The quarter life crisis

Met grote verbazing las ik het  artikel van Eva Daeleman in een notendop samengevat, ze is 26 jaar, ze werkt heeft een huis is single en weet niet welke kant ze uit moet?

26 jaar, het leven ligt voor je, alle kansen liggen voor het grijpen,…..al dan niet zonder relatie,…..

Carrie heeft het ooit geprobeerd om een lijst met ultieme levensdoelen samen te stellen, het hoofd te breken over de oneindige mogelijkheden om mijn bestaan naar een hoger niveau te tillen.  Wat wil ik echt???  Wel eerlijk, ik weet het niet,….na wat research op bucketlist.org, kwestie van wat inspiratie op te doen, blijkt dat ik bij lange na niet de enige ben zonder strak omlijnd masterplan voor een happy life.  Er staat geen patent op wilde dromen.  Het gevaar van zo’n ‘once in a lifetime” lijst is dat het vaak in clichés vervalt, want het emmertje moet gevuld worden met buitengewone bestemmingen, extreme ervaringen en halsbrekende kicks.  En dan zijn we ook meteen beland bij de ironie van zo’n bucketlist, stel je voor dat de stunt van je leven ook letterlijk je eindbestemming wordt ;-).  Carrie begeeft zich het liefst low-profile door het leven en we halen voldoening uit kleine dingen, we laten de ‘you only live once’-filosofie graag over aan de yolo’s :-).

Bij de mensen zit de ‘joy of mising out’ er diep in, ik heb de behoefte nooit gehad om mijn leven te verrijken met een trektoch door de Andes of een readtrip langs route 66,….noem me down to earth, maar als kind kreeg ik al vaak te oren, “gewoon is al gek genoeg” :-).  Grote dromen werden vakkundig de kop ingedrukt met de ontnuchterende omerkingen als ” zie maar eens eerst dat je huiswerk klaar is” :-).  Op reis gaan, buiten 3 weken vakantiepark in eigen land was niet aan de orde,…..

Mijn diepste respect voor de Tom Waes’ van de wereld die zo geschift zijn om diepzeeduikend, boven een ravijn hangend, schansspringend, de dagelijkse banaliteit bekampen en flirten met de ‘danger zone’.  Carrie heeft totaal geen avontuurlijke aspiraties.

De eindeloze lijst met must reads, must sees, must do’s die ik nog niet gelezen, gezien en gedaan heb, wordt met de dag langer.  Het gapende gat in mijn cultuur wordt met de minuut groter en de achterstand is al lang niet meer te overbruggen :-).  In plaats van achter de feiten aan te hollen en it-series besteed ik mijn schaarse beschikbare tijd- na aftrek van de dagelijkse verplichtingen  aan dingen die ik echt wil doen,….op mijn shortlist :-), sporten, cursus chocolatier, tijd met mijn lief doorbrengen en genieten van steden in een zalig ontspannen modus,…….gewoon genieten van thuis zijn,…..

Maar als we dan toch een wild plan hebben, dan is het wel een radicale carrière-switch, een compleet nieuwe start, het liefst in de vorm van een gezellig koffiehuisje of een B&B met een meerwaarde, als chocolade workshops,…..Maar eerlijk, wie droomt er niet van?  Wat Carrie onmiddelijk terugbrengt naar de realtiteit,…..

Dus aan de midlife quarters,….Geniet van het leven en laat het op je afkomen,…..jullie krampachtige zoektocht naar het perfecte leven en ultieme geluksmomenten bezorgen jullie alleen stress,…

 

 

Advertenties

22 gedachtes over “The quarter life crisis

  1. Ik snap die quarterlife crisis wel. En ik denk op zich dat het niet zozeer te maken heeft met dat je buitengewone of zotte dingen moet doen. Ik denk dat het vooral de druk van de maatschappij om te presteren is. Waardoor je hard studeert, hard werkt, op veel jongere leeftijd investeert in vastgoed en daardoor heb je voor je 30 al jongeren die dit allemaal al bereikt hebben en zich dan afvragen of dit het dan is. Vroeger ging dit allemaal op een veel rustiger tempo denk ik. En dan was alles veel duidelijker omlijnd. De man werkt en zorgt voor het geld. De vrouw is de huisvrouw. Het geweldige tegenwoordig is dat iedereen enorm veel vrijheid heeft om zelf invulling te geven aan zijn leven. Maar dat kan ook juist veel onzekerheid en twijfels met zich mee brengen. Ik denk dat een quarterlife crisis vooral daarmee te maken heeft 🙂

