Again

Again,……het vreselijk K-woord is weer terug in onze familie,…….het jongst nichtje van mijn mama, is gediagnosticeerd met een agressieve hormonale borstkanker,……

Het is geen geheim dat mijn mama vorig jaar overleed na een strijd van 6 weken aan een zeer agressieve vorm van kanker,…….het is ook geen geheim dat mama de 5de in de familie was, het nichtje is nummer 6,…….

Het nichtje waar we het hier over hebben is net 50 geworden,…..en u hoort me al van mijlenver aankomen,……..ik wil absoluut niet nummer 7 worden,…..want mama was 62, maar 50 is nog stukken jonger en ondanks de technologie en de snelheid waarmee alles is vastgesteld, blijft het een lawine die met een kleine sneeuwbal gestart is,….een borst is volledig geamputeerd en de bijhorende klieren en nu volgt nog 6 maanden chemo en bestraling,……en dan is het de factor geluk die bepaald of het al dan niet gemetasteerd is,….indien niet dan maakt ze een grote kans,….de oudste nicht had die kans niet en heeft 20 jaar chronisch ziek geweest, van de ene behandeling naar de andere, soms goed, soms doodziek,…..om dan toch de handdoek in de ring te moeten gooien na een strijd die je je ergste vijand zelfs niet wil aandoen,…..

Dat lot wil ik niet voor mezelf,……voor niemand trouwens,…..en wil ik nog liever vandaag dan morgen mijn borsten preventief laten verwijderen,…..toen mama net overleden was kon ik dat absoluut nog niet plaatsen,……maar de angst om ziek te worden is groter dan de littekens, de revalidatie, het verdriet en de pijn die het met zich zal meebrengen,……want het verhaal van Angelina Jolie wordt heel romantisch afgeschilderd, de werkelijkheid zal heel heftig worden,…..daar ben ik me heel bewust van,…..

Tuurlijk hebben we angst, veel angst zelfs, want hoe de invloed zal zijn op mijn zelfbeeld, op mijn relatie kan ik onmogelijk inschatten, zelfs die op mijn omgeving niet,……ik weet dat Big als een blok achter mij staat, maar vrijen met een vrouw die enkel littekens heeft, het zal voor hem een moeilijke periode worden, om over het geen gevoel meer hebben nog te zwijgen,……en het verminkte lichaam,…..voor de sterk ontwikkelde ijdele kant in mij zijn dat drama’s,…eerlijk is eerlijk,……en ja, dat kan oppervlakkig klinken, maar ik daag elke vrouw die dit leest uit om eens diep na te denken hoe haar lichaam er in de spiegel zal uitzien zonder borsten enkel littekens,…..

We kunnen laten reconstrueren, klopt, maar we weten ook dat dit niet onmiddellijk gebeurd en ik dringend buikvet moet kweken :-).

Maar het besluit is genomen, ik ga niet wachten tot een onderzoek uitwijst dat men een gezwel gevonden heeft,…….dat ik door de hel moet om dan eventueel toch de strijd te verliezen,…..ik wil leven,……en daar zal ik alles aan doen wat ik kan,….leven, reizen, genieten en mijn zoon zien groot worden en mijn kleinkids zien geboren worden,…….

Advertenties

29 gedachtes over “Again

  1. Ik moet hier echt een traantje wegpinken. Hoe moedig ik het vind van jou om voluit voor te kiezen voor het leven en daar alle consequenties bij te nemen. Je kruipt niet weg in je hoekje voor je ergste vijand, maar je staat als een moedige vechter klaar met je zwaard om het grote monster te verslaan. En ik weet dat je dat zal lukken ook! Mijn steun heb je alvast!

  2. Veel sterkte en moed voor de moeilijke tijden die je wachten. Knap ook dat je dit deelt. Ik zou ook voor mijn kinderen en mogelijke kleinkinderen kiezen en daar alles voor over hebben. Veel steun vanop afstand. Xxx.

  3. Sterkte. Ik ga dit verder verloop ook meevolgen. Mijn mama is nu bezig met haar strijd tegen borstkanker met ook aangetaste lymfeklieren. Nog 3 maand chemo en daaropvolgende bestralingen te gaan(gelukkig is er geen metastase). Maar ik ben ook aan het wachten op het resultaat van het erfelijkheidsonderzoek dat ze van de oncoloog moest laten uitvoeren om te zien of het gen aanwezig is(medische aanwijzing door de kankervorm) wat dan ook gevolgen kan/zal hebben voor mij en mijn dochters. Kreeg al een brief in de bus van de professoren dat al is er nog geen resultaat van het onderzoek ik 25% meer kans heb en dus vanaf nu elk jaar op controle moet(allee eigenlijk mag). Eerlijk….als het resultaat positief(of moet ik nu zeggen negatief) is…ik weet echt nog niet wat ik ga doen….steek voorlopig nog even mijn kop in het zand en spits me toe op de genezing van mijn mama…..

