Het leven zoals het is

Blijkbaar moet het altijd rond deze periode zijn wanneer er ingrijpende zaken gebeuren in mijn leven, terwijl ik dit net de fijnste periode in het jaar vind.

Eerst wilde de zoon 3 jaar geleden bij ons fulltime komen wonen, nu wil hij terug co-ouderschap,……

2 jaar geleden werd mama ziek in deze periode,…….

Vorig jaar was er niks, had het moeten koesteren 🙂

Dit jaar is het de zoon nog eens,……afgelopen dinsdag een open en eerlijk gesprek met hem gehad,…….

  • Hij voelt zich bij ons niet op zijn gemak, door mijn gedrevenheid en perfectionisme is hij constant bang om foute dingen te zeggen of te doen,…..
  • Mijn lief profiteert van me, omdat hij de zoon de opdracht geeft de tafel te dekken, het lief op de ipad en ik koken :-).
  • Hij voelt zich beter bij zijn papa, waar hij zo kan zeggen ik ga naar een vriend, waarop ik dan moet zeggen, je vraagt dat nooit en ik maar ongerust zijn dat je geen vrienden hebt,……en hij niet bang moet zijn om fouten te maken.
  • Mijn lief te streng is en zijn zoon ook niet meer wil komen.
  • Hij zoveel op zijn kamer zit omdat hij niet durft in de living te komen zitten en niet durft vragen om iets anders op te zetten ( nochtans vraagt hij altijd of hij voetbal mag kijken)

Ik probeer te relativeren,…….en objectief alles af te lopen,…….en de dialoog met mezelf aan te gaan, waar ik fout ben gelopen,…….en te hopen dat dit weer een fase is waar hij zich afzet tegen mama in het voordeel van de papa.  En het positieve te zien dat mijn zoon zich uit en het niet meer voor zich houdt.

Hoe voel ik me echt, aan de kant gezet, dat er veel uit zijn context wordt getrokken en alles goed is zolang je maar ja zegt,…..en zolang je de geldkoe speelt,……gebruikt in het diepst van mijn vezels,….

 

 

Advertenties

18 gedachtes over “Het leven zoals het is

  1. Oh boy. Toch goed dat hij het kan uiten. Zo kun je een gesprek aan gaan en aangeven wat je ervan vindt, toch? Dat hij niet overeen komt met je lief, daar valt weinig aan te doen, die loyaliteit naar zijn papa zal daar wel voor iets tussen zitten. En hoe ouder ze worden, hoe lastiger het is om iemand extra toe te laten. Dat niet “durven”… dat vind ik er een beetje over. Ik denk dat hij gewoon geen goeie reden weet, en dat hij dan zegt dat hij iets niet durft.
    Trouwens: jij bent nergens fout gelopen, het is gewoon de hele situatie en aan die zaken kun je weinig veranderen. Hij zal je toch wel echt graag zien hoor, en zijn relatie met jou is veel meer dan de geldkoe melken, maar dat is dan weer véél moeilijker gezegd.

  2. Dit lijkt me zowat het moeilijkste bij een nieuw samengesteld gezin. Kinderen kunnen ‘vluchten’ naar de ‘gemakkelijkste’ ouder. Onze jongste dochter vindt ons vaak ook te streng, maar heeft geen andere keuze dan bij ons te blijven. Gelukkig is ze niet blind voor de positieve kanten van ons gezin, al heeft ze af en toe toch een brilletje nodig 🙂 Je hebt het eigenlijk goed samengevat: het is positief dat hij zich heeft geuit, je bent kritisch voor jezelf, maar kan het tezelfdertijd ook relativeren. Hopelijk drijft het geen wig tussen jou en je lief.

  3. Het is niet meer dan normaal dat hij ook zijn steentje moet bijdragen in het huishouden. Moest hij dit spontaan doen, zou hij niet ‘gecommandeerd’ worden door je nieuwe partner. Jammer dat ze geen gemeenschappelijke hobby hebben waar ze elkaar beter leren kennen en appreciëren.

