Oma’s uit de duizend

Op donderdag komt mijn nieuwe bijbel uit, de libelle en dat komt goed uit, want op donderdag is het loopavond en voetbaltraining dat ik combineer, maar ik ben altijd sneller klaar dan de zoon.  En dat is dan mijn uurke me-time, cappuccino en de libelle,….

Vanmorgen wanneer we weer moesten aanschuiven aan het zoveelste rode licht bladerde ik door de libelle en viel mijn oog op het verhaal van een jonge vrouw waarin volgende tekst was gemarkeerd ” Oma’s huis is de enige plek waar ik op adem kan komen.  Ik word er altijd gelukkig“, zonder het artikel nog maar te lezen overviel me een brok emotie met tranen tot gevolg.

De vrouw werd door haar oma opgevangen toen haar mama haar in de steek liet,…..wel mijn moeder liet me fysiek niet in de steek, maar wel emotioneel,…dit werd opgevangen door mijn “bonnie”,…..

Ik heb het geluk gehad dat wanneer ik 6 was, mijn grootouders naast het huis van mijn ouders kwamen wonen,…..op 6-jarige leeftijd kuiste ik lustig me stenen en witte de kelder mee,…..ik besef nu eens te meer dat dit mijn redding is geweest,….de oprechtheid en gezelligheid, gaven mij een geborgen gevoel.

Mijn Bonnie was er altijd voor me,…ze steunde me onvoorwaardelijk, zat altijd vol goede raad, lette op mijn manieren en corrigeerde.  Van haar moest ik tonnen boeken lezen om mijn aangeboren nieuwsgierigheid te vullen en om te leren :-).  Ze is een enorme sterke vrouw die zich zelden uit haar lood laat slaan, het glas is altijd halfvol voor haar.

Tijdens de blokperiode was haar huis mijn bureau, waar ik in de watten werd gelegd met koffie, koekjes en lekker eten, maar vooral een luisterend oor, ze gaf me ook altijd de kracht door te gaan, nooit op te geven.

Ze wees me ook altijd op mijn uiterlijk, dat ik me moest verzorgen :-).  En haar legendarische woorden ” laat niks of niemand u ooit eronder door krijgen” staan in mijn geheugen gegrift.  Net zoals haar eerste woorden na de zwangerschap, ze keek niet eerst naar haar achterklein zoon, neen haar eerste woorden waren ” nu ga je iets aan je figuur doen hé“,……u ziet, ik werd gedrideld :-).

Ik ben haar vooral eeuwig dankbaar, want ze heeft ervoor gezorgd dat ik niet verdween in een emotionele vijver van gevoelens door mijn thuissitutatie,…..eeuwig dankbaar omdat ze mee ervoor gezorgd heeft dat ik ben uitgegroeid tot een stabiele, evenwichtige vrouw,….

Mijn bonnie leeft nog,…..ze wordt 89 nu in mei,….en hoewel de rollen steeds meer en meer worden omgedraaid,….is ze nog steeds mijn toevluchtsoord,….

Dank u bonnie, je bent er eentje uit de duizend!!!!

 

Advertenties

9 gedachtes over “Oma’s uit de duizend

  1. mooi logje, Carrie.
    Ik heb nooit het geluk gehad om mijn grootouders te kennen. Mijn moeder was al 40 toen ze mij ter wereld bracht, en grootouders stierven toen ik nog heel jong was.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s