Nostalgie

In de chocoladeles zijn we bezig met het thema ” carnaval”,…..en zijn we een masker in chocolade aan het maken,…..ik koos een Venitiaans masker, dat ik met de zoon haalde in Huis Baeyens, de top verkleedwinkel die ook nog eens vlakbij is :-).

Direct trok hij naar de afdeling kostuums en maskers,…..en vroeg me of ik het nog wist dat ik hem altijd leuk verkleedde wanneer het carnaval was in de lagere school.

Uiteraard weet ik dat nog,…..ik heb altijd fulltime gewerkt, wat maakte dat ik op woensdag er niet was voor de zoon, noch aan de schoolpoort om half 4, mijn mama en papa vingen dat altijd geweldig op en ik dacht toen nog dat een job belangrijk was :-),….maar wanneer er voor de krokusvakantie een carnavalsfeestje was voorzien nam ik vakantie,….haalde de zoon ’s middags op, voorzag lekkere Quick πŸ™‚ en verkleedde ik hem zoals het hoort, weken op voorhand waren we daar met bezig, het juiste kostuum en vooral de juiste make-up en laat me daar nu net heel handig met zijn,…..

Er passeerde de clown, de punker, de zombie,…..en dat was echt “ons” moment en ik ben blij dat hij het zich nog herinnert en dat ik elk jaar de moeite nam om er werk in te steken.

Die tijd ligt al lang achter ons,…en ik ga bijna zeggen gelukkig zijn er de van-en naar de voetbaltraining momentjes,……want laten we eerlijk zijn, hij vindt het leuker op zijn kamer en met zijn vrienden, wat ik ook perfect begrijp, ben ooit ook 16 geweest en dan was mama en papa eerder bijzaak :-).

Loslaten,…..het blijft een moeilijk proces,…..en toch verloopt het steeds makkelijker omdat de dialoog beter loopt,….en vooral het vertrouwen groeit, de zoon vindt zijn weg wel, niet mijn weg, maar de zijne,……..

 

Advertenties

11 gedachtes over “Nostalgie

  1. Mooi! Ik ga er eens werk van maken om van carnaval een echt feest te maken in de carnavalsstad bij uitstek! Leuk dat hij het nog weet. Ik ben trouwens zo’n mama die op woensdag wel thuis is… Maar dan nog roept het huishouden. Ik zou dat beter negeren en herinneringen maken met mijn kindjes ipv de perfecte huisvrouw te willen zijn…

  2. … en wat een geluk dat hij de kans krijgt om zijn eigen weg te volgen … hoe moeilijk loslaten ook is, het is het beste wat we kunnen doen … met vallen en opstaan, I know πŸ™‚

  3. Zo leuk te lezen dat hij zich dat nog herinnert, die fijne momenten πŸ™‚ πŸ™‚ En wees gerust, jullie zullen er nog wel creΓ«ren in de toekomst ook, andere πŸ™‚

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s