Dik, lelijk….

Sociale media, I’m hooked 🙂 en al een tijdje rommelde het daar en had ik niet onmiddellijk door waar het over ging 🙂 maar dan hoorde ik de klepel hangen via een radio interview met Anke Wauters die het boek “Dik.Lelijk.Wijf” schreef, ze blogt ook en ik beken, ze schrijft goed, helder en to the point ze schrijft uiteraard voor knack 🙂 (lees: zei ik een beetje afgunstig, want ik blijf mensen die zo goed hun gevoelens of feiten op papier krijgen een beetje benijden, het is een gave en die gave heeft Anke!)

Ik schets even in het kort waar het over gaat: De schrijfster werd ooit uitgescholden voor “Dik.lelijk.wijf” en dat heeft haar zelfbeeld enorm beïnvloed….uiteraard in de negatieve zin..

Toen ben ik de commentaren gaan lezen, de interviews gaan beluisteren om tot de vaststelling te komen hoeveel vrouwen gebukt gaan onder een negatief zelfbeeld, vrouwen zoals u en ik, degene die de wereld doen draaien onder invloed van een steeds wederkerend stemmetje hoe lelijk of hoe dik ze wel zijn,…..

Ik weet hoe zwaar dat stemmetje kan doorklinken, want ik kan met hand op het hart zeggen dat ik tot mijn 40ste me lelijk en dik voelde, terecht of onterecht, het was er en het was heel erg gevoed geweest, door mijn ouders, ja dat leest u goed.  Mijn ouders vonden mijn zus de mooie, ik was de slimme, als dat vaak genoeg wordt herhaald dan ga je dat ook geloven, gepest worden omwille van mijn flaporen en bril hielp niet echt om de stem te doen zwijgen, om over de media nog maar te zwijgen, je moet gelijk welk magazine maar openslaan om de perfecte foto’s op je netvlies te zien, idem voor televisie, iemand al een dikke vrouw op tv gezien of iemand met een huidziekte?

We worden overspoeld door wat de norm moet zijn en wij vrouwen onderling zijn ook bikkelhard voor elkaar en vinden we het nodig elkaar te beoordelen en het liefst zo hard mogelijk af te breken…..oh ja, ik pleit ook schuldig!

De grootste overwinning in mijn leven was die “stem” het zwijgen op te leggen en ik moet daar nog elke dag aan werken en moet ik op foto kunnen zien dat ik niet dik noch lelijk ben en dat ik met een kg meer niet plots in een olifant ben veranderd, vandaar de waanzinnige hoeveelheid “selfie’s” op IG en train ik mezelf suf……allemaal om te stem te doen zwijgen, die je zo klein kan maken en jezelf een gevoel geeft dat niet strookt met de werkelijkheid, we zijn meer dan een lichaam en een gezicht, wij zijn topwijfen die elke dag de ballen hoog houden met of zonder een vetkwabbel……

Leg de stem het zwijgen op,……

Advertenties

14 gedachtes over “Dik, lelijk….

  1. Ik probeer het, elke dag opnieuw. Jammer genoeg met wisselend resultaat. Bij mij komt het ook door pesten vroeger en ook ik werd altijd aanzien als de mindere van mijn zus, op elk vlak. Dat boort er diep in als je jong bent…

  2. Vandaar dat het bezoek aan een strand bijzonder therapeutisch kan zijn, en een boost geeft aan het zelfbeeld. Men kan iedereen opmerkingen geven over iéts dat ‘niet klopt’ aan een lichaam, maar ‘perfecte mensen’ zie je zelden. Een verzorgd lichaam in combinatie met een goed karakter, een toffe persoonlijkheid, is het ideale recept voor een mooie mens.

  3. Dat is zo sneu en jammer als je zo denkt. Bizar wat andere mensen teweeg kunnen brengen. Ik heb met vlagen dat ik me onzeker voel. Maar doorgaans voel ik me prima. Stukken mooier en beter dan toen ik 25 was. (Maar veel slanker en jonger)… Grappig is dat hoe dat in hoofden van mensen gaat.

  4. Herkenbaar wat je schrijft meis, oef zo erg….. En weet je? Zit schoonheid niet in heel erg veel verschillende dingen? Ik pleit even schuldig, sta ook te schelden als de weegschaal weer een kilo meer aangeeft, vloek als er net een randje vet te zien is. En weet je, het is dan moeilijk te geloven dat de blik in Le haar ogen… puur vol met liefde….. oprecht gemeend is. Maar misschien is het beeld van mezelf: dik vet en lelijk door die verrotte nu nog 7 kilo extra helemaal niet terecht….. food for thought zeggen we dan 🙂

  5. Maar hoe doe je dat he, bij mij echoot het soms verdomde luid, vooral als ik maar weer eens niet in een leuk jurkje pas dat ik zag in een etalage. Dus koop ik maar gewoon géén leuke jurkjes meer en wurm me in een stretchbroek. En haren al-tijd los, want er zou maar eens iemand mijn lelijk gezicht langs alle kanten kunnen bekijken.
    Ik overdrijf nu hé, maar ik heb van die buien waarin ik effectief zo denk. Gelukkig is er het lief om te zeggen dat ik de mooiste vrouw van de wereld ben, dat helpt 🙂 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s