Moeders & Dochters

Moeders en dochters,…dikke vriendinnen die elkaars geheimen en kleren delen zo worden moeders en dochters vaak voorgesteld als moderne geïdialiseerde klonen van elkaar.  Zelfs celebrity’s laten zich tegenwoordig graag fotograferen met hun “mini-me”, waarbij ze proberen de gelijkenis zoveel mogelijk te benadrukken.  Nog nooit werd de moeder-dochterrelatie zo verheerlijkt als nu.  Alsof dat het ultieme succes is: moeder worden van een dochter,……..en er meteen een beste vriendin bijkrijgen,….

Carrie en haar mama is nooit een geweldige match geweest,….wat ook bijdroeg in mijn wens om een zoon te krijgen,…we hadden een ingewikkelde relatie en daar had Carrie met haar kind geen zin in,…..maar toen ik recent het artikel las over ” ik ben jaloers op mijn dochter”, vielen de puzzelstukken wel in elkaar,…want een aantal moedige vrouwen deden hun verhaal,…..dat hun dochter hun rivale was,…ondanks de liefde die ze voor hen voelden,……

Voor Carrie was het een eye-opener,…….want ik besef nu dat mijn mama ook jaloers was op ons, de dochters,…..ze voelde zich overschaduwd,…….we confronteerde haar met haar beperkingen, dat wij in alles slaagden waar zij in faalde,…….en vooral dat ze de liefde van papa moest delen met ons,…..en dat vooral Carrie haar man opeiste,…ik (wij)  nam teveel haar ruimte in,….ik denk dat dat de reden is waarom ze zich zo onaardig gedroeg tegen ons,….loog tegen papa zodat wij straf kregen,……

Ze probeerde ook te verhinderen dat we ons teveel ontplooiden en daar ging ze ver in, net of ze wilde zeggen, hoe meer jullie openbloeien hoe meer ik verwelk,….gelukkig was Carrie en haar Zussie doorzetters, hoe meer mama zich verzette, hoe gedrevener wij werden,…….

We wantrouwden mama, voortdurend gingen we in de verdediging en werden we steeds afstandelijker naar elkaar toe,…Carrie noch mijn Zussie vertelden haar iets,…..daarvoor had Carrie bomma, die me verwende en Carrie de hemel in prijsde, mss als tegenreactie op mama’s onverschilligheid,……..

Nooit waren er complimenten of schouderklopjes en leek ze ons kwalijk te nemen dat wij haar in de rol van de huisvrouw duwden,…dat wij haar leven leven leidde in haar plaats,…..

We zaten vast in een vicieuze cirkel,……die door haar overlijden verbroken is,…..alles valt weg,…..ook het wantrouwen en kregen ik en mijn Zussie onze vrijheid terug, ondanks het verdriet,….

 

 

Advertenties

21 gedachtes over “Moeders & Dochters

  1. Wel eerlijk, ik heb hetzelfde gevoel met mijn vader. Ik was nooit goed voor hem, ben heel mijn leven bekritiseerd geweest. Daardoor heb ik heel lang gekampt om zelfvertrouwen te krijgen. En toch zag ik mijn vader graag, ik had er alles voor over omdat hij toch maar van mij ging houden, ( of dat hij dat op zijn minst toonde) Nu hij overleden is, mis ik hem maar voel me tevens bevrijd, hoe erg dat is om dat hier neer te zetten.

  2. Ook ik herken me hier een beetje in. Mijn zus en ik konden nooit goed genoeg zijn. De buren, de neven en nichten, de andere in het algemeen waren altijd beter dan ons. Hoe dikwijls kreeg ik niet te horen: neem liever eens een voorbeeld aan x. Ondertussen zijn we vele jaren later, en x heeft er ook niet veel van gebakken, maar daar wordt met geen woord over gesproken.

    Ik hoor zulke dingen ook vaak terugkomen bij anderen. Zou het kunnen dat dit iets was van die generatie? De buren zijn belangrijker dan je eigen gezin, altijd maar liggen afgeven op je kids, en nooit ofte nooit eens zeggen dat iets wel goed is? Met het klassieke zinnetje: Wat gaan de mensen nu wel niet denken? Blijkbaar was dat belangrijker dan gezinsgeluk.

  3. Heel herkenbaar wat je schrijft. Ik denk dat mijn mama ook heel jaloers was en ons als competitie zag. Heel spijtig om in zo’n omgeving op te groeien, heeft idd een grote impact. Mijn mama leeft nog, maar ik merk ook dat sinds ze uit mijn leven is, ik een bepaalde vrijheid heb gekregen.

  4. Heel raar voor mij, om te lezen. IK had een heel goede band met mijn mama, en hoop die ook met mijn dochters te hebben ook al besef ik dat dat niet gemakkelijk zal zijn. Hoe dan ook moet je niet de vriendin van je kinderen zijn. Vrienden staan op gelijke hoogte en dat heb je niet met kinderen. Vrienden gaan ze al genoeg hebben. Dat is mijn rol niet. Maar jaloers? Alle dat is toch niet normaal? Op je dochters dan nog. Voor een man? Ok, ik ben hoe dan ook nooit jaloers, en mijn kinderen komen echt wel op de eerste plaats voor welke man dan ook. Alle jong, zo een erg verhaal. Veel sterkte alvast (en goed dat je toch zussen had een een leuke oma, dingen die ik dan weer moest missen ;-))

  5. ik vind het altijd zo ontzettend jammer voor moeders en dochters als ze niet de relatie met elkaar hebben die ik en mama met elkaar delen. Zij is wel mijn beste vriendin. Mijn allerallerbeste vriendin en net om die reden wil ik stiekem dat nummer 2 een meisje is. 🙂

  6. Het is eigenlijk in en in triest als je het zo leest. Ik had je zo graag de band met je moeder gegund die ik nu heb. Maar ik ben blij dat je nu je vrijheid terug hebt, tijd om te genieten van je leven meis zonder een schaduw en je sterke ik nu helemaal te ontplooien. Want nu kan het / mag het Xxx

  7. Ik heb ook geen moeder-dochterrelatie uit de boekjes. Dat wat mij moeder graag wilde (werken/carriere) maar wat haar vanwege tijdgeest en kinderen niet lukte, lukte mij (nota bene in mijn eentje met kind) wel…
    Ik reageer niet meer op de steken… Op haar manier heeft en doet zij haar best. Haar kan ik niet veranderen.. Ik kan alleen de manier waarop ik naar haar kijk en haar ervaar veranderen…
    Afstand nemen heeft trouwens ook wonderen gedaan..

    En toch… als ik dan mijn vriendinnen met hun dochters zie, of met hun moeders.. Dan ben ik soms wel eens een klein beetje jaloers. Een heeeeel klein beetje…

    Goed dat jullie je niet hebt laten kisten.
    X

  8. Ik heb ook nooit een goeie band met mijn moeder gehad; integendeel; de dingen die zij me naar het hoofd heeft geslingerd, ik denk niet dat ik haar dat ooit kan vergeven (hoewel zij ze wsl al vergeten is). Misschien is het inderdaad zo, dat zij ons bepaalde zaken verweet, maar ik weet het niet, ik heb haar nooit kunnen doorgronden. Als ik van die perfecte moeder-dochterrelaties op tv/in films zie denk ik altijd, yeah right, niet in het echte leven. Jammer hé!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s