Speciaal

Speciaal voor LJ,

We duiken terug de tijd in, richting 1991,……..Carrie was 18 geworden en bovenaan de verlanglijst was, “rijbewijs halen”, in die tijd was dat nog hé, nu staat men er minder om te springen heb ik het gevoel, je zou voor minder uiteraard als je de lange files elke dag moet trotseren en soms zal het openbaar vervoer gewoon eenvoudiger zijn,…..Maar Carrie vond het van levensbelang ( dat ik de eerste vrouw in onze familie zou zijn, speelde mee vermoed ik, zowel mijn bomma als mama kunnen niet autorijden).

Met het opgespaarde vakantie(werk)geld kocht ik mezelf 20 uren rijles,……ja, Carrie was bij de eersten die via rijlessen een voorlopig rijbewijs kregen om dan na 6 maand op de baan ervaring op te doen ( gebonden aan strikte regels) voor het echte rijbewijs te gaan,……..het theoretische examen was piece of cake,……..

Maar dan de rijlessen,…….LJ, als ik jouw verhalen lees, komt bij Carrie de horror ook weer boven, want de eerlijkheid gebied me om hier de waarheid te vertellen ( speciaal voor den ongelovige Thomas P. :–), Carrie was geen natuurtalent,  we kunnen zelfs bijna het tegendeel beweren,…….:-).  Schakelen was een hel, ontelbare keren ben ik stilgevallen, een straat indraaien, ofwel was ik te vroeg, ofwel te laat 🙂 en dan heb ik het nog niet over de angst, de angst dat het voertuig met Carrie reed ipv andersom, elke rijles in blokken van 2 uur was 2 uur stress, een maag die in de knoop zat, zweet dat langs mijn rug naar beneden gutste, de angst werd alleen maar groter,  aangezien mijn rij-instructrice Carrie alleen maar afbrak,…..ik was een gevaar op de weg door mijn onzekerheid en angst,……gelukkig kon er door de instructrice altijd worden ingegrepen,……

De verplichte maneuvers lagen Carrie beter, omdat ik dan geen rekening moest houden met het verkeer, hoewel vertrekken op een helling me ook nachtmerries heeft bezorgd,……net zoals draaien in een straat,……

Na een les of 5, werd mijn instructrice vervangen door een instructeur ( de instructrice was langdurig ziek met burn-out, of Carrie de druppel was geweest, weet ik tot op heden niet :-)),…..en toen kwam het keerpunt,…..hij vond de negatieve rapporten te overdreven en begon stap voor stap Carrie’s zelfvertrouwen op te bouwen,……en dat werkte,……ik kreeg het schakelen onder de knie,…..ook de pedaalbehandeling lukte veel beter en de angst nam af,…….ik kreeg mijn voorlopig rijbewijs en werd op de baan gestuurd,……ik kreeg mijn grootvaders auto om te oefenen, een zilvergrijze Nissan Bluebird,……oh dat beestje heeft afgezien,….maar door vaak alleen te oefenen en op mezelf aangewezen te zijn begon het rijden ook beter te gaan,……..ik haalde zelfs zonder herkansingen mijn rijbewijs,…….dolgelukkig was ik,………maar kon ik toen goed overweg met de wagen, neen,……en nog steeds ben ik niet de beste chauffeur ever,…..ik blijf aan de angstige kant, ondanks mijn zware voet ( met veel boetes tot gevolg :-)), ik ben niet alert genoeg en rijtechnisch kan het ook een stuk beter,……parkeren daarentegen, no problem,…..

Big zegt al wel eens al lachend,……ik rij dronken beter dan Carrie nuchter,……..en ik denk dat dat de lading dekt,….maar hé ik rij vlot van A naar B,…….en ik ben blij met mijne Gizmomobiel en de vrijheid die een rijbewijs me brengt,……en na een dikke 20 jaar mag ik zegggen, ik ben geen gevaar meer 🙂 🙂 en ik rij vlot door de Antwerpse ring 🙂 :-),………so LJ, do not give up!!!!!!!!!!!!

