Eigen schuld dikke bult

Er is een spreekwoord dat zegt, het zijn je eigen vlooien die bijten,…wel de fouten die we maakten in onze opvoeding krijgen we nu recht in ons gezicht,….

Carrie heeft de capitale fout gemaakt om altijd in functie van haar kind te leven, dat het zoontje gelukkig was dan was Carrie dat ook,…en deden we er alles aan om hem gelukkig te maken,….

En dat resulteert nu in een verwende puber,…die gewend is dat alles draait rond hem en we kunnen dat niet ontkennen, tijdens het jaar wordt onze agenda bepaald door school en voetbal,…..ook de weekends,…ook wat de weekmenu betreft wordt er rekening gehouden met het zoontje, dat er enkel de groentjes gemaakt worden die hij lust en voldoende vlees is dat hij lekker vindt,……..het zoontje eet ook nog steeds wit brood en drinkt liters cola en eet het liefst elke dag fastfood,…..groenten, vis, water, fruit nee krijgen we niet verkocht,……en ja, ook dit is Carrie’s fout, want toen hij klein was, was voeding ook geen belangrijk item op Carrie’s agenda en kon het allemaal geen kwaad, dat hij na school elke dag bij mijn ouders at voor tv en zonder groentjes heeft er ook geen goed aan gedaan,……..

En ik denk dat we daar nu de rekening voor gepresenteerd krijgen, ik heb een puber die enorm ambetant reageert het niet loopt zoals hij het wil, zowel in activiteit als in eten,….en het ergste is dat Carrie ook alle moeite doet om dat te vermijden omdat ik het niet aankan de negatieve sfeer die dan gecreëerd wordt omdat het een dynamiek is die ervoor zorgt dat elk detail wordt opgeblazen en er hier ruzies ontstaan die totaal onnodig zijn,….en ervoor zorgen dat we enkele dagen in een negatieve sfeer blijven hangen.

Het is nu tijd om niet alleen meer te geven maar ook te nemen en Carrie moet hier vooral heel sterk in veranderen en niet constant in 12 bochten wringen om het zoontje een prinsenleven te geven,…eerlijk, ik kijk nu al op naar de sfeer die er de komende maanden zal hangen, want dit gaat niet vanzelf gaan,…..maar het moet,..het wordt tijd dat ik mijn verantwoordelijkheid als ouder opneem,….het is mijn kind niet mijn beste vriend!

 

Advertenties

17 gedachtes over “Eigen schuld dikke bult

  1. pfff, is een lastige hé. ik denk dat dit in de aard van ons, moeders, ligt, de kinderen het naar de zin te maken.
    qua eten heb ik daar geen probleem mee, met Jie, maar ik merk ook dat voor de rest er veel van één kant komt en spijtig genoeg is het altijd van dezelfde :-(.
    en net zoals jij had ik een moment waarom ik zoiets had van : dit kan zo niet verder, er moet verandering komen.
    gemakkelijk is het niet en met Jie merkte ik dat hij dikwijls probeert op mijn gevoel te werken om toch weer zijn zin te krijgen.
    maar doorzetten is de boodschap, geloof me:-). en nog een goede raad :als Chatteo met een vies gezicht gaat zitten omdat hij zijn goesting niet krijgt of mag doen of hij is kwaad en roept en tiert : doe er niet aan mee, negeren is een véél sterkere tool. niet de plezantste maar wel véél efficiënter:-). als de situatie daarna bedaard is, kan je (proberen) via een gesprek de situatie te overlopen en kijken wat er moet gebeuren opdat de volgende keer de dingen niet meer escaleren.
    veel succes:-).
    PS: verwacht niet dat het vandaag op morgen gaat veranderen, dat is de grootste uitdaging:-)

  2. In het begin aten de kinderen van Wim haast niets! Ze vonden de verse spaghettisaus niet lekker enz.. Stelselmatig hebben ze geleerd van alles te eten. Het is een feit dat de jongeren verslaafd zijn aan vet. Hoe ik het aanpakte met de verantwoordelijkheid van mijn kinderen indertijd, ( want de opvoeding van de stiefjes was ook rampzalig, maar soit! ) Telkens ze jarig waren, Kregen ze mijn zelfde praatje te horen. Dat het weer tijd werd om wat vrijheden te verwerven, maar ook wat nieuwe verplichtingen. Bijvoorbeeld, van een bepaalde leeftijd werden ze verondersteld hun eigen bed op te maken. Hun eigen kamer te kuisen of om zijn minst op te ruimen. In één keer streng worden zal volgens mij niet lukken en zal een averechts effect geven. En bespreek het vooral zelf, het is niet goed dat Mr Big er zich mee bemoeit hoe goed bedoeld dat ook is. En bespreek dingen al zeker niet in het bijzijn van andere mensen, daar voelen ze zich in het nauw geduwd en worden ze opstandig. Voor de rest veel succes. Enne niet panikeren, een dag met de keer, maar ooit komt het goed, zeker weten. Veel sterkte!

