Evolutie van de revolutie

De puberteit, iedereen met pubers weet dat het geen makkelijke periode is, je ziet het kind dat je hebt gedragen, verzorgd, gekuffeld veranderen in een slechtgezind monster, dat het liefst met rust gelaten wordt,…..

Mijn zoon was in alles een laatbloeier, stappen, praten, zindelijk worden hij was niet van de snelste, maar toen men de puberteit uitdeelden stond hij op de eerste rij,……rond zijn 11de begonnen de eerste fysieke tekenen,……maar zijn lichaam was sneller dan zijn geest :-),..en dat botste, ook met Carrie,….want die zag haar vrolijk kind verdwijnen en laten we eerlijk zijn wat er in de plek kwam leek in de verste verte niet op mijn zoon en de sfeer die het met zich meebracht, daar hadden we helemaal al geen zin in.

Het werden moeilijke jaren,……school liep niet zoals het moest, Carrie maakte zich zorgen over zijn gedrag en zijn punten, uren heb ik wakker gelegen,…..Chattheo gleed weg, ik stak mijn hand uit maar hij weigerde hulp,….hij wilde het alleen doen,…..

Maar hij kon het niet alleen,….en Carrie hielp hem waar ze kon ook al wilde ik hem het liefst met zijn gezicht tegen de muur laten lopen, maar we konden het niet,…..

Dit schooljaar waren de eerste tekenen van beterschap, hoewel hij rond Pasen weer een serieuse dip kende, ook omdat hij zijn medicatie niet correct nam,….toen wij allemaal heel gelaten reageerden kwam er een verandering, maar dat lag niet alleen aan ons,…..ook zijn vriendinneke kwam in zijn leven,….hier gaan we weer een naam voor moeten bedenken,…..:-).

En stilaan zie ik mijn zoon veranderen, qua communicatie met kleine stapjes, we hoeven niet meer constant alles te herhalen, of hem bijna te dwingen in de douche,……..stilaan neemt hij afstand en neemt de zelfstandigheid over,…..en ja, Carrie vindt het een raar idee,…..het lijkt plots of ik niet meer moet bemoederen, neen, hij doet het zelf en uit zichzelf,….

De zoon heeft een stap genomen en Carrie hinkelt achterop,……ook de bevestiging die ik vandaag kreeg dat hij werkelijk sex heeft met zijn liefje laat me naar adem happen,…steeds meer moet ik hem loslaten en hoewel ik naar dit moment heb uitgekeken valt het me zwaar,…..en wil ik het gevoel van nutteloos niet gebruiken want dat gaat momenteel nog een brug te ver, maar ik voel dat hij zich losmaakt,…..en dat is perfect normaal,……hij wil steeds meer op eigen benen staan,……en Carrie moet hem loslaten en de kans geven om zelfstandig te worden, Carrie moet dringend bijbenen zodat de onzichtbare navelstreng voldoende ruimte krijgt om te groeien en voldoende voedingsbodem krijgt om met 2 benen stevig op de grond te staan, want uiteindelijk is dat mijn taak,……

En de tijd die we extra krijgen, die ga ik samen met Big doorbrengen,……laten we daarop focussen,…….:-)

 

Advertenties

10 gedachtes over “Evolutie van de revolutie

  1. Ik hoop dat hij op de goede weg is, dat dat vriendinnetje inderdaad een goede invloed op hem heeft en dat hij goed voor haar zorgt. En ik begrijp je zorgen.

  2. Dat moet heel raar zijn om te weten dat je zoon seksueel actief is, dat is hetzelfde als weten dat je ouders seks hebben denk ik :p
    Succes… want loslaten is niet makkelijk, moet ik u niet vertellen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s