Advertenties

19 gedachtes over “Speciaal

  1. Eerst en vooral bedankt voor je verhaal… steekt me zo hard een hart onder de riem!! 🙂 Ik hoor het zo van veel mensen dat ze in het begin tijdens de lessen doodsangsten uitstaan en zie nu, 5 of 20 jaar later, rijden alsof het niks is. Ik vind het echt jammer dat ik niemand heb om tussendoor mee te oefenen, want 20 lessen gaat (volgens beide instructeurs die ik heb) niet voldoende zijn, dus ik mag er binnenkort gaan bijkopen, geld dat ik wel aan leukere dingen zou willen spenderen!
    Die Antwerpse ring met zijn 586 baanvakken en afritten en splitsingen brrrr ik heb het zo niet voor autosnelweg (nog maar 1 keer gedaan tot nu toe)…
    Ik bijt op m’n tanden… 🙂
    heel erg bedankt voor je steun 🙂

      1. Ik vrees ervoor ja. En idd ik kan ook niet zo goed tegen dat er mensen op mijn vingers zitten te kijken 🙂 maar echt alleen op de baan, nee, dat durf ik helemaal niet. We zullen zien wat de laatste les brengt, volgende week.

  2. Roept ook bij mij herinneringen op. Ook het lessen ging bij mij verre van vlekkeloos en inmiddels rij ik beter dan de gemiddelde rij-instructeur, maar dat vind uiteraard iedere man van zichzelf 😉 , maar als ik in alle eerlijkheid aan mijn rijlessen terug denk staat het klamme zweet me weer in de handen!

  3. En toch kan je me niet overtuigen Carrie met dit stuk. (Het was dan ook niet voor mij bedoelt.) Wat me wel heeft overtuigd is dat kleine in mijn buik. In 2015 mag M. mij terug rijles geven. Niemand die kalmer is met mij dan hij.

    1. Ons moeder heeft ook pas leren rijden tijdens haar bevallingsverlof van mij. Uit noodzaak. Misschien dat het dan beter gaat, omdat je effectief een reden zal hebben!

  4. Je weet nog steeds niet of je de reden was van de burn-out whahahaha geniale opmerking! Maar de strekking van je verhaal klopt zo erg: als je ergens vertrouwen mee moet krijgen is het wel met autorijden. En als het ergens makkelijk mee is iemand vertrouwen te slopen dan is het ook met autorijden. Ik herken de angst maar dat was niet in de auto maar de eerste keer op de motor. Het is een kwestie van veel doen, vertrouwen kweken en nog bij vlagen stomme acties uithalen waardoor je toch weer aan jezelf gaat twijfelen. Maar dan nog…… alles is het wat mij betreft waard om de vrijheid te hebben van een auto 😀

  5. 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 Wie is die ongelovige Thomas dan ?? 😉
    Carrie, ik vind je verhalen altijd heerlijk, maar bij dit ene verhaal dacht ik dat je fantasie even op hol was geslagen. Je eens helemaal laten gaan moet kunnen op een blog, en juich ik zelfs toe met mijn beide voeten! Wat een mens doet met zijn leven is zijn of haar zaak. Ik schreef eergisteren (als mijn geheugen mij niet in de steek laat) nog een reactie op de blog van Brubeck, waarbij ik alludeerde op iemand (ahum) die niet geloofde in monogamie voor het lele leven, en vervolledigde onmiddellijk met het feit dat die persoon daarom geen slechter mens wordt, integendeel. Als ik morgen met een pispot op mijn kop op een terrasje op de markt van Brugge ga zitten, heeft niemand daar zaken mee. Als mijn buurman met drie vrouwen op schok gaat in de hoop daarna een festijn te kunnen beleven, dat hij er maar deugd van heeft 🙂 ! Mocht mijn buurvrouw met een mentaliteit uit de jaren dertig van de vorige eeuw horen welke verhalen ik soms hoor van collega’s (onder andere het bezoeken van parenclubs, want zo iemand hebben we op het werk ook ‘in huis’), ze zou duizend kruistekens maken en me nooit meer aanspreken.
    Je verhalen heb ik altijd al supertof gevonden en ik vind je zeer groot als mens.Je houding tegenover plotse en aanhoudende tegenvallers die je overvallen getuigen van een ongelooflijke moed.
    Nè !
    Meer nog, nè !
    Wat die rijlessen betreft: ik moest het indertijd doen met tien praktische lessen, en direct de baan op. Mijn schat naast me en onze vers geboren baby achteraan in de bak van de kindervoituur. Brrr, als ik er nu aan terugdenk…