    Courage!!!!

  4. Hm, ik denk dat je niet goed geinformeerd bent…ik heb die operatie 4 jaar geleden ondergaan en je kan onmiddellijk een reconstructie laten doen…je bent nadien helemaal niet “enkel” litteken…Is het BRCA gen al vastgesteld bij je? Zo niet, zal geen enkele dokter dat uitvoeren…

  5. Zie het maar als een 2e kans…Maar je uitdaging die je voorstelt, dat elke vrouw in de spiegel moet kijken en zichzelf voor te stellen dat ze geen borsten en enkel littekens heeft komt bij mij verkeerd over ..Ik ken geen enkele dokter die bij een preventieve operatie alles zal wegnemen en pas later iets zal reconstrueren….Ja, het is een zware operatie, ik ga het niet minimaliseren…maar ook niet dramatiseren. Daar doe je niemand plezier mee en al zeker jezelf niet.Ik moest steeds horen ” je klap komt nog want het is emotioneel en psychisch erg zwaar”…Na dik 4 jaar wacht ik nog op die klap…en die klap zal niet meer komen juist omdat ik me bij de feiten heb gehouden en mezelf niet verlies in drama en overdreven voorstellingen die niet kloppen met de werkelijkheid. Je borsten worden opgevuld met buikweefsel of met silicone, zie het als “de vulling veranderen” en niet borsten amputeren. Dat klinkt voor jezelf ook al veel beter….

    1. Ik wil dat ook absoluut niet dramatiseren, het is angst dat geef ik toe,…..angst van het onbekende, de revalidatie, maar ik heb mijn mama enorm zien aftakelen door de ziekte en haar moeten afgeven op onmenselijke manier dus die angst is groter,…….

  6. Hier heb ik even geen woorden voor. Je hebt al zo veel meegemaakt, als het in je familie zit, is het inderdaad een soort Russische roulette waar je niet op wil zitten wachten. Ik begrijp je beslissing, en vraag me af of ik het zou kunnen… Héél sterk van je. Mijn steun heb je!

  7. jawadde! Ferm dat je die beslissing kan maken! En ferm dat je voor het leven kiest, gezondheid boven alles. Ik steun je vanop afstand in de moeilijker periode die is/zal komen!

  8. Oh, wat een verschrikkelijk blogje. Ookal lees ik zoveel kracht, lees is ook pijn, angst en verdriet. Wat een zware keuze…
    Je bent een moedige vrouw. Heel veel sterkte en veel succes!

  9. Wat heftig zeg! Heb je je eigenlijk al goed geïnformeerd? Een collega van mij heeft jaren geleden dezelfde beslissing genomen.Er is echter een uitgebreid erfelijkheidsonderzoek aan voorafgegaan. Toen bleek dat ze 70% kans had om borstkanker te krijgen, was de knoop snel doorgehakt. Destijds heeft zij gekozen voor siliconen implantaten. Een reconstructie met lichaamseigen vetten stond toen nog in de kinderschoenen. Inmiddels is er natuurlijk veel geëvolueerd. Zij heeft toen onmiddellijk een reconstructie gehad. Dit was geen probleem, omdat er ‘gezonde’ ipv zieke borsten werden verwijderd. Nu lees ik dat jij op een reconstructie zou moeten wachten? Ben je daar zeker van? Kan je beslissen om je borsten te laten amputeren zonder voorafgaand erfelijkheidsonderzoek? Ik begrijp je angst en je daaraan gekoppelde beslissing, maar ik krijg de indruk dat je nog niet zo goed geïnformeerd bent… Overigens, mijn collega heeft haar beslissing nog geen seconde betreurd. Het heeft enorm veel rust gebracht bij haar.

    1. Erfelijkheidsonderzoek is gebeurd en ik weet dat ik ook drager ben. Maar ik koos toen ook door het rouwproces van mama om screening. Tot nu. Maar moet me nu heel goed gaan informeren. Toen ik het nieuws kreeg was ik nog teveel in roes en verdriet en koos ik de makkelijkste weg.

  10. Een zware maar moedige beslissing…
    Ik wens je heel veel sterkte toe. Zijn je “plannen” al concreet?
    Buikvet kan ik je gerust bezorgen 😉 maar dat zal niet lukken zeker? Zie het dan maar als een virtueel hart onder de riem x

  11. Heftig hoor. Ontzettend naar allemaal…. Ik begrijp je keuze en zou ‘m zelf ook zo maken.

    Maar er is dus wel al bij jou aangetoond dat het gaat om een erfelijke variant? Je hebt die onderzoeken al gedaan begrijp ik?

  12. Wauw… ik zit hier met tranen in mijn ogen. Moet een vreselijke beslissing zijn, al begrijp ik je standpunt natuurlijk helemaal, dat je liever voor het leven kiest dan voor hoe je eruit gaat zien, maar een stukje vrouw-zijn afgeven, zo moeilijk! Echt dapper!!!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s