Is dit nu alles,…..

Ik heb lang getwijfeld of ik hierover zou schrijven,…….echt lang,……..maar ik zit er al een tijdje mee,……..met het gevoel is dit nu alles??  Toen ik 10 jaar geleden door dezelfde periode ging, had ik reden om het mezelf af te vragen, zat slecht in mijn vel en in een slecht huwelijk, nu heb ik geen enkele reden om ongelukkig te zijn,……heb alles wat ik wil, mijn zoon doet wat hij moet doen en het wordt beloond met mooie punten, gedrag lijkt zich ook in goede vorm te kanaliseren, heb een mooie thuis, waar ik me echt thuisvoel,….een leuke relatie maar toch kan ik het gevoel niet kwijt, het gevoel van “is dit nu alles“?

Mijn leven lijkt wel te veranderd zijn in een enorme sleur, elke dag lijkt op een copy van de vorige dag,……zelfs de weekends worden voorspelbaar,……en starten met vrijdagavond boodschappen en zaterdagochtend de krant lezen 🙂 en op zaterdagmiddag een dutje zodat we zaterdagavond naar een club kunnen trekken, om dan de zondag lamledig voor tv door te brengen,….en als we dan op zondag ook onze wagens nog eens kuisen zijn we helemaal kleinburgelijk bezig niet :-).

Ook weekdagen lijken op elkaar en gaan genadeloos in elkaar over, weliswaar in een snel tempo, zodat we vaak blij zijn de slaapkamer weer bereikt te hebben om voldoende energie op te doen om de volgende dag weer te hervallen in het patroon van de vorige,……ontbijt, werk, haasten om weer thuis te zijn, voetbal en dan is hij er, de tv,……waar je dan helemaal je hersenen op 0 mag zetten,…….

En dan stelt Carrie zich de vraag,…….”is dit nu alles“?  Of zijn we gewoon te veeleisend,……en als ik dan verder ga nadenken, wat ik zelf wil, blijft het ook allemaal zo vaag,……..wil ik weer een hobby, zoals de vorige jaren de wekelijkse kookavond was?  Wil ik meer tijd met Big, daar kan ik wel VOLMONDIG ja op antwoorden,……..wat wil Carrie eigenlijk,…….ik vrees dat ze het op dit moment zelf niet heel erg goed weet,……ik weet wel dat ik de spontaniteit mis,……de mogelijkheid om gewoon met Big een avondje cinema of sauna te boeken of gewoon op café te gaan,……of gewoon met een glas wijn in de zetel,…….of vrijen wanneer we thuiskomen ipv te wachten tot Chattheo slaapt en wij te moe zijn,…………ik wil graag het gevoel weer, dat ik geniet van het leven,…..en dat het leven niet een grote verantwoordelijkheid is,……waar je alleen maar geeft en weinig krijgt,…..

En het ergste is, ik herval in een hele oude gewoonte dan,……shoppen,…..shoppen om even het negatieve gevoel te maskeren,……..en ik weet dat ik dan niet goed in mijn vel zit,……

 

Advertenties

34 gedachtes over “Is dit nu alles,…..

  1. Wel Carrie, ik vrees idd dat het nu zo even zal zijn! Uiteindelijk kan je Chatteo niet wegtoveren. En overal komt sleur op een relatie! Maar je zou uiteraard kunnen kiezen om maar 4/5 te werken. Maar dan moet je daar ook de gevolgen van dragen op financieel gebied dan.. Het is dus wikken en wegen wat overweegt. Een dag voor uzelf of een extra dag loon. Maar het betert met de jaren in die zin, dat je over een paar jaar niet meer moet thuisblijven voor Chattheo. Je krijgt terug ruimte om wat voor jezelf te doen. Zo kijken wij er ook niet meer achter om op zaterdag thuis te blijven omdat de kids er zijn. Het zijn uiteindelijk volwassen mensen die al zelf ne keer een boterham kan uithalen.
    Wat de hobby betreft. Je moet iets voor jezelf doen, en iets anders moet dan maar wijken! Laat de boel de boel en doe één avond wat je zelf leuk vindt. Uiteindelijk kan Chattheo ook al een avond alleen thuis blijven. Veel sterkte ! x