    1. Dank je voor je geweldige uiteenzetting, maar de verwijzing naar jou was een ludieke inspeling van het moment,……en niet negatief bedoelt, dat niet iedereen het eens is met mijn keuzes dat begrijp ik heel goed,…en wij respecteren elkaars mening en dat telt!!

  6. Leren rijden was bij mij soms ook de hel. Ik had ook een eikel van een instructeur (te weinig geduld vind ik achteraf zijn voornaamste minpunt) waarbij ik mij meestal niet echt op mijn gemak voelde (combineer dat met de stress van het verkeer). En ondanks het feit dat “mijn” examencentrum – waarrond zich dan ook de meeste lessen afspeelden – in een klein stadje (om niet te zeggen dat het een uit de kluiten gewassen dorp is) lag, zonder heel druk verkeer, autosnelwegen en dergelijke, kon het er soms toch druk zijn (die ene rijles op de marktdag …) en waren (en zijn) er toch enkele moeilijke punten (ingewikkelde, onoverzichtelijke kruispunten bijvoorbeeld). Maar ik was er wel van de eerste keer door – tot grote verbazing van mijn instructeur die er tijdens mijn examen niet bij kon zijn. Het belangrijkste is voldoende verkeersinzicht (dat leer je ook heel goed op de fiets) en veel oefenen. Na het behalen van mijn voorlopig rijbewijs mocht ik in principe alleen rijden, maar dat vond mijn ma geen goed idee, zodat zij veel met mij geoefend heeft. Samen met nog enkele extra rijlessen heeft dat zeker zijn vruchten afgeworpen.

  7. Ik heb leren rijden met vaders auto, nen automatique. Maar dan moest ik nog leren schakelen, en dat heb ik dan maar via de rijschool gedaan. Ondertussen tufte ik rustig rond zonder rijbewijs met de auto van mijn zus (mijn zus en ik kwamen altijd al goed overéén en mijn ouders hebben het nooit geweten), een beetje veel onverantwoord allemaal. Ik ben gelukkig nooit iets tegengekomen van ongeluk of controle, maar ik moet er niet aan denken dat dat wel was gebeurd.

    Ik ging ten lange leste dan maar praktisch examen doen (op één of andere manier was ik ook aan de 10 mogelijke examenparcours geraakt vooraf, en ik had die routes dan ook als zot ingestudeerd). Het examen was een succes en ’s anderdaags reed ik dan eindelijk officieel met een rijbewijs op zak en bolde vaders auto over Duitse wegen richting Oostenrijk met mezelf aan het stuur en vader en moeder als passagier.

  8. Bij mij ging dat net andersom: ik had een instructeur die me direct alle zelfvertrouwen gaf, ik haalde vrij vlot mijn rijbewijs maar ik vond het doodeng op de snelweg! Het gaat veel te hard allemaal!! Na mijn auto-ongeluk van een jaar of wat geleden is mijn enthousiasme helemaal verdwenen – sterker nog: soms neem ik liever de trein! Stom hè?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s