De nacht van het museum

Jaarlijks wordt in Antwerpen de nacht van het museum georganiseerd,…..al jaren zeiden Big en ik tegen elkaar dit moeten we een keertje doen, maar nooit kwam het uit,…….ofwel waren we met vakantie ofwel zat er wel een ander probleem in de weg :-).

Maar dit jaar gingen we ervoor,…..eerste dag van onze vakantie, de oudste zoon was al wel naar het nest teruggekeerd, maar ondertussen kan die al een aantal uur alleen blijven, hij heeft niet liever :-).

Tickets bestellen en dan een keuze maken uit de 21 deelnemende museums,……vol enthousiasme vertrokken we met de fiets richting de koekestad, een beetje als pubers die op uitstap mochten zonder kids :-), want zo voelt het nu sinds we meer vrijheden hebben rond de kids, het voelt nog steeds een beetje als ” verboden tijd” :-),…..en dat zorgt voor een extra genietmoment en dimensie in onze relatie.

Eerst op de lijst was het fotomuseum,…….we kunnen kort zijn,…..Carrie vond het vreselijk, prachtig gebouw maar de foto’s met alle respect spraken niet aan,……de allereerste zaal waren foto’s van “randjesmensen” uit Charleroi, niet echt iets waar je onmiddellijk vrolijk van wordt, noch de foto’s van mensen uit de psychiatrie, voor iemand met een bepaalde gevoeligheid voor sferen :-), komt dat hard binnen, want je kon het lijden bijna voelen,……althans Carrie toch.  En een foto van een wortel daar wordt Carrie niet warm van.,…

De volgende halt was het Muhka,….wederom een fantasisch gebouw qua ruimtes en lichtinval,…..ook zalig om feestjes in te geven, maar dit is een detail uit Carrie’s fantasie,……de eerste ruimte was een tentoonstelling van Jan Fabre,…..en OMG, die mens hoort thuis in de psychiatrie, eerlijk Carrie vond het een schande, dat dit wordt tentoongesteld met ons belastingsgeld, eerste waar Carrie misselijk van werd was het fimpje waar je iemand de poten van een tafel ziet afschuren om dan aan zijn benen te beginnen tot ze bloeden,…..sorry, mss is Carrie niet verstandig genoeg om dit te begrijpen, maar dit vind ik weinig kunst, het 2de waar ik bijna van uit mijn dak ging in de negatieve zin was de muur met ouderwetse dweilen die dan slogans bevatten,……de slogan ” mijn vagina bevat kunst maar het is opgedroogd” deed me rillen als iemand dit zou zeggen zou het als vulgair worden bestempeld en eerlijk dat is het ook, weinig met kunst te maken, net zoals de tafel met opengedraaide lipsticks, mijn collectie is trouwens groter en mooier :-) :-).  Het filmpje over de katten die in de lucht worden gegooid was ook aanwezig en dat gaf Carrie moordneigingen,……dus maken dat we weg waren.

Een ijsje en het schoon verdiep brachten Carrie een beetje terug in de good vibe,…..en het Red star line museum kunnen we als aanrader beschouwen,…….moe en nog met een grote trip in het vooruitzicht hielden we het voor bekeken ;-),…

Het was leuk, de sfeer, het mooie weer, het fietsen in ons prachtig Antwerpen, want ik blijf fan van mijn stad,……de museums die we hadden gekozen waren minder, maar dat kan ook aan Carrie gelogen hebben,…..volgend jaar doen we het opnieuw met andere museums en een andere blik :-).

Het leven in beweging

Precies 9 jaar geleden bracht de ex me naar het ziekenhuis, doodziek en als hij me niet in de wagen had geduwd dan weet ik niet of ik het nog had kunnen navertellen,….de diagnose volgde in een record tempo, bilaterale pneumonie of zoals we zeggen in de volksmond een dubbele longontsteking :-).  In no-time hing Carrie aan de infusen en werd ze naar intensive care gereden,…..