  2. Ik ga hier geen advies geven, gewoonweg omdat ik de slechtst geplaatste persoon ben op dit moment. Alleen een kleine bemerking: naar een club gaan in het weekend zie ik niet als kleinburgerlijk. 🙂

      1. mijn veilig antwoord is hier: nee absoluut niet, ja misschien en definitely yes (in die volgorde). 😉 😉

      2. Nee, ajb, geen blond 🙂 Een tattoo is vooral voor een ander leuk. Dus say yes to the cabrio ! Ach, diene club in het weekend zou ik afschaffen, wat een sleur is me dadde 😉

  3. Het is dubbel, het is iets van deze tijd! Langs de ene kant het vallen van het blad, ik zit nu ook weer ff in dat stuk van “is dit het nu? is dit nu alles? kan het niet beter?” etc etc, maar langs de andere kant wordt ons toch zo alles langs de maatschappij opgedrongen (reclame, film, de boekskes, …) alles moet wauw zijn, fantastisch … en als dat niet zo is, dan besluipt ons dat gevoel van “is’t vet van de soep? Tijd voor verandering? Een nieuw interieur, een nieuwe vakantie, een nieuwe job, een nieuwe partner?

    Ik vind het zelf verontrustend hoeveel mensen geen moeite meer doen om die sleur te doorbreken of de relatie te willen redden. We leven blijkbaar in een wegwerpmaatschappij. zodra het “wauw” er af is, voelen we ons er niet meer goed bij.

    Maar (en nu komt het!) soms moet het allemaal eens ff wat minder zijn, want op die manier kunnen er ook weer wel echte wauw momenten zijn. Als ieders dag wauw zou zijn, dan zijn we dat op den duur zo gewoon dat niets eigenlijk nog wauw is, begrijp je wat ik bedoel?

    Dus: geniet eens van de rust. Bezint eens over alles en vooral wordt bewust dat er evenveel niet wauwmomenten moeten zijn als wel wauwmomenten. En vooral wees eens creatief: plan momenten in met dat vrijen, kweek zelfstandigheid aan met je zoon, zodat je niet altijd zijn handje moet vasthouden en jullie terug tijd hebben voor mekaar. Persoonlijk mis ik ook die spontane momenten, maar ik heb nu ook een zoontje, en de eerste jaren zit spontaan dingen gaan doen er niet meer in. Maar ik kijk enorm uit naar de momenten dat het wel zo zal zijn …

  4. Zo’n gevoel is heel normaal in het voorspelbare alledaagse opstaan-werken-huishouden-slapen patroon dat wij leiden. Geen spannende vooruitzichten meer – je hebt je huisje, tuintje, boompje, kindje, dus wat is er nog méér? Welke vooruitzichten heb je nog, welke doelen wil je jezelf nog stellen? Ik heb ook schrik, hoor, dat mijn leven nu al geworden is tot een eentonige aaneenrijging van events die ik me over 10jaar niet meer zal herinneren. (Hoewel k die regelmaat net nodig heb…. contradictie!) Het is dus nodig om tijd te maken voor dingen die je echt WIL doen… Een verre, exotische reis; een cursus bloemschikken volgen voor mijn part; een weekendje weg boeken, gewoon onder jullie tweetjes…
    ’t Heeft ook te maken met de herfst, bij mij komt dat gevoel steevast rond deze tijd opzetten, nu nog niet maar het zal er wel aankomen,en het gaat ook weer voorbij!

  5. Herkenbaar hoor mop. Ik heb die dagen ook vaak gehad en soms nog wel. Kunst is om weer te genieten en uit die sleur te komen. Tijd voor verandering en nieuwe uitdagingen waar je blij van wordt. Misschien een nieuwe hobby?

  6. Ik denk dat het bij jouw leeftijd hoort ,en dat het leven nu eventjes rustig of juist druk bij jullie is.Ik zit in de fase:kleinkindjes ,en dan ben je terug een beetje tijd kwijt(is wel leuk)want de kinderen hebben het druk en oma is gestopt met werken,dus ze verwachten veel van jou(ik dag aan de rustige oude dag !!! Iedereen leeftijd heeft zijn kantjes.

