Niet alleen mijn erfenis

Ik weet niet of dit blogje online komt, want ik kan niet zeggen dat het hier gaat om iets leuks noch positiefs,……het gaat om een oude frustratie van Carrie,….en we gaan die frustratie eruit gooien 🙂 :-).  Ik begrijp dat u hier niet vrolijk van wordt, dus wegklikken kan altijd :-).

U bent bij deze dus gewaarschuwd!

Carrie heeft een kleine zus, de Zussie,…..ondertussen ook al 38 jaar, maar voor Carrie de kleine Zussie,…..dat mijn Zussie het niet zo nauw neemt met verantwoordelijkheden is een kleine doorn in het oog van Carrie.

Want toen mama stierf, kregen wij als erfenis de zorg van onze grootmoeder op ons, ze is ondertussen 88 en nog enorm zelfstandig maar vanzelfsprekend heeft ze bij een aantal zaken hulp nodig.  De paps zorgt elke dag voor haar eten en kleine boodschappen.  Carrie doet de administratie, de tuin, de grote boodschappen, de kleine klusjes, we rijden met haar regelmatig naar het kerkhof of gaan zomaar een pannenkoek eten,…..we zorgen dat ze regelmatig nieuwe kleren heeft en indien nodig, gaan op onderhoud voor haar oorapparaten you name it en Carrie voert uit,……de kleine Zussie, doet niks,…zelfs niet wanneer ze bij papa op bezoek is en ze hoort dat Carrie in de tuin komt werken, wordt er geen handje toegestoken,….

Maar wat de druppel vandaag deed overlopen was mijn vraag of ze op 1 januari rond half 5 een “pistoleke” komen eten bij bomma, samen met Carrie en Big, de paps is bezet, zodat bomma niet alleen zou zijn die dag,….want daar gaat het uiteindelijk om,……haar antwoord was ” goh, dat zal van de kater afhangen, ik ga het thuis voorstellen maar ik denk niet dat wij gaan komen”, Carrie’s bloed kolkte,…..en we konden het niet laten om te antwoorden ” jammer, dat bomma blijkbaar alleen Carrie’s erfenis is“,…..

En dan komt voor Carrie alles weer boven, want ik heb er een hekel aan dat ze altijd haar verantwoordelijkheden ontloopt,….ze moet zelfs voor niks zorgen, met kerst ook niet, neen dat zal Carrie wel doen,….wij schuiven aan, doen het liefst niks,….

En Carrie is dat beu, maar echt grondig beu en er zal een heftig woordje over gepraat worden.  En de taken gaan verdeeld moeten worden, ik heb notabene een gezin, mijn zus heeft een hobby en dan houdt het op,…..

Op zijn minst mag ze ook een zondag in de maand opofferen en ze is niet te schoon om een handje te helpen.

Maar het strafste vond ik toch haar laatste antwoord ” ik wil hier geen ruzie over, ik kom op 1 januari maar dan hoop ik dat we het volgend jaar in het weekend kunnen vieren”, wel lieve zus, wil je het niet begrijpen of doe je alsof???  Het gaat hier over dat bomma met zo’n dagen gezelschap heeft,……niet meer en niet minder en ook Carrie zal dan een kater hebben en liever in mijn zetel hangen,….maar er zijn nu eenmaal dingen in het leven die voorrang hebben,……..voorrang op je lieve zelf,….want bomma is er mss volgend jaar niet meer,…..

 

 

 

Advertenties

16 gedachtes over “Niet alleen mijn erfenis

  1. Je verdient een pluim omdat je haar niet de nek hebt omgewrongen.
    Ik was zelfs nog even zo naïef om te denken dat ze haar mannelijke kat niet alleen durfde te laten :-).
    Je kan haar niet veranderen, jammer genoeg, maar ik snap de frustratie…

  2. Ik heb niet weggeklikt, want begrijp 200% wat je bedoelt. Wij zijn met vier broers waarvan één (niet ikzelf) dagelijks onze oude moeder opzoekt, en één ander extreem zo op de drie maand eens vlug langskomt. Ik probeer minstens elke week te gaan, ’s zomers de tuin te helpen onderhouden, een boodschap,.. Waarom neemt de ene verantwoordelijkheid en de andere helemaal niet? Ik vind er ook geen antwoord op. Alleen hoop ik met mijn slecht karakter dat wie dit nooit doet op een dag ook alleen komt te staan en zich moet zien te beredderen…

  3. Lieve Carrie, ik begrijp je volkomen, want ik heb drie broers en het zijn ook altijd dezelfde die een handje gaan toesteken of op bezoek gaan. En t ergste is , dat we ook degene zijn die een vlaag vangen, want ze durft niet tegen iedereen haar gedacht te zeggen uit angst dat ze helemaal niet meer op bezoek komen. Weet je meid, ik hoop dat je zussie haar mening eens herziet. Een kater zou tegen de namiddag al moeten uitgewerkt zijn denk ik toch……

  4. Lieve Carrie, ik heb ook niet weggeklikt en ik snap je jammer genoeg ook helemaal…
    Uit de reacties op te maken zijn er nog mensen die het herkennen.
    Jammer, maar tegelijk hopelijk voor jou een beetje een hart onder de riem?

  5. Ik snap het zo ontzettend goed Carry. Hoe vaak ik niet om bijna dezelfde redenen boos ben geweest op mijn zus.
    We zijn helaas niet allemaal hetzelfde. Hebben helaas niet dezelfde noemen, dezelfde waarden.
    Leg je er bij neer, en probeer de dingen die jullie wel samen delen gewoon maar te koesteren. Veranderen doe je het toch niet meer.
    Frustrerend ja. Maar top voor je oma dat jij het allemaal wèl doet!

