Gewoontediertjes

Carrie is een gewoontediertje en een groter dan ik aanvankelijk dacht of zijn we dat allemaal niet een beetje?  Zelfs op verlof sloop er een bepaalde routine in, hoe saai kan je zijn :-)?  Elke dag rond dezelfde tijd uit bed, handdoeken gaan leggen en ja hoor,  elke dag op ongeveer dezelfde plek, dan koffie samen met Big om dan de kids te gaan wekken, want dan was het tijd voor het ontbijt,……en waren we dan de enigen, no way, je zag dezelfde mensen op steeds dezelfde plekken liggen aan het zwembad, zelfs in het restaurant trokken we steeds naar het gedeelte met de gekleurde stoeltjes,…….

Maar nu we weer thuis zijn, herval je automatisch weer in je oude patroon, Big maakte er zaterdag wanneer we net gearriveerd waren al een opmerking over “de tandem is weer vertrokken” en zo was het ook, ieder pikte weer in op wat we hadden achtergelaten en taken werden weer zoals voorheen verdeeld en volgde elkaar mooi op, dat is zo zalig aan ons als koppel, zijn een goed op elkaar ingespeeld team, maar ik geef het toe dat was niet zo van dag 1 :-).  Zelfs onze eetgewoontes vielen weer in het oude patroon, elke morgen een toast met kaas en eentje met confituur of pindakaas en dan hebben we het nog niet over onze winkelkar, 10-tallen verschillende toiletpapier te kiezen, Big en Carrie nemen altijd hetzelfde :-), net zoals we steeds dezelfde charcuterie kopen, wasmiddel en zo is de lijst eindeloos,……..

En nu we weer op onze vertrouwde plek zitten in het paradijs, er was geen ontkomen aan :-), worden ook hier de gewoontes weer opgenomen, rond 10u koffie met koek ( dat kan al eens een kwartier afwijken, maar dan starten onverbiddelijk de afkickverschijnselen), rond half een lunchen we en dat wordt afgesloten met een kop koffie en als 4-uurtje eten we fruit, anderhalve liter water wordt hier keurig uitgedronken, ik beken thuis is dat een ramp :-).

En ’s avonds is ook steeds hetzelfde wederkerende patroon herkenbaar, op maandag boodschappen voor de week en snel ik elke avond zo spoedig mogelijk naar huis om te koken voor mijn hongerige leeuw en op trainingsavonden taxi te spelen, elke avond wordt afgesloten met wat wij noemen “ons ritueeltje“, dekken we de tafel voor het ontbijt en wordt het koffieapparaat voorbereid zodat we ’s morgens enkel op de knop hoeven te drukken,…….

En die gewoontes blijven we herhalen een heel jaar lang, jaar in, jaar uit met af en toe een afwijking ( gelukkig),…hebben jullie dat gevoel ook, dat alles een routine wordt, je steeds weer grijpt naar dezelfde gewoontes op alle gebied?  En is dat nodig om je leven structuur te geven, waarschijnlijk wel en zou ik gek worden zonder deze vaste gegevens, maar toch,…..is dit niet de weg naar de sleur????

 

Advertenties

16 gedachtes over “Gewoontediertjes

  1. Ik ben met mijn adhd al zeker geen structuurnatuurtalent, maar ik merk met het ouder worden dat ik er meer nood aan heb, ik kan niet meer tegen chaos, of chatotische toestanden. Structuur heeft zeker zijn voordelen, maar af en toe wil ik die graag doorbreken omdat ik het saai vind. En dan kan ik wel eens rare dingen gaan doen!