  7. Misschien een beetje een soort van ‘midlifecrisis’, of quarterlifecrisis ofzo? Ik denk dat iedereen zich wel zo’n vragen stelt hoor, ik stel me toch ook vaak vragen bij bepaalde aspecten in mijn leven 🙂

  8. Op ja vraag “Is dit nu alles ?”, denk ik dat er heden veel mensen voor jouw leven zouden willen tekenen moesten ze de kans krijgen. Alles begint duurder te worden (een huis kopen, of een wagen of een lening aangaan, je kan het niet meer zonder je ouders of ge moet al een laan van ne minister hebben) én het kan natuurlijk niet altijd spanning en wauw zijn (zo’n leven is ook niet voor iedereen gegeven).

    Ik lees hier ook in de berichten tussen de lijnen dat menige mensen hun leven ééntonig vinden, en ik denk dat dit idee er komt door wat we allemaal zien van Amerikaanse reeksen die spannend zijn, maar onrechtstreeks wel geen naar smachten om het zelfde gevoel te ervaren.

    Ik zou zeggen, wees blij met wat je allemaal al bereikt hebt in je leven tot nu toe, ik twijfel er geen seconde aan dat velen stiekem jaloers op je zijn voor het “goede, mooie” leven dat je hebt.

  9. Mijn oudste broer gaat in het weekend ook naar de Club in Brugge (of op verplaatsing) ;), hebben jullie elkaar nooit ontmoet daar ?
    Ook wij hebben last van die sleur. Weken gaan open en dicht zonder dat we er vat op hebben.We proberen die routine af en toe te doorbreken, maar makkelijk is het niet.

  10. Yup Carrie, dit is alles… Het gaat er slechts om hoe je dit alles ervaart. Sommige dingen kunnen nu even niet vanwege kinderen en werk. Dan moet je daar of een mouw aan passen (gaat Chattheo binnenkort niet zo af en toe zelfstandig naar voetbal?), wachten op betere tijden, of beseffen dat ‘dit alles’ al echt niet verkeerd is.

  11. Vervelend. dat je even niet lekker in je vel zit. Ik hoop dat je snel weer kan genieten van alles wat je meemaakt. Al is het maar het zonnetje dat schijnt of iemand die je spontaan gedag zegt Het zijn vaak de kleine dingen die het ‘m doen! 🙂

  12. De grootste moeilijkheid in de hedendaagse tijd is tevreden zijn met je hebt, op materieel, maar ook op relationeel vlak. Daarenboven is de maatschappij volledig gericht op genieten. We willen zoveel mogelijk genieten van het leven. Dat wordt ons opgelegd, want het leven is te kort om dat niet te doen, vindt men. Dus willen we meer en meer, zowel op materieel als op relationeel vlak. En het maakt ons gelukkig, toch voor heel even, want we hebben steeds meer nodig om tevreden te zijn. Geen wonder dat ons af en toe het gevoel besluipt… is dit nu alles? Ja, dit is alles!
    Proberen tevreden te zijn met wat je hebt, is de grootste uitdaging én struikelblok in de hedendaagse tijd. Persoonlijk denk ik dat we meer tijd moeten steken in het niet-genieten, zo kunnen we meer genieten van het genieten zonder steeds meer nodig te hebben. Zo zullen we tevreden zijn met wat we hebben en ons niet meer (zo vaak) afvragen: is dit nu alles?

    Voor de rest : een heel herkenbaar blogstukje! Ik worstel er ook wel eens mee. Op dit ogenblik minder, maar ik sluit niet uit dat het nog eens voorvalt…

  13. Het hoort wel een beetje bij de levensfase waar je in zit en dat zal je toch moeten accepteren. Kijk wat je eventueel kan veranderen binnen jullie mogelijkheden. En probeer je er maar niet te veel mee bezig te houden, dan maak je het alleen maar nog groter. Tel je zegeningen, pluk de dag en doe af en toe eens gek…

