Over de rooie

Hier gaan we weer, het schooljaar is 3 dagen bezig en Carrie is weeral over de rooie gegaan,…..

Mijn zoon zijn nonchalance is legendarisch, maar deze keer loopt het een beetje uit de hand,…….wat verdween er allemaal:

Trui van de voetbal ( vergeten, gelukkig teruggevonden)

Geld voor de locker op school en de waarborg, sanctie:  van eigen zakgeld terugbetalen,…..

Kousen van de voetbal,….rest ons nog 1.5 paar,……..Dus ook investeren in een extra paar kousen,…

Eerlijk, Carrie begrijpt dat niet,….en het maakt me gefrusteerd, want wat je ook zegt, het lijkt niet door te dringen dat hij zorgvuldiger met zijn spullen moet omgaan,……en dat eeuwig gedreig met naar zijn vader te gaan, ben ik hartstikke beu!

Iemand een idee hoe ik hiermee moet omgaan??  Hoe breng ik hem dit aan zijn verstand??  Hoe maak ik hem verantwoordelijker???

Wat heeft Carrie een hekel aan het begin van het schooljaar,…

Advertenties

25 gedachtes over “Over de rooie

  1. Ja lieverd, je kind is helaas niet zo’n natuurtalent als jij als het op organiseren en ordenen komt. Misschien moet je hem truukjes leren, hoe hij het kan oplossen. Ik begrijp je frustratie, je zou er soms de haren uit je hoofd van uittrekken, maar ordenen en organisatie is niet makkelijk voor mensjes met adhd, .Sterkte ermee!

  2. Zoals je weet heb ik er hier ook zo eentje lopen maar die ietsjes ouder is (Jie gaat binnenkort aan het hoger onderwijs beginnen, ik hou mijn hart al vast …).
    Uit gesprekken bij de psychiater onthoud ik dat je vooral kalm moet blijven en reageren (véééééél gemakkelijker gezegd dan gedaan als het de 100ste 1000ste keer is als zoiets gebeurd). En ze zelf laten “opdraaien” voor de gevolgen. Wij, moeders, hebben altijd de nijging om hen dan alles uit handen te nemen of te anticiperen. Niet doen dus (wat ook gemakkelijker gezegd is dan beginnen te doen, ben ervaringsdeskundige 🙂 ). Dus hem het geld van de locker zelf laten betalen van zijn drinkgeld was een goede reactie en zou je “moeten” doortreken. Alleen, als je er dan ene heb zoals Jie ben je hier ook gesjost want als het terecht is omdat hij “in de fout gegaan is” zegt die gewoon “ok, hier is het geld” en blijf jij met een slecht gevoel of schuldgevoel achter… Kinderen, we moesten ze hebben 🙂 !!!

  3. Oei. Hier kan ik je geen tips geven hoor. Misschien moet je het geld dubbel terugvragen? Een keer om het te betalen, een keer om het aan jou terug te betalen? Misschien dat hij dan zo toch gaat inzien dat het allemaal veel kost? Zijn eigen voetbaltenue laten kopen of geen zakgeld meer? Ik zou het niet weten, maar jij mag je dat zo hard niet aantrekken. Je gaat ereen maagzweer van krijgen en dat kan toch de bedoeling niet zijn, he.

  4. Ik zou ook wel de gouden tip willen. Nu, de mijne moet nu stilletjes aan leren zijn eigen boontjes te doppen, hij zit op kot. Als hij dingen verliest, dan moet hij er maar zelf voor zorgen dat hij er weer aan geraakt.
    De kinderen van mijn vriend gaan ook die weg op, zeer slordig, geen respect voor spullen, van alles kwijt geraken,… Daar zullen we ook nog werk aan hebben.

