Radiodebuut

Om 9u wordt elke weekdag de radio wat harder gezet, voor Hautekiet.  Altijd boeiende gesprekken en ik luister nu eenmaal liever naar gepraat dan naar muziek,…..noem het wat je wil, het is wat het is.

Vandaag als 2de onderwerp, de “voetbalpapa’s” en hoeveel er door hen druk wordt gezet op de zonen.

Uiteraard heb ik voldoende ervaring over dit onderwerp.  10 jaar draaien we al mee in het voetbalcircuit en moeten we concluderen dat elke papa denkt dat zijn zoon de nieuwe Messi is,…zo erg dat je het kind ziet in elkaar krimpen bij elke foute pas die hij geeft,…..want dan komt blijkbaar het beste in de papa’s naar boven, gevloek en schelden wordt niet geschuwd en indien het beperkt wordt zijn er wel de andere papa’s die het lef hebben om openlijk kritiek te uiten op andere kids,…..ik mag concluderen dat heel veel voetbalpapa’s mislukte Ronaldo’s zijn en hun voetbaldroom toch nog proberen waar te maken via hun zoon.

Maar ook de trainers gaan hier niet vrijuit,……kinderen worden door hen op zo’n negatieve manier benaderd.  De keren dat ze positief aangemoedigd worden kan ik op mijn 1 hand tellen.  Nee, liever zeggen hoe slecht ze zijn ipv hen op een positieve manier te corrigeren,…ook hier wordt gevloek, noch schelden vermeden.  Gelukkig heeft mijn kind een sterk karakter die het allemaal enorm kan relativeren, maar ik weet zeker dat er veel gevoeligere kids zijn,…

Ik vond het leuk dat Hautekiet me belde om mijn verhaal te doen, live op de radio :-), ja, ik ben dus echt op de radio geweest :-),niet dat ik daarmee het verschil ga maken, want om in dat haantjes bastion een verandering te brengen heb je meer dan een leger nodig.

En toeval of niet, vandaag werd ik gebeld door een scout van een ander team, nochtans ben ik nuchter genoeg om te beseffen dat Mateo talent heeft, maar zijn mentaliteit veel groei in de weg staat, die scout dacht mij eens in te pakken met bedragen en mooie verhaaltjes,……dat mijn zoon maar eens eerst mentaal nog wat groeit voor hij onder teveel druk gaat presteren,…….

Dus papa’s naast de lijn, probeer niet teveel druk te leggen op de schouders van je zoon en bekijk het een beetje objectiever en laat je zoon genieten van het voetbal en het plezier van het spel en laat de ploegmaten kameraadjes worden ipv concurenten,……we moeten nog lang genoeg presteren in deze maatschappij en laten we eerlijk wezen,…..zo belangrijk is voetbal niet en het maakt hen ook geen betere persoon,…..dat zal hij wel worden als hij goed en positief in het leven staat,……..en ja ook de trainers mogen dit toepassen 🙂 🙂

 

Advertenties

20 gedachtes over “Radiodebuut

  1. Dit is een wereldje waar ik zelf niets van ken, maar via collega’s hoor ik heel gelijkaardige verhalen. Laat die kinderen toch gewoon voetballen en plezier maken, denk ik dan. Ze zullen nog genoeg moeten presteren in het leven als ze wat ouder zijn.

  2. Idem voor de basketomgeving. Wat je daar allemaal hoort op de tribune… ongelofelijk. De mama’s doen er soms ook niet voor onder. Meestal zijn dat mensen die niks van basket weten en zeker al niet van jeugdbasket. Mijn schat is trainer bij de jeugd en zal ze nòòit openlijk kritiek geven, zeker niet tijdens een match. Trainers moeten die gasten wel wijzen op hun fouten en waar het beter kan, maar op een opbouwende manier. Jammer genoeg heeft niet iedereen dat talent.

  3. Dik applaus voor jou! Niet alleen voor je radio-optreden maar voor je standpunt. Want groot gelijk. Voetbal blijft een spel, een sport en een hobby. En dat vergeten de papa’s maar ook veel mama’s! En dan moet je ze nog eens horen schelden op de scheids, en dan hebben ze als ouder een voorbeeldfunctie!

  4. mijn zoon voetbalt zo graag …
    maar ik haat alles wat erbij hoort.
    De concurrentiestrijd – de scoutingtoestanden – de splisting in de ploegjes ‘ de goeden en de slechten’….
    Die agressieve mentaliteit…

    1. Ja, heel herkenbaar 🙂 een boek kan ik er ondertussen over schrijven. En ik herhaal ik ben blij dat Mateo zo’n sterk karakter heeft dat het wat van hem afglijdt,….maar net die mentaliteit zorgt ervoor dat hij ook zoveel beter zou kunnen, maar dat is voor zijn rekening 🙂

  5. ik kan volmondig beamen wat je hier schrijft, Gitta!
    Het is schaamwekkend wat sommige ouders (want ook moeders kunnen soms fel tekeergaan!) langs de lijn staan te schreeuwen. Niet alleen bij het voetbal, maar ook in andere sporten. Om in de grond te zakken!
    Onze zoon heeft ook nog gevoetbald, maar ik heb me nooit iets aangetrokken van zijn prestaties. Voor mij waren ze na de match altijd goed. Hij heeft zelf wel ingezien dat hij niet het talent had om potten te breken.

  6. Zeer herkenbaar wat je daar schrijft. Ik ben geen liefhebber van voetbal, maar heb er in het verleden een carriere opzitten van Rode Kruisvrijwilliger en heb meermaals ook de dingen gezien bij sportclubs en voornamelijk voetbalmatchen zoals jij ze beschrijft.
    Voorbeeldige papa’s veranderden in door het lint gaande beesten omdat hun zoon niet deed wat ze wilden. Meermaals werden zonen op de bank gezet omdat de papa op den duur mee op het veld stond.
    Moeders die de coach kwamen opvrijen omdat hunne Kevin toch eens wat langer op het veld zouden mogen staan, of vaders die de club geld toestaken in ruil voor meer speeltijd voor zoonlief.
    Ik heb nooit begrepen hoe je je zo kan laten meeslepen in die zaken. Mijn verstand is daar te klein voor.

  7. Jammer dat ik dat gemist heb!!
    Ik kan het soms ook niet aanhoren… ouders die roepen aan de kant van het veld, om zot van te komen soms.
    Winnen of verliezen… de juiste pas of niet… de ideale voorzet of niet… maakt niet uit, wel of ze zich geamuseerd hebben!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s