Brief aan de lelijke en mooie Carrie

Een tijdje geleden reageerde ik op de blog van Heleen,……van gelukkig mezelf zijn,….in grote lijnen gaat het over hoe je gedachten je leven veranderen, iets wat ik zelf al ondervonden heb,…..behalve als het over mijn uiterlijk gaat,…..:-).

Ik besloot mee te doen,…..en elke week vind ik een nieuwe opdracht in mijn mailbox,…en het is telkens een bepaalde bewustwording,….eentje waar ik al veel aan gehad heb,……

Deze week is de opdracht, schrijf een brief van de lelijke Carrie naar de mooie en vice versa,…..en dat wordt geen makkelijke opdracht, want een aantal pijnpunten gaan hier naar bovenkomen, waarom wil ik het dan delen,……om iedereen er zich van bewust te maken hoe pijnlijk pesten en opmerkingen kunnen zijn tov iemand zijn uiterlijk,….en hoe je gedachte je beeld beïnvloeden,……

Dus eerst de mooie Carrie naar de lelijke Carrie,

Beste lelijke Carrie,

Waarom doe jij niet meer moeite om eruit te zien als je zus, slank, volle haren, lange benen en mooie grote ogen,…..Neen, jij kruipt weg in een boek het liefst in een hoekje, met je flaporen, je kleine varkensoogjes en buigt je schouders maar nog meer naar voren, zodat je niet gezien wordt,…..maar dat begrijp ik wel, je bent het ook niet waard om gezien te worden.  Stop je maar vol met snoep en vettig eten, zodat je nog molliger kan worden, of denk je dat ik het niet zie dat je buik dikker en dikker wordt.  Mensen schelden je uit omdat je je flaporen zelfs onder je haar niet kan verstoppen, ze steken uit en je ondergaat,….je maakt jezelf waardeloos,…je bent dik en lelijk,…..waarom zouden andere mensen je aardig vinden,….omdat je je verstopt achter een boek en je sarcastische uitspraken, je voelt je ook lelijk en je gedraagt je ook lelijk,…..

Beste Mooie Carrie,

Jaren heb ik me verscholen, jaren heb ik de woorden geloofd die men me vertelde, het was ook de makkelijkste weg die door mijn verlegendheid ook nog eens extra in de hand werd,…tot ik het heft in eigen handen nam,….ik had genoeg van mezelf, een corrigerende operatie drong zich op, zette mezelf op een gezond eetpatroon en rechtte mijn schouders.  De trainingspakken werden vervangen door jurkjes en we gaven onszelf een pittig kort kopje cadeau,….eens de transformatie was ingezet was er geen houden meer aan,….nochtans greep ik nog steeds naar maat 42 in de winkel, tot mijn zus notabene me tijdens het shoppen erop wees dat ik nog steeds me dik en lelijk voelde,……maar dat het volledig in mijn hoofd zat,……en daar kwam de klik,…..en besloot de lelijke Carrie plaats te maken voor de mooie,..de lelijke Carrie had de mooie overheerst omdat ze niet uit haar comfortzone wilde stappen, om niet gezien te worden,……maar eens de mooie de leiding nam,….verdween de lelijke Carrie en ging Carrie van Carrie houden, zoals het hoort,…..

En eens je jezelf graag ziet is het geen moeite meer om jezelf te verzorgen,…..

 

 

 

Advertenties

12 gedachtes over “Brief aan de lelijke en mooie Carrie

  1. We hebben allemaal onze lelijke en mooie kanten, denk ik. Jezelf als totaal mens accepteren zorgt er voor dat je jezelf graag ziet. Het zorgt er ook voor dat je wat milder wordt naar anderen. Ik denk dat mensen die anderen kleineren eigenlijk zelf niet goed in hun vel zitten. Anders heb je dat niet nodig. X

  2. Deze kon ik ook geschreven hebben, mits enkele details te veranderen. Ik voelde me soms zelfs echt een gespleten persoonlijkhid, want na de transformatie zat de lelijke Tiny nog altijd erg luid in mijn oor te roepen hoe lelijk ik wel was… Ik zoek nog altijd in alles bevestiging.
    Knap geschreven.

  3. Ik kan me je onmogelijk voorstellen met een maatje 42. Maar ik kan je verhaal volledig begrijpen. Als iedereen zegt dat je lelijk bent, gedraag je je daar op den duur naar. Gelukkig ben je uit je noodhoekje geraakt! Straal zo verder mooie Carrie!

  4. Best wel een confronterende opdracht. Maar dan zie je wel van hoever je bent gekomen! Want nu ben je echt wel een sterke madam die er echt wel mag zijn! (PS, als je mijn blog leest weet je wie ik ben, ben onder een nieuwe blog begonnen 😉 )

  5. Confronterend… ik zou het zelf kunnen geschreven hebben!
    Jarenlang heb ik mij onzeker gevoeld… over mezelf, mijn uiterlijk… over wie ik ben! Een deel dankzij mijn opvoeding.
    Na ettelijke kilo’s minder kan ik het soms niet geloven dat ik moet grijpen naar een maatje S (soms zelfs XS) maar toch blijf ik diezelfde ik zien in de spiegel.
    Gelukkig ben ik op tijd mijn nieuwe ik graag beginnen zien 😉

    1. Grappig, ging gisteren shoppen en ik blijf naar een M grijpen, terwijl mijn vriendin constant een S moest gaan halen,…..en dat heeft zich al eens voorgedaan toen ik van L naar M ging,…….uw lichaam verandert maar uw geest dat duurt wat langer,…was heel de tijd me aan het focussen op dat ene punt en het andere bultje,….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s