  6. Moeilijk zo’n situatie…
    Is er geen mogelijkheid om met je zus aan tafel te zitten, enkele taken te verdelen en eventueel hulp van derden in te schakelen? Je bomma zal meer en meer hulp nodig hebben in de toekomst. En de bomma is het ondertussen waarschijnlijk vanzelfsprekend gaan vinden dat jij voor haar zorgt. Dit wordt op de duur ondragelijk voor jou en je gezin. Indien je geen deftige afspraken kan maken met je zus is het misschien stilaan tijd om voorzichtig hulp van derden in te schakelen…of de bomma dat wilt of niet. Klinkt nogal grof misschien, ik ken je bomma niet…zou ze niet inzien dat ze jou misschien te veel belast?
    Als ik het geluk heb zo oud te worden ga ik er niet automatisch van uit dat ik hulp van mijn kinderen zal krijgen, ik zal nog eerder betalen voor hulp door derden. Ik zal al superblij zijn als mijn kinderen regelmatig op bezoek zouden komen en dan zou ik van de tijd die we samen doorbrengen willen genieten zonder dat ze druk ervaren om voor alles en nog wat te zorgen.
    Wat betreft de zorg voor mijn ouders is er geen discusie, ik ben nog enig kind. Ze zijn wel van leuven naar beerse komen wonen om dichter bij ons te zijn, mooi toch? Ze nemen de hulp aan die we aanbieden en zullen er zelf nooit om vragen. Derden worden ook ingeschakeld. En zo zijn alle partijen content.

  7. Zoiets gebeurt in veel families, Carrie. In bepaalde mensen zit gewoon geen familiegevoel. Je kan dat moeilijk dwingen vind ik.
    Maar ik begrijp je frustratie, dat zij haar verantwoordelijkheid ontloopt.

  8. En toch begrijp ik het ook een beetje. Als het ooit zover komt bij M. zijn familie dan zullen wij ook niet helpen. Daar ben ik zeker van en daar mag de schoonbroer het ook allemaal zelf oplossen. Maar ik denk niet dat de situatie helemaal vergelijkbaar is.

  9. Echt niet fijn (understatement), ik vermoed dat het later hier ook zo zal zijn (maar dan voor de eigen ouders). Ik ben enig kind dus daar wordt het al eenvoudig, husband is met twee. Schone broer heeft geen kinderen, maar duizend-en-een “belangrijke” “hobby’s”, soms duurt het al een hafljaar eer ze naar de schone ouders gaan… Dat belooft voor later. Ik hoop echt dat je zus wat inzicht krijgt (hoewel het uit je berichtje tevergeefs lijkt 😦 ), want zo is het echt niet eerlijk of aangenaam hé. Superlief van je dat je zo goed voor je grootmoeder zorgt! Maar je zou het dus niet alleen moeten hoeven te doen 😦
    Hier wou ik drie kindjes alleen al omdat er dan een kans bestaat dat later niet alles op de kap van één terecht komt… Ik hoop op beter hier !

    1. Het aantal kinderen maakt niet uit. Wij zijn ook met 3 thuis. Mijn jongste zus gaat iedere werkdag voor of na haar werk een kwartiertje of langer langs bij mémé in het rustoord (mémé is 91 en haar gezondheid is sterk achteruit gegaan daarom is ze naar daar gegaan op haar 89ste). Kleine zus doet ook de meeste boodschappen voor haar. Mijn zoon en ik gaan 2 tot 4-5 keer per week voor ongeveer een uurtje langs. Mijn oudste zus daarentegen gaat – als het goed gaat – 1 keer langs per maand en meestal zelfs maar om de zoveel maand. Eigenlijk alleen maar als er iets te doen is zoals mémé haar verjaardag en nieuwjaar en zo. Mijn papa ging dagelijks langs maar omdat mémé héél raar en vies deed tegen hem, heeft hij eindelijk besloten om “maar” 5 keer meer per week te gaan. En eerlijk gezegd, nu is mémé precies toch wat “menselijker” tegen papa. Soms kan een mens toch te goed zijn. En het is zoals Chrissebie zegt, het zijn meestal diegenen die het meest gaan/het meeste doen, die de wind van voor krijgen.

  10. Typisch een geval van “je familie die kies je niet”. Je zus zou inderdaad ook haar deel van de verantwoordelijkheid op zich moeten nemen. Een “familieraad” daarover lijkt me niet overbodig. Succes ermee.

  11. Pfoe ok dat is echt een kansloze reactie van je zusje….. Al denk ik eerlijk gezegd dat het je nog meer stoort omdat jij zelf precies 180 graden de andere kant op bent. Jullie zouden zoveel van elkaar kunnen leren. Je zusje die echt er wat meer voor anderen mag zijn maar ook jijzelf die voor jezelf mag kiezen en dus idd op nieuwsjaarsdag even uit mag kateren….. Pak wat meer de rust meis xxx

  12. Sommige mensen zijn zo egoïstisch… en jij jij bent 100% het tegenovergestelde daarvan, jij zou jezelf in twee kappen om iedereen van dienst te kunnen zijn. Groot gelijk dat je op je strepen gaat staan. Ik kan me niet voorstellen dat ik mijn oma zo hard in de steek zou laten, om uit te kateren of om andere redenen…. Echt niet!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s