Door de hardnekkige hoest en het vele bezoek van dokters en verplegers zat slapen er die nacht niet in,…en toch die nacht ergens tussen waken, ijlen en slapen in werd Carrie meegevoerd naar het “licht” en ja, Carrie weet dat dit verschijnsel kan verklaard worden door de hele lage saturatie in haar bloed,….:-), maar toch stond daar de “dikke bomma, met ons Sterretje” op haar arm,…..die nog geen maand overleden was,….en dat weerzien was zo fijn en akelig tegelijkertijd, de dikke bomma gaf Sterretje aan me die Tante C tegen me zei en aangezien ze niet kon praten was dit een dijk van een verrassing,,….maar dit duurde slechts enkele seconden, want dikke bomma gaf aan dat ik niet kon blijven, want dat mijn papa, haar zoon me nog nodig zou hebben ( nu weet ik ook waarom) en dat ze wist dat ik ongelukkig was en dat ik voor mezelf keuzes moest maken en aan mezelf moest werken,……en voor ik het besefte waren ze allebei verdwenen en lag ik weer in een ziekenhuisbed.

En ondanks het feit dat ik enorm ziek en zwak was, is daar het besluit genomen, mijn leven zou ik weer in eigen handen nemen en ik wilde terug de vrolijke Carrie worden.    Maar uiteraard moest ik eerst sterker worden fysiek dan, want mentaal gezien was er een enorme kracht op me neergedaald.  Dat fysiek herstellen was niet eenvoudig en heeft veel tijd in beslag genomen, maar ondertussen bleef ik in een ongelukkige situatie zitten,……..en stapelden de ruzies zich op tussen mij en mijn ex,….toen ook mijne Louis (bompie) stierf in het najaar, was eindelijk de druppel daar om mijn ex aan de deur te zetten,……en mezelf in therapie in te schrijven,….en ja dat was heftig omdat daar een aantal zaken naar boven kwamen die Carrie keurig had verstopt,…maar de wonden werden opengemaakt, gereinigd en langzaam heelden ze weer,……

En Carrie vond zichzelf terug,…….en ontdekte de vreugde van het leven weer,…..alle balast werd overboord gegooid,…..en op dat moment dat Carrie weer straalde was Big daar,…..en voor het eerst had Carrie een partner die het beste in haar naar bovenhaalde ipv haar neerhaalde en die evolutie heeft Carrie pas echt gelukkig gemaakt, uiteraard ook met de warmte die ik thuis elke dag opnieuw mag beleven,……en neen Carrie beweert niet de perfecte relatie of man te hebben, alleen dat ze gelukkig is samen met Big,….op alle niveau’s,…….

Dat ik zo ziek moest worden om tot het besef te komen heeft lang op me gewogen,…..net zoals het feit dat ik nog steeds niet begrijp dat ik me zo afhankelijk heb opgesteld tov mijn ex en me in de slachtofferrol plaatste tov mijn jeugd,…..en nu wordt het tijd om ook dat af te sluiten,……ik ben op een punt gekomen dat ik klaar ben om het verleden achter me te laten en alleen in het hier en nu te leven met mijn neus richting toekomst,……want die ziet er veel mooier uit dan het verleden!

Experiment

Toen ik op een gezellige zaterdagavond een beetje mijn leestlijst aan het wegwerken was, belandde Carrie naar goede gewoonte op de blog van Marion en haar kladblog, ondertussen al uitgegroeid tot een vaste waarde in blogland,…..omdat ze zich onderscheidt, ze durft en dat wordt duidelijk gelezen,……

Dat ze er een ander leven op nahoudt dan Jan modaal ( en begrijp dit niet verkeerd, in de positieve zin bedoelt Carrie dit) is verfrissend, ze laat zich niet binden door regels, maar kleurt zelf haar regels in en dat vindt Carrie zo bewonderingswaardig,…ze doet letterlijk en figuurlijk haar eigen ding, dat dit niet vanzelf is ontstaan en duidelijk voor tegenwind heeft gezorgd op alle vlakken daar is Carrie zich bewust van.  Maar ze doet het maar,…..vechten tegen een eetstoornis, overvallen worden door angsten en hidradenitis, met alle gevolgen van dien bovendien, vooral op sociaal- en financieel vlak.  En toch houdt ze het hoofd recht en gaat ze voor zichzelf met haar wetten en haar koers!

