Bang

Het wordt hier een blogje van bekentenis, in de hoop zo mijn angsten aan te gaan,…..

Carrie is een angsthaas,…..en laten we eerlijk zijn, bang in het donker om nog maar te zwijgen over een spookhuis of van die leuke halloweentochten,……we doen dan bijna in onze broek,…….en neen I kid you not!!  Heb dit jaar zelfs met een smoes zo’n tocht afgewezen :-), ik weet het, beetje kinderachtig,…….maar sterker dan mezelf, ik schrik mezelf ook telkens te pletter, wanneer een zombie tot leven komt,……..toen we in NY het Madam Tussaud bezochten sprong er een zombie uit de scene van Scream, ik denk dat ze mijn gil tot aan de Brooklyn Bridge konden horen,……en heel het verdere bezoek was ik niet op mijn gemak en had ik een angstig gevoel dat een beeld tot leven zou komen,……..

Ook thuis zal Carrie zelden in het donker lopen, maar overal lampjes aansteken ( ik zie deze gewoonte ook terugkomen bij Chattheo),…….als ik alleen thuis ben ’s avonds, wat heel zelden is ben ik wel niet meer bang, ons appartement is gelegen op de eerste verdieping en onze voordeur is gewoon een echte veiligheidsdeur die je enkel in de wereld van de blinkende steentjes tegenkomt, onnodig te melden dat een sleutel kwijtraken not done is, want het is echt hemel en aarde bewegen om er eentje te laten bijmaken,……de rolluiken aan de slaapkamers vergroten het veiligheidsgevoel nog,…….

Maar gisteren, dinsdagavond, badmintonavond van Big,……en Carrie bleef alleen achter in het huis van Miranda,….een open bebouwing met overal ramen tot op de grond, wel heel goed beveiligd, maar toch,……maar goed ik had de strijk gepland en het bijlezen van blogs, waar de achterstand weer opliep, had ook totaal geen zin in “op café gaan”,……dus het alternatief was alleen thuisblijven en het moet gezegd worden, toen de strijk was afgewerkt, genoot Carrie van de stilte en de me-time,……het doet toch deugd zo af en toe alleen thuis zijn,……en toch was ik blij, toen ik Big hoorde thuiskomen,…….en ondanks het feit dat ik heel erg moe was, was ik wakker gebleven tot hij thuis was, had toch wakker gelegen,……ja, uit angst en elk geluidje had mijn hartslag naar boven gejaagd,………

Carrie is een angsthaas maar het wordt tijd dat ik mijn angst aanpak en de confrontatie aanga,……ik wil echt van die angst af,…..het is toch niet normaal dat een volwassen vrouw zo bang is, of schrikt van een verklede persoon,……suggesties om dit aan te pakken, welkom,…….meer dan welkom,…….

Advertenties

14 gedachtes over “Bang

  1. verkleed je zelf ook en ga zo het straat op! Oh en kom zaterdag naar onze HalloweenDrink in Merksem, iedereen komt voor een hapje en tapje en zal verkleed zijn! Doen!

    Boehahahhahaaaaa

  2. Oh maar ik heb dat ook hoor! Toen ik destijds regelmatig om iets na 5 ’s ochtends naar het werk moest vertrekken, had ik zelfs schrik om in mijn auto te stappen, die staat dichtbij struiken en bomen en ge weet nooit wie/wat zich daarin verschuilt.
    En ik loop altijd in een grote boog om verklede mensen, niet alleen zombies maar ook een ordinaire clown ofzo, haha! 🙂

  3. Ik heb ook wel wat angsten… Angst voor verandering vooral (ik blogde er onlangs nog over). Ik kan alleen zeggen dat het bij sterk verminderd is met het ouder worden. Ik heb daar ook wel eens met een psycholoog over gesproken, maar die gesprekken hadden eigenlijk niet direct daarmee te maken.

  4. Nope, totaal geen schrik integendeel zelfs.. Ik hou van de duisternis, zowel binnen als buiten.. Ik zou zelfs ’s nachts door een bos kunnen wandelen.. Dat zijn duidelijk mijn demonen niet.. Ik kan als tip geven dat er niets is om schrik voor te hebben maar dat helpt je niet..

  5. Tja…Ik denk dat je zelf ook wel weet dat het niet zinvol is om dit soort angsten te hebben. Een goede waakhond kan wel eens helpen nu ik erover nadenk. Maar ja, die moet je weer uitlaten enzo, zo handig is dat niet. En tips… nee, tips heb ik niet. Maar ik ken het wel hoor – ik ben ook wel eens ’s nachts wakker geworden omdat ik dacht dat ik iets hoorde. Dan zat ik met bonkend hart in bed en ging manlief beneden kijken wat er aan de hand was. En wat was er aan de hand? Niets. Je kent het gezegde: de mens lijdt het meest door het lijden dat hij vreest – als ik me eens angstig voel dan denk ik altijd aan die spreuk!

  6. Ik heb door mijn ongeval een serieuze schrik voor verkeerssituaties te pakken, daarvoor ben ik om den duur naar een psycholoog gestapt. Omdat ik zelf niet goed wist om dat op te lossen. Ik ben er nog niet vanaf (het is nogal hardnekkig), maar het doet wel al deugd om er over te babbelen.

  7. Ik was als kind ook zo bang, maar vreemd, mijn angsten zijn over . Wel bang in het verkeer geowrden. Ik denk dat het bij jou er al van kindsbeen zit ingebakken. Misschien proberen een beetje met de keer, je grenzen te verleggen. Veel sterkte daarbij!

  8. ZO herkenbaar: zo griezeldinges zijn niet aan mij besteed, ik begin bij het minste verschieten te gillen dat het niet meer schoon is. En alleen thuis zijn dat haat ik, helemaal om alleen te gaan slapen, wij hebben niet zo’n goeie, beveiligde deur en ook al zitten we op 1e & 2e verdiep ge weet nooit wie er via het dak naar binnen kan of zo (fantasie te over!), vandaar dat ik altijd protesteer als het lief logeerplannen heeft, of vakantieplannen zonder mij!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s