  3. Wel, ik heb tijdens de paasvakantie verschillende keren gekookt voor Lief en zijn 4-jarige dochter. Ik leerde zijn dochter toen pas kennen en wou dat ze mij graag had. Dus ik hield qua menu enorm rekening met haar. Ik had op voorhand Lief uitgehoord over welke groentjes ze wel lustte. De hele weekmenu was op haar afgestemd en toch heeft ze maar 1 keer met smaak gegeten. De andere keren vond ze het niet lekker. Ondanks dat we zeker waren dat ze al die dingen wel lustte. Begin juli heb ik weer een hele week voor hen gekookt. Ik heb toen maar 1 maaltijd rekening gehouden met haar en verder mijn eigen goesting gedaan. Net die ene maaltijd waarbij ik rekening had gehouden met haar wou ze de groentjes (kerstomaatjes, iets wat ze normaal doodgraag eet) niet opeten. De andere dagen heeft ze duidelijk laten merken dat ze het lekker vond: ze zat te smekken tijdens haar eten (ok, niet beleefd, maar het zei wel alles), ze vertelde dat ze het lekker vond en ze at haar bord zonder problemen leeg. Nochtans heb ik haar o.a. avocado (iets wat ze nog nooit had gegeten) voorgezet. Dus soms denk ik dat je er ook niet te veel rekening mee moet houden.

    Op gebied van activiteiten en zo proberen we wel dingen te doen die ze leuk vind, maar we proberen haar ook andere richtingen uit te duwen en haar nieuwe dingen te laten ontdekken. Zo willen we heel graag met haar naar kindertheatervoorstellingen gaan en willen we haar ook wel eens meenemen naar steden (en zelfs musea) om op kindermaat cultuur op te snuiven.

  4. Fout is zo een zwaar woord! Vele pubers zijn anti-gezond denk ik. Ik vind het trouwens knap dat jullie je in bochten draaiden om de hobby van je zoon te steunen. Bij mijn lief deden ze dat met alledrie de zonen. Voetbal was hun leven en die van de kinderen. Die waren nogal taxi vroeger! Maar het stopt dan wel ergens en op een bep. Leeftijd moeten ze nu eenmal leren hun plan te trekken en leren dat er meer in het leven is dan jezelf. Succes daarmee 🙂

  5. vooral als ze klein zijn is het belangrijk om ze van alles te leren proeven, zelfs van zaken die je persoonlijk niet lust. Smaak moet ook aangeleerd worden.
    En vooral consequent blijven, wat soms niet makkelijk is…

  6. Wat Christa zegt lijkt me wel een goed plan, stap voor stap dingen introduceren. En verplichtingen ook linken met meer vrijheden. Dan is het niet ineens een te grote verandering en als het met kleine stapjes gaat dan lukt het hem mss ook beter om telkens meer verantwoordelijkheid te pakken 🙂

  7. Heb een dochter van dezelfde leeftijd en herken het zo. Het is de laatste tijd heel erg. Leven in een gescheiden situatie maakt het nog anders…makkelijker om je valies te pakken en naar de andere ouder te gaan als je je zin niet krijgt of (zoals zij het zeggen) hun leven regelt en verbrodt. Soms denk ik dat één of ander monster mijn lieve, anders altijd lachende dochter overgenomen heeft(of kijk ik nu te veel SciFi?). Voet bij stuk houden en principieel blijven, hard maar het moet. Uiteindelijk hoop ik dat ze met een paar jaar inziet dat het allemaal zo slecht niet bedoeld was en alleen voor het beste was dat “regelen” en “verbrodden”. Mijn oudste dochter die was een paar jaar geleden ook stevig aan het puberen(wel niet zo extreem) en die is nu met ouder worden veel realistischer en “begrijpt” het allemaal meer. Succes…ik lees mee voor de ultieme tips 🙂

    1. Ik denk dat aliens dan onze kids zijn komen halen want ik heb hetzelfde gevoel. En ik weet nog steeds niet hoe ik eraan moet beginnen en dat gescheiden opvoeden is no good, maar dat zijn de gevolgen van onze daden jammet maar helaas.

  8. Pfff kinderen opvoeden het is niet simpel… Van mij geen advies want… geen ervaring 😉 maar wel véél succes… Nog een paar jaar en dan zal hij beginnen inzien wat een fantastische moeder jij altijd bent geweest voor hem, en nog later eens hij zelf kinderen heeft zal dat besef er helemaal komen, misschien krijgt hij dan zelfs iets van appreciatie!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s