  4. Wel ik wilde ook zoiets als Joke schrijven. Het is gemakkelijk voor een jongere met twee gezinnen om voor de gemakkelijkste te kiezen! Wij hebben het hier ook voorgehad dat de dochter voor vier weken verdween naar de moeder. In een gewoon gezin hebben ze die luxe niet . Moeten ze gewoon de regels van 1 huis volgen, punt. Maar ik snap dat je het hier moeilijk mee hebt. Want hoe je kind ook opvoedt , iedereen heeft het beste voor met zijn kind. We proberen allemaal de fouten niet meer te maken , waar we dachten dat onze ouders verkeerd waren. Ik weet dat dit je heel erg pijn doet en ik weet hoe die pijn voelt. Maar ooit zal Mateo beseffen hoe goed hij het had bij jullie. Maar laat hem maar even begaan en misschien botst hij keihard met zijn hoofd tegen de muur. Soms is dat nodig om jongeren tot inzicht te brengen. Heel veel sterkte en een troostende knuffel. x

  5. Dikke kus, ik snap dat je je ingeruild voelt. Ik denk dat het de leeftijd is, hij kiest momenteel de weg van de minste weerstand. En dat is niet altijd de juiste keuze. Enige positieve aan het hele gebeuren is, is dat hij wél het gesprek met je aan durft te gaan.
    Houd je taai oké?

  6. ik snap helemaal dat je je hierdoor verongelijkt voelt, Gitta.
    Ik zou hem gewoon zijn zin laten doen. Hij merkt later misschien wel hoe fout hij op dit ogenblik over jullie heeft gedacht…

  7. Naar mijn gevoel is het de koe een naam geven. Hij zit slecht in zijn vel maar ipv naar zichzelf te kijken en naar de oorzaak op zoek te gaan, geeft hij allerlei “onnozeliteiten” aan om het te verantwoorden. Hem dit duidelijk proberen te maken heeft volgens mij ook geen zin, want hij zal het niet willen horen of inzien. Een beetje struisvogelpolitiek.
    Ik snap ook wel dat het voor jou héél moeilijk is om hem naar zijn papa zien te vertrekken en het los te laten. Het voelt aan als stank voor dank (en eigenlijk is het grotendeels ook als ik zo vrij mag zijn om dit te zeggen) maar dat maakt hem niet uit, “eigenbelang” eerst. Volgens mij is dit een algemeen probleem met de jeugd tegenwoordig : ze weten dat ze rechten hebben maar gemakkelijkheidshalve vergeten ze dat er ook plichten tegenover staan.
    En dat anderen ook gevoelens hebben, dat vergeten ze ook …
    Veel sterkte. Hou voor ogen dat jij goed bezig bent en twijfel hier niet aan. Je bent enkel een te confronterende spiegel voor hem…

  8. Een kind opvoeden kan je nooit perfect doen. Uit eigen ervaring weet ik dat je soms je eigen gevoelens moet opzij schuiven om je kind gelukkig te laten zijn. Dat je zoon meer bij zijn vader wil doorbrengen vind ik niet abnormaal, als kind heb je natuurlijk 2 ouders die evenwaardig zijn.
    Ik heb met mijn kinderen hetzelfde ervaren en er is ook bij ons heel wat heen en weer verhuisd. Weet dat het maar tijdelijk is en het belangrijkste vind ik dat je een goed contact blijft behouden met je kind en hem niet opzadelt met een schuldgevoel omdat hij naar zijn vader wil. Blijf erover praten ook al botsen de meningen wel eens. Naar de toekomst toe wijst het zichzelf wel uit en komt alles beslist weer op zijn pootjes.
    Ik weet dat het voor jou niet gemakkelijk is, maar om jezelf te beschermen zou ik proberen om er niet te zwaar aan te tillen.

  9. Ik vrees dat het erbij hoort, maar laat je niet kisten. Het is de leeftijd, het is makkelijker om een externe oorzaak te vinden dan voor de spiegel te gaan staan… En door regels op te leggen, maak je je nooit populair. Vertrouw erop dat je het juiste doet en dat er een moment komt dat ook hij dat zal beseffen. En knap hoe je het goede er kan uithalen en probeert de rest te relativeren. (En eerlijk, net op die momenten kan ik ook niet relativeren en dan durft het hier bij ons thuis wel eens te knallen.). Veel steun vanop afstand…

  10. Is dat niet typisch pubergedrag? Ze zien dat het op een ander er ander en dus beter (gras & groener) aan toe gaat… et voilà plots kunt ge niks meer goed doen. Het is wél goed dat hij erover praat met u, dan kan je misschien allebei (enfin alledrie) er iets aan doen, wel jammer dat hij de dingen zo uit hun context rukt maar als dat is hoe hij het ziet en aanvoelt, is het nuttig om naar hem te luisteren, ik zeg niet dat je nog meer naar zijn pijpen moet gaan dansen, het is en blijft een kind dat naar zijn ouder(s) moet luisteren. En ik vind het héél erg voor u dat hij zich zo gedraagt, zonder respect of dankbaarheid 😦

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s