15 jaar geleden

Liefste zoon,

Vandaag 15 jaar geleden werd jij geboren,….en oh boy, het was een zwangerschap en bevalling om nooit te vergeten :-).

Je kwam ter wereld na 36 uur arbeid, ja je leest dit goed, jouw mama heeft 36 uur weeën doorstaan, gelukkig was er na 24u de verlossende epidurale verdoving,…..we zijn niet beschaamd om dat toe te geven :-).

Maar daar was je dan,….de gigantische liefde die ik onmiddellijk voor je voelde is onbeschrijfbaar, de eerste maanden was je mama echt in een roes van verliefdheid en was jij het middelpunt van haar wereld,  de eerste keer dat je ziek werd was ook de eerste keer dat ik van mijn roze wolk viel,….die ongerustheid, de angst ook vond ik heel griezelig om te ervaren,….je werd een beetje ons zorgenkindje en de behandelingen waren intensief,….ja, je hebt me goed voorbereid op het voetbal 🙂 :-).

Je was een onbezonnen, vrolijk kind, nergens bang voor,……behalve spinnen en het donker :-),…je rende constant en een bal was toen al je grote liefde, het was trouwens je eerste woordje :-), dan volgde koek, je 2de grote liefde, want nog steeds als je honger hebt zet je de boel op stelten, toen ook :-).

Je was altijd al een beetje een speciaal kind dat graag op zichzelf was en vooral toen al eigenwijs :-), altijd vuil, al lachend noemde mama jou mijn Braziliaans straatkindje en ik weet heel zeker dat we beter in een bos hadden gewoond en jij je er als een vis in het water had gevoeld,….want stilzitten, het was niks voor jou, nu is hangen meer je favoriete bezigheid :-),…ook op school had je het moeilijk om keurig binnen de lijntjes te lopen,…en dat is als we eerlijk zijn nog steeds het geval,…

Dat voetbal je passie is dat konden we al tijdens de eerste trainingen merken, ik vergeet nooit jouw eerste evaluatie op het voetbal,…..de woorden van trainer Rudy waren “ofwel wordt hij berucht of beroemd”,……en dat eerste heb je al waargemaakt :-).

En dan kwam de puberteit,……en verdween mijn zorgeloze, vrolijke zoon en in  plaats kregen we een in zichzelf gekeerde “ik zit met mezelf in de knoop” kind,…..ik heb geen woorden om uit te drukken hoe pijn me dat gedaan heeft,…af en toe zie ik de oude “Chattheo” en dan hoop ik stiekem dat aliens hem zouden terugbrengen,…

En ondanks alles, hou ik meer van je dan van wat ook in de wereld,…jij bent een stukje van me, verbonden door de onzichtbare navelstreng 🙂 en blijf ik vechten voor je, want ik weet dat onder die laag van onverschilligheid een mooi mens zit die momenteel nog een beetje gevangen zit, maar die ooit zichtbaar wordt,…..

Gelukkig verjaardag zoon,…..

 

 

Advertenties

16 gedachtes over “15 jaar geleden

  1. Héél mooi verwoord, zo liefdevol. Het blijven onze kinderen hé. Jie gaat regelmatig naar De Spiegel (CGSO) bij een psychiater (meestal zijn het – vrouwelijke – psychologen maar hij gaat bij een man die “toevallig” psychiater is want bij gebrek aan een papa waar hij op kan steunen voelt dit voor hem het best) . Qua school en werkattitude haalt het niet veel uit, maar hij kan wel eens zijn hart luchten. En hij gaat af en toe bij een vriendin voor een energetische behandeling. Het zijn allemaal kleine dingetjes die bijdragen aan het geheel.
    Troost u : wij zijn beland in een volgende fase : verliefd-zijn-op-een-vriendinnetje-en-niet-weten-wat-of-hoe. Jie komt véél (om niet te zeggen alles) hierover vertellen maar het is niet altijd gemakkelijk om “raad” te geven. Er zijn voor hem is denk ik het enige wat ik kan doen :-).

  2. Als eerste natuurlijk gefeliciteerd! Ik hoop met je mee dat je zo’n de weg naar vrolijkheid en zijn eigen Ik weer vindt. Het lijkt me verschrikkelijk lastig toe te moeten kijken. Dus ook sterkte!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s