Carrie’s jeugd

Toen ik gisteren op dit blogje stootte kwam er het een en het ander uit mijn jeugd naar boven,……

Carrie komt uit een armoedig gezin, vader fabrieksarbeider met een mooi loon en een thuiswerkende moeder,…….en toch leefden wij in armoede, wat daar precies de reden van is geweest dat weet Carrie tot op heden niet,……..de gissingen zijn,……papa die dronken een ongeval heeft voorgehad ( waarom deze veronderstelling, omdat hij van de ene op de andere dag geen druppel alcohol meer dronk en daarvoor een bakske Tuborg zonder problemen verzette) een 2de mogelijkheid is dat papa gepakt is voor zwartwerken ( deze optie omdat ik weet dat hij voor en na zijn uren in een garage ging bijklussen), maar het fijne gaat Carrie nooit weten,……..

In tegenstelling tot Lilith, leefde Carrie wel in een beschimmelde slaapkamer,…….en druppelde het water langs het plafond naar beneden bij regenval,…..bij storm langs de muren,……het dak is dan wel hersteld geweest (na 3jaar), de kosten zijn door mijn grootouders betaald,  heeft Carrie vernomen van mijn grootmoeder nog vrij recentelijk, maar het plafond was zo nat geweest dat ik vreesde dat hij elk moment naar beneden kon storten,……..wat gelukkig nooit gebeurd is, dat trauma is me gespaard gebleven, de muren bleven vol schimmel,…….verwarming, was er enkel in de living, warm water was niet aanwezig, douchen gebeurde op de sport,…….electriciteit is 1 of 2 keer afgesloten geweest, maar verder was die wel tot onze beschikking, ah ja want mijn voor mijn moeder is TV kijken haar meest geliefkoosde bezigheid,……

Deurwaarders, ik kan niet tellen hoe vaak onze inboedel is opgeschreven, nooit is het gelukkig zover moeten komen dat er ook effectief tot ophaling is overgegaan met bijhorende verkoop, omdat mijn grootouders vaak de rekeningen dan betaalden, maar het was een negatieve ervaring die ons als kind bang maakte,…….die onzekerheid, het gebrek aan informatie en communicatie, de constante spanningen, de ouderlijke ruzies,…….

Honger leden we nooit, ook al was het vaak gehakt, of kotelet……kleren waren aanwezig niet de meest hipste maar propere, draagbare kledij,……en hier moet ik weer naar mijn grootouders refereren, mijn grootmoeder nam me in mijn jeugd elke woensdag mee naar ’t stad,…….en toen kreeg ik regelmatig wat nieuws,……..deze tocht eindigde steevast in “Pascalino“, waar Carrie week in, week uit haar op een banana split stortte,…….het waren de momenten waar ik naar uitkeek,….

Heb ik iets gemist door deze armoede, neen, niks materieels,……..ook al was het loodzwaar toen ik ging studeren en ik partime werkte om mijn studies te betalen en dat ik vaak brood met boter at omdat ik geen geld meer had om iets anders te kopen,…….op café gaan, cinema,……..ja dat heb ik als student gemist, ik had er geen tijd voor noch het geld, wat maakte dat ik niet heb kunnen genieten van deze tijd,……en al zeker niet onbezorgd,………maar ik heb wel iets gemist,…………ik heb een warm nest gemist,…liefde heb ik gemist, warmte en genegenheid,……en wat nog het meest belangrijke is want voorgaande werd gecompenseerd door mijn grootmoeder, uiteraard niet alles, maar ik blijf haar mijn hele leven dankbaar dat zij haar zo heeft ingezet voor ons,…….en ons de nodige warmte schonk,……maar het ergste vond Carrie het gebrek aan communicatie,…….het leren communiceren, want er gold maar een strikte regels bij de Bradshaws,…….als er niet over gepraat werd, dan bestond het probleem niet,…….wel het ontbreken van die skill heeft me later nog veel in de problemen gebracht,…….verder ben ik er zonder kleerscheuren uitgekomen,…..het zou nu anders zijn in het tijdperk van de “technologie”,……..

