Papa’s kindje

Paps,

Jij was altijd mijn favoriet,……toen ik amper kon lopen sprong ik uit de armen van mams wanneer je thuiskwam van je shift,…..jij was mijn favoriete speelkameraadje, mijn held,…..ja, ik ging zelfs met je trouwen,….

Uiteraard verdween de liefde wel wat tussen ons toen ik begon te puberen,…:-) en ik haatte je zelfs wanneer de ruzies en spanningen bleven aanhouden tussen jou en mams,…..de financiële problemen die we kenden als gezin drukte ook een stempel op onze relatie,……je eeuwige koppigheid waarmee je ons makkelijk 3 weken negeerden wanneer we niet in de lijn liepen.

Maar bloed kruipt waar het niet gaan kan en toen ik op kot zat en aanvoelde dat ik naar huis moest ( god mag weten hoe het komt dat ik dat aanvoelde) en ik je vond met je hoofd in je handen en een ondragelijke hoofdpijn, ik stopte je in de auto en haastte me naar de spoed en paps, dat was geen minuut te vroeg, je had een hersenbloeding,….heel de nacht bleef ik bij je, doodsbang je te verliezen,……je revalidatie was niet eenvoudig en soms zie ik nog dat je been niet evenvlot wil meewerken, net als je arm,……maar een wonder was wel geschied,…..want ik kreeg een nieuwe paps,….een vele zachtere versie, die duidelijk heel dankbaar was voor mijn kordaat handelen en de 2 kans die hij kreeg,…..

En die kans greep je zeker met je kleinkids,……daarvoor was niks teveel, nog steeds niet, ik kon altijd op je rekenen wanneer Chattheo ziek was, er vakantie op school was en zelfs om hem elke dag van school te halen, want je wilde niet dat je kleinzoon in de nabewaking moest,…..dat hij liters cola en kilo’s  snoep kreeg en voor de tv zelfs mocht eten keek ik door de vingers 🙂 ( dat was toen wij klein waren absoluut niet waar hoor!)

Je kreeg nog wat gezondheidsproblemen, maar je spartelde erdoor,……en dan werd mama ziek, mama die nooit ziek was,….je zorgde voor haar met een nooit geziene toewijding,…..en paps, ik weet dat mama niet de meest makkelijke vrouw was en al zeker niet de meest dankbare,…..maar jij bleef overeind,………en ook nu ze er niet meer  sta je er ,…….

En proberen we ons leven weer op te pakken en koffie te gaan drinken op woensdag,……dingen die ik nooit met mama deed maar met jou,….ik ben en blijf het papa’s kindje,…..

Paps, je bent mijn Daddy Cool,…….forever and ever,………

Advertenties

19 gedachtes over “Papa’s kindje

  1. Zeer mooie ode aan de vader-dochterrelatie die volgens mij alleen maar steviger wordt door wat jullie is overkomen. Dat van die koppigheid en negeren herken ik anders wel vanuit mijn jeugd. En vaak nog niet weten waarom je die behandeling kreeg 😦

  2. mooi blogje ……

    heel mooi!

    en ouders, zowel vaders als moeders doen soms dingen die we als kind niet begrijpen. Ik geloof zelfs dat ze het zelf niet eens begrijpen hun acties. Ze zijn soms net zo hulpeloos als hun kinderen.

    Hier spreekt zowel een vader als een kind 😉

  3. Met een brok in mijn keel, een mooi eerbetoon aan je vader, Carrie! En net als Billy wilde ik ook graag dat ik mijn vader had gekend, mijn leven zou er vast anders uit gezien hebben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s