Cocon

Carrie zit opgesloten in een cocon van verdriet,….de leegte, de pijn en vooral het besef dat ik mama nooit meer ga zien zijn zo fel dat het Carrie verlamt, het liefst van al wil ik verdwijnen, verdwijnen van de wereld en de pijn hier in een leeg omhulsel achterlaten,….

Het laatste beeld van mama blijft me bij, ik zag hoe het leven uit haar weggleed, hoe ze weggleed van ons,….toen was ik opgelucht, opgelucht dat haar lijden ophield, het besef kwam pas thuis en het besef deed letterlijk lichamelijk pijn en dat doet het nog steeds,….ik functioneer slechts op halve kracht, doe alles op automatische piloot omdat het moet, want Carrie wil eigenlijk in de hoek van onze zetel kruipen onder een deken enkel en alleen met mijn tranen,….

Gisteren werd dan verwacht dat je de uitvaart gaat regelen, samen met je papa en je zus,…..blijkbaar hadden ook mijn ouders weinig gepraat over deze zaken,…en besliste papa dat het een hele sobere dienst zal worden in de intieme kring van enkel ons gezin,….en daar heeft rebel Carrie het enorm moeilijk mee,….geen rouwbrieven, geen prentjes,…geen familie of vrienden die ons kunnen omhullen met hun warmte en steun,….papa wilde zelfs na de dienst gewoon naar huis gaan, maar dat is voor Carrie echt een brug te ver,….en heb dan de taak maar op me genomen om iedereen ten huize Sex And The City uit te nodigen om het afscheid af te ronden,….ik weet dat mama door haar verbitterheid weinig vrienden had,…maar Carrie heeft er wel enorm nood aan,….

Gelukkig was papa akkoord met bloemstukken, mama zag doodgraag bloemen, deed aan bloemschikken,……en een foto, die ik mocht uitzoeken, mijn zus neemt de muziek voor haar rekening,……en we zullen allebei een tekst brengen,…….zelfgeschreven en met dank aan Bie voor de fijne inspiratie,……..

Bij het uitzoeken van de foto ben ik gebroken en heb ik uren aan een stuk gehuild, foto’s van nog geen jaar geleden waarop je uitbundig lachte, stralend,……het contrast kon niet groter met het laatste beeld dat ik van je heb, mams,…..

Mams, waar je ook bent, ik hoop uit de grond van mijn hart dat je geen pijn meer hebt en dat je samen met ons Sterretje ons leidt naar de weg die we moeten volgen en dat je af en toe op een kruispunt even je hand op mijn schouder legt en me zegt ” het komt allemaal goed”,……..

Mams, ik mis je zo, ik mis je zo!!!!!!

Advertenties

35 gedachtes over “Cocon

  1. Wat kan ik hier op zeggen behalve sterkte meis. Deze periode is heftig en ja ik praat helaas uit ervaring….. Maar de ervaring leert ook dat de tijd je gaat helpen met deze pijn om te gaan, echt waar. En je mams die is als je guardian angle altijd bij je. Sterkte sweety Xxx

  2. Hey Lieverd, weet dat ik gedachten bij jou zal zijn. En ik snap dat het moeilijk zal zijn, , wat vrienden om je heen, kan de pijn een beetje verzachten. En kruip gerust in je cocon, en laat de wereld maar rond je draaien. Het zal veel tijd vragen, tegen dat de pijn wat weg ebt. Veel sterkte.

  3. niet proberen tegen in te gaan, verdriet en gemis zijn wezenlijke delen van dit proces… Hopelijk vind je een beetje troost in het feit dat het zo beter is en dat veel mensen met je meevoelen. Sterkte, lieve Carrie. x

  4. Nog eens heel veel sterkte lieverd…Ik vind de plaats die je je mama geeft ontzettend mooi; als iemand die je leidt en die af en toe haar hand op je schouder legt, prachtig! xxx

  5. Zulke dingen hebben tijd nodig en die moet je nemen, zeker niet forceren want dat wreekt zich toch.
    Het is eigenlijk jammer dat mensen bij leven het vaak niet over hun dood hebben, ook niet met hun partner. Hoe moeilijk het ook is, het kan wat extra leed of minstens toch gedoe besparen als het zover is als je op voorhand al over je begrafenis of crematie nagedacht hebt en enkele dingen opgeschreven hebt en/of aan je partner of vrienden gemeld hebt.

  6. Och meisje dan toch…
    Fijn dat je toch nog een stukje afscheid krijgt zoals jij het graag wil want… je kan het maar een keer doen.
    Knuffel uit Venlo

  7. Ik hoop voor jou dat je je verdriet een plaats kan geven en dat de nagedachtenis aan je moeder mooi blijft. Weet dat je niet altijd sterk hoeft te zijn, Ook jij mag rouwen en je laten gaan in je verdriet. Liefs

  8. Nogmaals, veel sterkte Carrie. Rouw, schrijf, ween, zoveel je wil. We steunen je, vanop afstand weliswaar in deze moeilijke periode. De vrienden zullen wel op een andere manier afscheid nemen, niet mee inzitten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s