  2. Ik denk dat iedereen dat wel kent, zeker? Gewoontes zijn nodig want ze brengen mentale rust en stabiliteit zonder dat je bij alles wat je moet doen hoeft na te denken. Ik heb ook heel veel vaste gewoontes. Ik kan er bvb. écht van genieten om vlak voor het slapen gaan af te wassen. Alles proper, klaar voor een volgende dag 🙂 Enfin, ieder zijn ding hé 😉

  3. Je kan het sleur noemen, of gewoontes, maar het is uiteindelijk wel de structuur die we gebruiken om te kunnen overleven in ons … leven. En hoeft dat persé fout te zijn? Op bepaalde momenten wel natuurlijk, en hopen we doorbreken van die sleur ons gelukkiger te voelen, maar uiteindelijk doorbreken we de gewone sleur met andere, nieuwe sleur (zoals vakantie).

    Gelukkig is er die sleur want: dat maakt dat bij al die saaie gewonen dagen, ook af en toe eens “gelukkige” dagen er uit springen! En daar doen we het tenslotte toch voor!

  4. Ja, dat is de weg naar sleur. Maar is dat erg. Het betreft met name zaken die het leven aangenaam maken. Het is wat anders wanneer je in paniek schiet wanneer je een keertje om 10 uur (laat het een kwartiertje later worden) geen koffie met koek kunt nemen.

  5. Iedereen heeft wel zo z’n ritmes en dat is niet erg, die geven houvast. Ik denk dat jullie nog inventief genoeg zijn om te voorkomen dat jullie relatie een sleur wordt. Het feit dat je er nu al over nadenkt is een goed teken, je bent je ervan bewust en ik denk dat je er alles aan zal doen om het te voorkomen.

  6. Heeft niet bijna iedereen dat in meer of mindere mate? Ik heb zeker op werkdagen mijn vaste gewoontes (al zijn er verschillen want ik heb niet altijd dezelfde uren), dat helpt mij bijvoorbeeld om niet te laat te komen. In het weekend of op andere vrije dagen heb ik minder vaste gewoontes. Ik denk dat het geen probleem is, zolang het niet zo erg wordt dat je helemaal van de kaart bent als je om een of andere reden je gewoontes niet kan volgen.

  7. Wat een herkenbaar artikel! Wij deden zaterdag boodschappen en liepen de winkel uit, toen mijn vriend zei: Het verbaasd me dat we altijd hetzelfde bedrag kwijt zijn aan de kassa. Ik zei: Dat komt omdat we altijd hetzelfde meenemen. Haha, echt waar, misschien is het voor sommige mensen sleur, maar ik vind het heerlijk!

  8. Ik heb die routine wel nodig… Een plan, structuur – om de chaos tegen te gaan. Heerlijk, die rituelen! Het is sleur als je je routineklussen saai laat worden. Maak ze leuk, voor jezelf en Big, en blijf ze ook leuk houden.

  9. iedereen heeft wel z’n gewoontes, maar toch is het goed om af en toe wat afwisseling te zoeken zodat die gewoonte geen sleur wordt. Er màg gerust eens afgeweken worden van het gekende patroon… 😉

  10. Ik denk niet dat het de weg naar sleur is – het zijn gewoon gewoontes en gewoontes kunnen gemakkelijk zijn. Bovendien kun je elk moment een wijziging aanbrengen, elke dag opnieuw!

  11. Eerlijk gezegd ben ik hier wel een beetje jaloers op. Wij hebben totaal geen structuur, met M. zijn wisselende shiften. Wij hebben ook geen traditiegetrouwe ritueeltjes. En charcuterie en dergelijken zijn bij ons elke week anders. Ik vermoed dat ik eens wat structuur zal moeten inbouwen als er een derde gezinslid bijkomt. 🙂

  12. Smile! Ja hoor hier nog een gewoontedier. Ik noem het geen sleur maar overzichtelijkheid; je weet gewoon precies waar je aan toe bent en dat vind ik heel erg prettig. Misschien is dat ook wel de reden dat vakantie altijd stress bij mij betekend…. loslaten van de routine, hoe fijn dat ook is na een paar dagen, is iets wat ik nog altijd niet graag doe 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s