Advertenties

13 gedachtes over “Carrie’s jeugd

  1. Wat afschuwelijk dat je je kinderen zo moet grootbrengen of zelf gewoon niet meer moeite kan doen voor je gezin! Ik snap zo’n mensen écht niet! Gelukkig had je je grootouders nog…. en inderdaad je bent er goed uitgekomen, meer nog je bent opgeklommen, en dat kan je van veel kinderen die in zo’n situatie opgroeien niet zeggen, die gaan van de regen in de drop. Jij doet het helemaal anders dan jouw moeder en daar mag je trots op zijn!!

  2. Tja je jeugd kan (zal) je tekenen voor de rest van je leven … Mijn achtergrond lijkt deels op die van jou: mijn vader was arbeider en zorgde voor het enige inkomen want mijn ma was huismoeder. Echte armoede heb ik wel niet gekend en evenmin lekkende daken etc., maar echt breed hadden we het zeker niet. En ook ons huis zorgde voor problemen: na tien jaar bleek het dak min of meer rot te zijn en ook voor de rest was er van alles niet zoals het hoorde, een gevolg van knoeiende aannemers en een architect die er ook met de pet naar gegooid had (zo hoorde ik uiteraard pas jaren later, al kan het niet anders dat ik onbewust daar veel van meegekregen heb). Dat zorgde na tien jaar voor een ingrijpende verbouwing met de nodige spanningen toen en daarna ook. En uiteraard was er niet echt sprake van veel communicatie … (Maar misschien dat ik daar in mijn eigen blog eens ooit op terugkom voor ik hier dat hele kadertje volschrijf …)

  3. De wereld zit zo raar in elkaar: voor alles moet je een diploma hebben maar iedereen mag zomaar kindjes maken. Helaas is dat niet altijd even fijn voor zo’n kindje…Aan de andere kant: ik sluit me volledig aan bij Brubeck: What doesn’t kill you, makes you stronger!

  4. Wat een triest verhaal… Het lijkt mij echt niet gemakkelijk om op te groeien in armoede. Ik denk dat de “rijken” dat vaak onderschatten. Niet dat mijn ouders zoveel geld hadden hoor maar toch meer dan dat jullie hadden…
    Gelukkig heb je zo’n lieve grootmoeder die zo goed voor jou heeft gezorgd.

  5. Jeetje wat een verhaal. Ik zie nu echt een vreselijk huis voor mij. Ik vind dat je kinderen niet in zo’n omgeving op moet laten groeien. Op jonge leeftijd al geconfronteerd worden met armoede en geldzorgen.

    Je hebt je er doorheen geslagen. Je kan jezelf staande houden. Het heeft je sterker gemaakt.

  6. Wat gek… Een aantal gelijkenissen met mijn jeugd. Geen echte armoede, maar wel een leven zonder iets tekort maar opgehangen rond financiële problemen van mijn ouders. Ook een aantal deurwaarders gezien, uiteindelijk hebben mijn ouders alles moeten verkopen. En ik ga ook nooit het fijne ervan weten want mijn vader is 2 jaar geleden gestorven en heeft wellicht heel wat geheimen meegenomen in zijn graf. Geen communicatie op dat vlak, vooral ook niet kunnen communiceren. Dat verleden, het niet weten wat er precies gebeurd is, dat weegt soms nog altijd op me. En ik zweer dat ik dit mijn kinderen, als ik er ooit nog ga hebben, nooit ga aandoen…

    1. Ja, het weegt nog steeds op mij en ook wat dat communiceren betreft,……en jammer maar helaas zie ik de onkunde in Chattheo ook terug,……hoe erg ik ook mijn best doe. Ik heb leren communiceren en dan nog,……het blijft toch een handicap als je het niet van thuisuit leert. Het had allemaal makkelijker gekund,……en veel zorgelozer.

  7. Auw…… ok ik ben dus duidelijk niet de enige die deze jeugd gehad hebt, je kent hem ook. Ja het maakt je zondemeer sterker maar ik merk dat het ook echt een litteken achter heeft gelaten op mij 😥

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s