.
    De vraag is dan: Wil jij de wind zijn onder zijn vleugels, of de storm die hem in het nest houdt?

    1. Ik ben blij dat je nu wel reageerde, want ik vind het fijn om alles vanuit een ander standpunt te bekijken. Hier speelt inderdaad angst, ben absoluut niet te beroerd het te ontkennen. Mijn zus heeft haar kind verloren en daar zit mijn angst. In mijn zoon heb ik vertrouwen, het is de rest van de wereld waar ik minder vertrouwen in heb, ik weet dat ik hem niet kan beschermen en ik kan hem echt wel loslaten hij moet alleen beter communiceren 🙂

      1. Als ik lees wat er gebeurd is (Aan de toog blijven hangen, zijn kameraad in een taxi duwen en dan zelf de bus nemen) denk ik dat die jongen verdomd sterk in zijn schoenen staat, slim genoeg is om uit de weg te gaan als het gevaarlijk wordt, of om een veilige weg te kiezen, of … wat dan ook. Het is geen herrieschopper maar een verstandige gast.
        De rest van de wereld kan je misschien niet vertrouwen, erop vertrouwen dat je zoon zijn plan zal trekken wel. 😉

  4. Koffiemetmelkensuiker,
    Ik zie mijn dochters ook helemaal niet als een verlengde van mezelf, en al helemaal niet als mijn eigendom. Ik wist niet dat dat afwijkend is, de meeste mensen zullen dat wel snel ondervinden als hun kinderen groter worden…

    Maar dat betekent niet dat ik rustig verder zou slapen mocht ik merken dat ze ’s nachts uren later thuis zijn dan afgesproken.
    In henzelf heb ik het volste vertrouwen, in de mensen die ze ’s nachts kunnen tegenkomen toch veel minder. Tegen mensen die vol alcohol rondrijden en anderen aanrijden helpt geen bagage.
    We wonen in de grootstad en ze krijgen veel vrijheid om de stad te ontdekken.
    Maar die afspraken over een uur om thuis te zijn maak je toch niet zomaar?
    Pas na een uur te laat begon Missexandthecity in paniek te raken. Dat haar zoon uiteindelijk pas om 6 uur ’s morgens thuis kwam is toch wel wat erger dan “wat te lang blijven plakken naar haar zin”.
    Ik ben erg benieuwd hoe dit afgelopen is en wat zijn verklaring uiteindelijk was.

    Marjolein

    1. Zijn verklaring luidde, ik ben te lang blijven plakken heb mijn ploegmaat die te zat was in de taxi geholpen en ben richting huis beginnen stappen, maar ik was te moe en heb dan beslist op de eerste bus te wachten. En ik wil ook graag dat hij zich aan de afspraken houdt of het anders communiceert…..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s