Haar blogje over eigen ritme vond ik uitermate boeiend,……want ja, we worden geleid door het ritme dat de maatschappij ons oplegt, we worden ‘s morgens tussen 8-9u ergens op kantoor verwacht, voor sommigen zal dat zelfs vroeger zijn,….we nemen hier gemiddelden :-) ( oh Miami zou zo trots op me zijn als hij dit las :-)) en staan we vrolijk op tussen 6u en 7u ‘s morgens, waar we dan onszelf onder de douche gooien om dan verder over te gaan naar het voorbereiden van de lunches die we mooi voorverpakt meenemen naar kantoor en dan ontbijt, omdat we honger hebben of zoals Marion het zo mooi zegt, of omdat het is aangeleerd, want het is gezond ontbijten, het hoort zo,…..maar hebben we echt honger??  Carrie wel, maar of het is aangeleerd via de Pavlov methode of werkelijk honger is, eerlijk, zelfs Carrie weet het niet!

Want kent iemand eigenlijk nog zijn eigen natuurlijk ritme??  Je natuurlijk bioritme?? Want volgens mij leven we allemaal via de klok,….opstaan, eten, gaan slapen,……alles in functie van de maatschappij en het ritme dat zij ons oplegt.

Wel Carrie gaat in haar vakantie die er spoedig aankomt ( als u dit leest zit ik in de laatste werkweek), eens testen wat haar natuurlijk ritme is, hoewel dat ook niet eenvoudig zal zijn aangezien er al een aantal zaken zijn waarvoor ik zowiezo mijn bed uit moet, de werkvrouw om er maar een te noemen :-).  Maar we gaan het wel proberen, op te staan, te eten en te gaan slapen op Carrie’s eigen ritme,…..ik ben vooral benieuwd of ik inderdaad de ochtendmens ben of het aangeleerd gedrag is,….

Zo aftellen,…..naar mijn vakantie en naar mijn eigen ritme,…..

 

Oktober-girl

Donderdag was het dan zover, de make-over,…..met een bang hartje reed Carrie naar plaats van afspraak, gelukkig was de ontvangst hartelijk en mijn voorgangster die al klaar stond voor de na foto’s, haar resultaat was prachtig, het was ook een enorme mooie vrouw met een fijne delicate uitstraling, total different dan Carrie :-).Ik werd voorgesteld aan visagiste, styliste, coördinator en fotograaf, voor wie denkt dat de vrouwen die in de wereld van de boekjes werken en zich als beautyredactrice uitgeven, glitter and glamour girls zijn, zijn eraan voor de moeite,..er zat weinig glamour aan,….iets wat Carrie enorm verbaasde,…..ze zitten bij de bron!!

Maar eerst de voor-foto,….wat al leuk was om te doen, lachen en draaien met je kont,…..count me in :-) :-).

Dan richting kapper,….hartje sloeg een slag over, want de eerste vraag was, wat wil je zeker niet :-), niet kort dus :-) :-) en wonder boven wonder werd er ook niet aangedrongen :-), want de strategie was eigenlijk zonder verpinken, haar opsteken en highlights aanbrengen om meer diepte te geven, omdat Carrie aangaf dat ze haar haar momenteel te donker vindt,…

Dan werden we teruggefloten voor de voor-foto, want die bleek “te-goed” te zijn,…..:-) en toen besefte Carrie, dat ze wel goed bezig is,……mijn haar werd snel zonder kammen, u leest dit goed in een knot gedraaid, zo durf ik nog niet naar de bakker en make-up werd verwijderd op een laagje poeder na aangezien we een glimworm zijn,…..ik weet niet of ik happy ga worden van de voor-foto, maar alles voor het goede doel :-).

Nadat de haartjes mooi in de plooi lagen en we moeten eerlijk zijn, dat was echt geslaagd!  De volgende stap was de make-up,….er werd gesmeerd en kwistig met borstels rondgeveegd en toen men ook nog de rode lipstick bovenhaalde had Carrie zoiets van, mmm is dat allemaal niet wat veel, ja zelfs Carrie,…..maar ook een bevestiging dat red lips my cup of tea zijn ;-) :-).

En Carrie had gelijk, het resultaat was to much!  Mooi voor op de foto maar niet voor irl,……zelfs niet voor een avondje uit,…

Toen de styliste als eerste kaki- en smaragdgroen uit de rekken trok, samen met roestbruin, kon Carrie haar lach niet onderdrukken,….het cliché werd bevestigd.  De eerste outfit was de meest speciale en jammer genoeg heeft hij het niet gered,….het was een kaki hemd met plisé rokje, iets wat Carrie in eerste niet zelf zou kiezen, maar het was mooi,…..wat werd het dan wel een smaragdgroen tuniek/jurkje met een skinny jeans en prachtige high heels,……een gouden ketting maakte het af,….