  14. Dat is inderdaad wat men sleur noemt, van het ene saaie moment naar het andere leven. Daar ben je natuurlijk voor een deel zelf verantwoordelijk voor. Als ik de kids heb, leef ik vooral die week met hun en doe ik niets speciaals. Maar in mijne vrije week, jesus nog aan toe, dan geniet ik met volle teugen. Dinsdag naar de cinema geweest met 2 dames, gisteren op het werk even een berichtje naar een meisje gestuurd, kun je nu de trein pakken en naar Hasselt komen. Yep, was het antwoord en een paar uur later hebben we lekker gegeten en genoten in de Sky Lounge, gelopen door de regen, de Irish pub bezocht. Om 01:30 lag ik in mijn bedje en dan weer vroeg opstaan. Straks komt een kameraad me halen en gaan we weer naar Hasselt samen met een aantal oud-collega’s. Het zal weer laat worden. Volgend weekend als ik alleen ben, komen de jeneverfeesten eraan, één van de hoogtepunten van het jaar. Het weekend daarop wil ik een city-trip, ik weet alleen nog niet wie ik ga mee vragen.
    Ik wil maar zeggen, je moet gewoon die sleur proberen te doorbreken. Niets zo fijn als verrassingen. Als Big niet het type is dat voor verrassingen zorgt, moet je daar zelf eens voor zorgen. Door breken die sleur, genieten van allles, dat kan ook van heel gewone dingen zijn.

    1. Ik heb nochtans helemaal niet de indruk dat Carrie te weinig geniet. Integendeel! Ik heb een ander gedacht hierover, zoals ook uit mijn reactie blijkt, die aansluit bij de reactie van ‘wat eten we morgen’. Hopelijk beland je zelf niet in de sleur van het genieten.

  15. Dit gevoel heeft iedereen wel eens denk ik en maak je geen zorgen: het gaat over! Heeft ook een beetje te maken met de vallende blaadjes misschien. Een weekendje eruit doet soms al wonderen maar nogmaals: het gaat echt over!

  16. Ik heb dat gevoel ook al vaak gehad. En dat is normaal, want gans onze maatschappij is immers opgebouwd uit regelmaat, brave consumenten die rustig in het gareel lopen, ’s avonds hun TV aanzetten en zich laten brainwashen door gemanipuleerde media en debiele reclame. Maar misschien zie ik het nu té extreem 😉 Ik heb ook al vaak het gevoel gehad “dat ik alles al een keer gehad heb”. En eenmaal je op een bepaalde leeftijd gekomen bent is dat natuurlijk ook zo. Dan is alles eigenlijk een variatie op eenzelfde thema. En tóch leef ik graag, en kan ik bij momenten nog steeds genieten van een goed boek, een ontroerende film, mooie muziek, de natuur en de seizoenen, de zee, … Mijn leven is misschien wat voorspelbaar en saai maar wanneer ik elke dag lees of hoor van de ellende waarin andere mensen leven dan denk ik toch maar: ik heb het goed!

  17. Euh, Miss… Ik weet niet of je het je realiseert, maar 26 (!!!) reacties op een blogpost maken jou een héél populaire blogster. Vele van diegenen die zichzelf grote bloggers vinden komen daarmee nog niet tot aan jouw enkels. Ofte: ik denk dat je jouw nieuwe hobby te pakken hebt: bloggen, bloggen en bloggen. De aanbiedingen van adverteerders gaan binnenkort binnen stromen!!

  18. Je wil dit waarschijnlijk niet horen, maar wat je hebt is al heel erg veel. En die variatie kan je er zelf inbrengen. Ik heb zelf niet zoveel last van het “is dit nu alles gevoel” omdat ik ontzettend kan genieten van rust en stabiliteit in mijn omgeving. En die pieken die maak je zelf. Chatteo is groot genoeg om s avonds alleen te blijven. Dus spring eens uit de band als je denkt dat zo hard nodig te hebben…

    1. Ik weet het bloem, ik heb NIKS om ongelukkig over te zijn,…..heb ondertussen heel goed gesprek met Big erover gehad en ik was blijkbaar niet alleen met mijn gevoel, dus tijd voor actie :-), want ik ben een praktisch mens, de zaken worden aangepakt 🙂 🙂

  19. Wees eerlijk meis soms is het juist ook wel fijn die routine te hebben. Het hoeft niet altijd super spannend te zijn, wanneer je altijd die spanning hebt wordt dat ook weer normaal snap je? Wat meerde mensen al zeggen, het weer slaat om en dan doet je humeur mee… Komt echt goed.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s