    1. Dit vind ik heel goed verwoorden, en herkenbaar voor mij als 24-jarige. Nu zijn er platforms zoals Facebook en Instagram waar men zijn hoogtepunten plaatst, soms komt hierdoor de twijfel of mijn eigen leven wel leuk genoeg is. Vroeger had je dat niet.
      Tegenwoordig is de rolverdeling inderdaad niet meer vanzelfsprekend, en daarnaast is de werksector heel erg veranderd naar mijn idee de laatste jaren. Veel jonge mensen starten een eigen initiatief, freelancen etc. Dit is ook stressvol, omdat je opeens niet meer vast zit aan een vast inkomen. Natuurlijk zijn er niet alleen freelancers en zzp-ers, maar in de normale werksector is het ook niet makkelijk. Velen hebben 2 bachelors, 2 masters en zitten zonder werk. We moeten CV’s zo dik hebben als De Ontdekking van de Hemel, genieten, reizen etc, en dat alles zorgt voor druk.

  2. Ik ben meer dan dubbel zo oud als Eva en heb nog een lijstje to-do’s liggen waarvan ik weet dat ik de doelen nooit allemaal zal kunnen realiseren. Maar wat dan nog? Wat ik kan doen is meegenomen, wat niet meer lukt doe ik wel in een volgend leven (hopelijk kom ik dan wel niet terug als kikker)

  3. Ach ja, ieder z’n ding. Wij hebben ook een bucketlist gemaakt met vrienden. Ik vind gekke dromen en hoogtegrenzen idealen een groot goed. Een aardig spreekwoord “wie met beide benen op de grond blijft staan komt geen stap vooruit” 😄

  4. Hoe toevallig. Gisteren spraken mijn lief en ik over een bucketlist en ik had meteen een lijst klaar, waarop hij zei: ‘Ik wil gewoon samen oud worden met jou en genieten van elk moment.’ Heb mijn lijstje maar verscheurd en hem platgeknuffeld.

  5. Er zijn wel de dromen van “moest ik de lotto winnen…” Maar de laatste jaren geniet ik van het hier en nu, dat geeft me zoveel voldoening

  6. Goh, als ik er het geld voor had dan zou ik toch ook de wereld gaan verkennen, met mijn eigen ogen gaan zien hoe mensen het in den vreemde doen …
    Misschien, ooit?
    Maar tot dan ren ik mee in de rat-race, worstel ik elke dag met het leven, probeer ik om mijn kinderen een goede start te geven, en tussendoor ook eens mijn gezicht in het zonnetje te houden, gewoon op de zetel te zitten met mij tablet en mijn tijd te verschijten op het internet 😉

  7. AMEN!! Super stuk meis echt waar, met een knaller aan het einde waar ik het helemaal mee eens ben. Geniet gewoon van je leven zonder alle must sees en do’s dat is vaak al druk zat 🙂

  8. Volgens mij had Eva wat te veel tijd en kwam ze wat aandacht te kort. Quarter life crisis. . Ze is net geboren. Doe eens even normaal. 🙂 En je weet dat ik van dezelfde leeftijd ben.

  9. ik sluit me aan bij Thomas.
    Ik heb ook wel dromen, maar het zal er wellicht ook bij blijven. Het leven op zich is al een feest, en ik hoop dat ik nog lang gezond mag blijven. Want zonder een goeie gezondheid wordt genieten toch wat moeilijker…

  10. Ik heb het hier omtrent ook erg lastig de laatste weken.. ben rusteloos, slaap verschrikkelijk slecht en weet vaak niet wat te doen. Alles moddert maar aan en ik heb niks in mijn leven en heb het gevoel dat het aan me voorbij gaat.
    Maar vroeger heb ik ook nooit de behoefte gehad om iets meer van de wereld te zien buiten de straal van 200km pakweg rond mijn woonplaats.

  11. Ik snap het ook volledig, dat zwarte gat. Ik heb het gevoel dat ik nog zoveel moet doen, zien, lezen, beleven, voelen, en dat ik daar nu op zit te wachten. Social media helpt daar inderdaad totaal NIET bij. Ik leg mezelf te veel druk op, dat besef ik ook. Maar bon, carrièreswitch: ik wil in je B&B/koffiehuisje graag komen helpen, administratie, kassa, bediening aan tafel, cakejes bakken, soep maken, you name it 🙂 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s