Mezelf en de anderen

Het gevoel dat je je in 37 stukken moet snijden om niemand teleur te stellen, daar loopt Carrie met rond,…….we moeten thuis zijn, maar ook op het Paradijs, om dan ook nog aan de behoeften van mijn bonnie te voldoen en de was en strijk van papa weg te werken,….

Het is examen, moest u dat gemist hebben,……en Chattheo is heel enthousiast gestart, maar gisteren begon het oude rollenpatroon opnieuw en werden de kantjes eraf gelopen,……en moeten we de zeilen bijzetten, dat in combinatie met Miami aan de lijn en de prins in NY die mij vraagt om een factuur te maken voor iets wat hij gaat verkopen aan ons,……het is niet makkelijk :-).

Ook de rest van de familie vraagt veel aandacht :-), papa die nog zijn was en strijk nodig heeft voor hij op vakantie vertrekt, Big die onze citytrip Berlijn aan het plannen is,….en waar Carrie een kleine discussie heeft met gehad door iets wat in het verkeerde keelgat is geschoten,….Big is een tijdje geleden met zijn zoon naar de tandarts geweest, 140euro, aangezien de zoon bij de mama gedomicileerd is gaat het briefje van de mutualiteit naar de mama, de zoon van Big is nog geen 15, dus trek je alle uitgaven van de tandarts terug behalve orthodontie natuurlijk,…….de mama meldt ook dat het geld is teruggestort maar geen bericht over eventuele terugstorting en Big zegt dan maar zet het maar op de zoon zijn rekening zonder eerst te overleggen,…..Carrie heeft het daar lastig mee,…..

Dan het huis van de bonnie,……er komen veel kosten aan,……en ze weigert om te verhuizen, nog een extra zorgfactor, die me wakker houdt, want we kunnen die kosten er echt niet bijnemen en  wie mag als papa op vakantie is eten voorzien en dit weekend weer de tuin gaan onderhouden, juist Carrie en Big, Zussie gaat op naaiworkshop, om u het verschil maar even te melden, alsook dat de juwelen van bonnie nu al eerlijk verdeeld zullen worden, waar is de rest van de eerlijkheid? En voor de duidelijkheid, die juwelen interesseren mij niet.

We slapen door deze mix van zorgen slecht en dat voelen we,……ondanks de yoga en meditatie,……en dat geeft me een beetje het gevoel dat het wat veel wordt,….ik ben een beetje mijn zo gekende levensvreugde kwijt,……en heb constant het gevoel dat ik me in zoveel bochten moet wringen om beschikbaar te zijn voor iedereen, dat ik een beetje het gevoel krijg om geleefd te worden en niet tot de dingen te komen die ik wil doen,….en vroeger had ik daar vrede mee, nu niet meer,…..Carrie wil niet meer in een rol geduwd worden om anderen te plezieren,…..ik weet alleen nog niet hoe ik het ga aanbrengen, gelukkig is voor Carrie donderdag de examens voorbij, want dit weekend en volgende week neemt de ex over,…….voor frans en godsdienst 🙂 :-).

En dan gaan we weer de tijd hebben voor de zaken die ik echt wil,…….

 

Advertenties

12 gedachtes over “Mezelf en de anderen

  1. Aiai het is idd heel veel! En ik ben het ook niet eens met de regeling van de tandarts, dat moet terug op jullie rekening komen. Het is per slot van rekening de helft van uw geld. Misschien eens opteren dat Chatteo dan ook 140 op zijn rekening moet krijgen 😉 . Fijn dat je verlof er zit aan te komen, zodat je eindelijk ook eens wat kan genieten!

  2. Delegeren kan je leren… Ik lees hierboven toch een aantal dingen die je uit handen kan geven, er bestaan ingen zoals familiehulp, familiezorg en traiteurs die aan huis leveren. Focus op wat voor jou belangrijk is, ipv alles voor anderen goed te willen doen. Op termijn duurt dat het langst…

  3. … en dan komt ineens het besef dat we ons niet willen blijven in bochten wringen om anderen ten dienste te staan en gelukkig te maken ten koste van onszelf dan nog …
    ik ken dit … alleen, het is niet gemakkelijk om het roet om te gooien en onszelf beginnen op de 1ste plaats te zetten … ervaringsdeskundigen die ons daarbij kunnen helpen ?

  4. Ik herken dat, altijd maar voor andere klaar staan, maar op een dag kom je erachter dat alleen jij je er schuldig om voelt en een ander er alleen maar gebruik van maakt . Het is moeilijk om het patroon te doorbreken maar probeer het maar begin met kleine dingen. Maak eerst dingen af waar je mee bezig bent, en probeer nee te zeggen als het echt niet uitkomt en geloof me dat zal heel onnatuurlijk klinken en voelen voor je maar hoe vaker je het doet hoe gewoner het wordt. Succes!

  5. Ja 140 euro da’s niet niks, ’t is ook jouw geld dus normaal dat je daar lastig over bent. En eigenlijk run jij bijna 3 huishoudens hé als ik dat zo lees. Kan je vader zijn strijk niet naar een strijksalon (of hoe heet dat) brengen? Daar kan je zelfs dienstencheques voor gebruiken. En zijn was kan hij toch wel zelf doen, sorry dat ik het zeg want dat is toch niet zo moeilijk? ’t Is gelijk je zelf zegt, je doet alles zijnde véél te veel voor een ander. Je eigen gezin komt op de eerste plaats en als je familie geen professionele/betalende hulp wil aanvaarden, dan is dat een moeilijke kwestie maar als jij de tuin nu eens niet meer zou doen, dan wordt dat binnen een maand een wildernis en zullen ze wel een tuinman moeten inhuren 🙂 of is dat te drastisch? En die zus van jou die kan toch ook wel wat meer bijspringen…
    Dat is hoe ik het zie hé, gebaseerd op wat ik lees, dus sorry als ik te direct overkom, mijn humeur zit ook onder het vriespunt dus heb geen zin om er doekjes om te winden vandaag 0:-)

  6. Dit soort periodes horen er in het leven bij… Het is alleen te hopen dat ze niet te lang duren want dat kost je levensvreugde (en rust..)
    x

  7. Denk dat dit gevoel altijd de kop op zal blijven steken in extreme drukte want wees eerlijk dan kunnen we net even wat minder hebben als normaal en lijken de problemen altijd net even wat groter… Komt goed 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s