  5. Zo herkenbaar.
    En dat dreigen….nog herkenbaarder en nog zwaarder als het dreigement uitgevoerd wordt en dan ja….dan sta je daar en kan je blijven ontploffen tot er van jezelf niets meer overblijft en je afvragen of het dat waard is…..zijn het de spanningen waard en is het misschien eens niet nodig om ze zelf tegen de muur te laten lopen en niet steeds de back-up te zijn waar ze op rekenen? En is het op een ander dan zoveel beter? Misschien aan hen to find out……
    Veel succes, verlies jezelf niet(haha zit ik nu de raad die ik kreeg aan iemand anders te geven) en misschien hopen dat als de apenjaren voorbij zijn ze beseffen hoe egoïstisch ze geweest zijn….alleen hoe lang duren die apenjaren hé 🙂

    1. Ik tel halsreikend de jaren af dat ze uit hun apenjaren zijn,…….en daarom is het goed dat ik erover schrijf de reacties geven aan dat we niet alleen zijn en dat sterkt en dan is het nu een kwestie van veel bijsturen :-), succes hé, je bent niet alleen 🙂

  6. Hem zelf nieuwe kousen laten kopen? Net zoals je met het geld van de locker hebt gedaan. En hem misschien kleedgeld geven en beslissen dat hij vanaf nu zelf zijn kleren moet betalen. En echt geen nieuwe voor hem kopen als hij iets kwijt raakt. Maar ja, als de papa het dan wel koopt… Succes in ieder geval!

  7. Hem sowieso alles zelf laten betalen en hopen dat hij eens iets duurs kwijtraakt en hij moet werken om het opnieuw te kopen 🙂 Wat zou hij doen als je rustig zegt ‘Ga maar’, wanneer hij nog eens dreigt met naar zijn vader te gaan?

  8. Blijft lastig hè? Ik merk hier wel dat het naar zijn vader
    gaan, daadwerkelijk laten gaan, ons soms juist goed doet.
    Hem laten gaan, hem serieus nemen en uitspreken
    wat er gebeurd brengt ons iedere keer weer bij elkaar.
    Hoe meer ik los laat, hoe leuker het wordt en hij weet.
    Hij weet dat je er altijd bent en zal zijn…

    Tsja en die spullen ook daar zal hij zelf de verantwoordelijkheid
    voor moeten nemen, hier was één zelfbetaalde reparatie bij de
    fietsenmaker voldoende, hij was serieus onder de indruk ;-))

  9. Wat hij verliest is zijn probleem en kan door hem vervangen worden.

    De emotionele chantage van naar zijn vader gaan: Chatteo is een stuk ouder dan Yep toen hij dat deed maar uiteindelijk heb ik hem mijn zegen gegeven. Yep is nooit gegaan. Zo jong als hij toen was wist hij dat het bij zijn vader ook geen rozengeur zou zijn.
    Zoals gezegd: Yep was een stuk jonger (jaartje of 7 misschien 8)… en wist nog niet helemaal wat hij deed. Chatteo wel. Die weet heel goed waar hij mee dreigt, dat hij manipuleert. Want dat is het. Manipuleren.
    Misschien… En dit is advies wat een moederhart breekt, moet je hem naar zijn vader laten gaan. Het is dat of toegeven aan zijn gemanipuleer. Beide is even pijnlijk.

  10. Misschien kan je het aanvaarden dat hij wat nonchalant is en zonder veel reactie en discussie de kleine brandjes Blussen? Deze toegeving zal jou misschien meer rust brengen op jet einde van de rit. Is maar een idee hè 😉 Ik heb me van Davy bij bepaalde dingen neergelegd zoals kledij dat hij naast de kapstok gooit ipv er op. Nu hang ik het gewoon zelf er op ipv er over te zagen en die kleine inspanning bespaart mij stress. (en soms heb ik de indruk dat er minder naast de kapstok vliegt)

  11. Hier net hetzelfde… al één kous kwijt na de eerste voetbalmatch… hopelijk blijft het bij die ene kous… maar ik vrees er voor…
    Betalen met eigen zakgeld vind ik wel een goede optie.

  12. Ik zou zeggen “boys will be boys”, maar ik ben nooit zo geweest moet ik bekennen. Maar dat zal dat autistische trekje van me wel zijn dat overal op let. En dat is ook niet alles hoor…;)

  13. Ik heb hetzelfde probleem met het lief, die is al zijn hele leven zo, ik vrees dat ge dat er niet (zomaar) uit krijgt…. 😦 Hem zelf voor alles de verantwoordelijkheid laten nemen, dat lijkt mij ook evident, maar anderzijds weet hij dat hij in geval van nood altijd geld van jou of zijn vader zal krijgen, vandaar dat de waarde van geld (en spullen) hem totaal niks zegt vermoed ik. Pfff succes 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s