Huwelijk

Nee, ik ga niet trouwen, vrees ook niet dat dat zal gebeuren,…..maar dat is een ander verhaal :-).

Het gaat hier over de vroegere vriendjes,…..

Zoals jullie al weten hebben we er zo goed als geen contact meer mee,…..Thomas ziet nog wel 1 koppel als hij gaat badmintonnen op dinsdag. Β En ik ga zelden nog naar het badminton, enkel op het einde van het seizoen als er een BBQ wordt georganiseerd en ik dan ook het koppel zie,…..en vorig jaar was het enorm gezellig en ik stuurde haar nog een sms-je omdat te melden en ik kreeg toen zo’n raar sms-je terug dat ik het liet voor wat het was,…..

En dat koppel is stiekem getrouwd maar gaan toch een feest geven en gisteren kwam mijn lief thuis met een uitnodiging,…..

Ik wil niet gaan, mijn lief wel,….

Ik heb geen zin om daar hypocriet vrolijk te staan doen,…noch de anderen te zien,…..wat moet ik er in godsnaam tegen vertellen,…..en ik ken mezelf, ik slaag dan dicht en verander in de ijskoniging,…..dus wat gaat de meerwaarde zijn??

Zouden jullie gaan???

Advertenties

27 gedachtes over “Huwelijk

  1. Echt wel een dilemma. Wij zijn ooit naar een huwelijk geweest van een koppel waarmee we nog steeds goed bevriend zijn, maar waarbij de rest van de vriendengroep ook aanwezig was en de echtgenoot daar al een paar jaar niets meer van gehoord had. Ze hadden hem op een bepaald moment laten vallen als een baksteen en we wisten dus niet wat dat zou geven… Wij hadden er geen zin in, maar zijn toch geweest, omdat we de trouwers niet wilden ontgoochelen. Als de mensen die trouwen echter ook deel van het probleem zijn, zou ik niet gaan. Al zal er daarna dan geen weg terug meer zijn, dan maak je wel duidelijk dat je niet veel belang meer hecht aan hen.

      1. Wat ik bedoelde was dat het hun dag is. Ongeacht wat er gebeurd is, is dat hun trouwfeest. En dan denk ik dat je voor jezelf moet afwegen of blijdschap voor hen doorweegt (en dus gaan) of de negatieve gevoelens (en dus beter niet gaan).

  2. ik ga je ff een andere inkijk geven, puttend uit eigen leven. Ik heb aardig wat vrienden en toch komen we bij elkaar zelden of nooit nog over de vloer, ook samen iets doen of gaan eten zit er niet meer in. Nochtans als ik hen toevallig tegen komen op straat of op facebook, dan komt er steevast: ja, we moeten dringend afspreken hΓ©, maar we hebben het ook zo druk.

    Tja denk ik dan, we hebben het allemaal druk, het is kwestie van tijd te willen maken voor elkaar. Nu loop ik ook al te enige tijd te zagen over die vrienden en dat blijkbaar niemand mij/ons wil zien, maar sinds 2016 loopt het anders:

    Ik spreek hen aan via allerlei kanalen (mail, sms, messenger, etc) en vraag hen concreet om af te spreken. Ik help hen door een 10tal datums te geven en ja dat lukt het wel om er eentje uit te plukken die gaat. Op deze manier heb ik op korte tijd terug wat vrienden opgevist. Kortom ik heb mij er bij neegelegd dat ik zelf aan de kar moet trekken want dat ik anders nog maar weinig vrienden op bezoek heb of bij op bezoek ga.

  3. Misschien nog een andere alternatieve manier om naar de uitnodiging te kijken: Ik kan mij voorstellen dat een lijst van genodigden opstellen voor zo’n feest niet eenvoudig is en dat ook de organisatoren heel wat aspecten tegen elkaar hebben afgewogen. Misschien zelfs hoe het zou overkomen of hoe jullie je zouden kunnen voelen als alle andere “vrienden” werden gevraagd en jullie niet. Zou je je daar beter bij gevoeld hebben? Of had je je dan toch wat voorbijgestoken gevoeld? Niet dat dit een reden is om te gaan als je je er zelf niet goed bij voelt, maar ik denk dat het feit dat ze jullie uitnodigen wel betekent/kan betekenen dat ze het alsnog belangrijk vinden dat jullie weten dat ze jullie er graag bij hebben.

  4. Als je vriend perse had willen gaan, zou ik in je plaats gewoon meegaan.
    maar als hij het begrijpt en je gelijk geeft, kunnen jullie die dag gewoon gezellig iets samen gaan doen. zonder gedoe en ergernissen! πŸ™‚

  5. Langs de ene kant is dit dΓ© mogelijkheid om de vriendschap nieuw leven in te blazen. De vraag is of jullie dat willen. Mis je die mensen in je leven? En denk je dat het iets gaat opleveren als je gaat, of is het daarna weer ‘negeer en doe of ze niet bestaan’ van hun kant uit? Want hypocriet gaan doen op een trouwfeest, daar heeft niemand wat aan, dan kunt ge uw tijd beter besteden idd πŸ™‚

    1. Ik heb daar over nagedacht, ja ja de molen heeft weer niet stil gestaan πŸ™‚ en ik moet tot de vaststelling komen dat ik ze niet mis, dat het altijd heel oppervlakkig is geweest,…dus mss moet ik hen dankbaar zijn πŸ™‚

  6. Zoetie heeft een goede kameraad die hij nog geregeld hoort en waar hij geregeld op bezoek gaat, veel minder dan vroeger, maar Zoetie doet moeite om te gaan (kan niet gezegd worden van hem, maar soit). Een aantal keren ben ik mee geweest… de ene keer was het toffer dan de andere keer, maar meestal ging ik met een slecht gevoel naar huis. Alles van hen is zoveel mooier, beter… in alles wat ze doen… en wat andere mensen betreft, tja dat is minderwaardig.
    Op een gegeven moment heb ik gezegd, ik ga niet meer mee… ik kan niet omgaan met zo’n mensen die altijd maar neerkijken op anderen. Het is dan ook al jaren geleden dat ik ze gezien heb, als Zoetie gaat, blijf ik gezellig thuis in het zeteltje. Zelfs als hun kindje geboren is ben ik niet mee geweest op babybezoek… ik kon het niet.
    Dus moesten ze nu een feestje organiseren voor het een of ander… ik zal er niet bij zijn.
    Dus ik zou niet gaan… wie weet voelen zij zich verplicht om jullie te vragen… een uitnodiging omdat het niet anders kan??

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s