De na-foto’s heeft denk ik nog geen 10 min. in beslag genomen voor ze al voldoende materiaal hadden, dat het al laat werd zal er ook wel met te maken hebben gehad!  Carrie wordt de Vitaya-oktober girl,……ik ben mega benieuwd naar het resultaat, maar hier alvast een preview, ja we gaan open en bloot,……

make over before        make over after

 

 

Rusteloos

Rusteloos,…dat is precies het woord dat ik de laatste tijd weer ervaar,…..alles in mijn schreeuwt om veranderingen en de andere kant in me houdt alles krampachtig vast,….

Waarom is elke verandering een strijd,…..en waarom is er dan geen rust als er geen verandering is,……

Zijn we weer op een punt aangekomen dat de weg zich splitst en Carrie keuzes moet maken?  Wat wil Carrie en vooral waar wil ze naartoe, wat wil mijn lichaam me zeggen??

De eerste tekenen waren me niet onmiddellijk duidelijk, maar slapen doen we sinds een week of 3 ook weer onrustiger, eerst was er de warmte dan Berlijn, maar het houdt aan,……..wakker liggen en niet weten waarom,….en dan weten we dat er wat op komst is,……

Carrie heeft alles om gelukkig te zijn en we zijn dat ook versta me niet verkeerd,…….en toch knaagt er iets, is het de job, of het feit dat we geen zin hebben om 14 verlof te hebben met 2 pubers die het liefst op hun bed liggen te gamen? Of ligt het aan dat ik niet kan lopen, hoewel dat momenteel wordt opgevangen door gewichtjes in de lucht gooien, letterlijk en figuurlijk.

Sinds de opmerkingen van Miranda zijn we ook weer enorm onzeker over ons uiterlijk en langs de andere kant maakt de make-over die me straks te wachten staat me doodsbang,…..wat wil ik nu eigenlijk, zot word ik ervan,……de constante stroom van gedachten,….langs de ene kant wil ik op verschillende fronten uitbreken en langs de andere kant ben ik een angsthaas,……

Wat doen we eraan???? Iemand enige vorm van raad, of heb ik gewoon een nieuw doel nodig??

Broekenjacht

Door vorig jaar een aantal kilo’s kwijt te spelen en dat spieren wat compacter zijn dan vet heeft Carrie veel broeken die te groot zijn geworden, ik weet het, ik moet niet zagen :-), want dit is wat ik wilde!

Nu kan je altijd een ceintuur in je broek dragen maar dat is iets wat Carrie niet altijd fijn vindt,……en zeker als je broek echt te groot is dan geeft dat een enorm lelijk zicht,..

Tijdens de wissel van winter-naar zomergerief hielden we nog 2 zomerbroeken over, waarvan mijn groene ook aan de ruime kant is en ook niet zonder ceintuur kan gedragen worden.  En 2 jeansbroeken die prima passen,…..u raadt het, dit is te weinig :-) :-).

Mijn eerste zoektocht naar nieuwe broeken was een drama, de ene maat te klein, de andere te groot, frustrerend, maar we gaven het niet op, want opgeven het staat niet in Carrie’s woordenboek,….maar elke keer kwamen we zonder broek naar huis,……

Aangezien Big op zaterdag wilde gaan kijken voor een aantal hemdjes was dit de gelegenheid om nog eens uit te kijken voor een “passende” broek,……we vonden ook schoenen :-) en een handtas, maar dat is bijkomstig :-), allemaal soldekes, Carrie die de solden zo haat is omgeslagen in een ware liefhebber,….je bespaart daar echt enorm veel geld mee,….dus dat gaan we in de toekomst toch eens anders bekijken,….maar daar gaat het nu niet over,….het gaat over broeken.

Ik trok de paskamer in, met hou je vast,……20 broeken in verschillende modellen, maten en stijlen,……en de pasrace kon beginnen,….de ene na de andere werd gepast en gekeurd,……tot Carrie eindelijk de broek vond die paste,….onmiddellijk wilde ik ze nog in een andere kleur :-) want ze waren aan -60%, maar dat bleek enkel nog in het wit aanwezig te zijn en Carrie en witte broeken, ik weet het niet goed :-).  Het werd dus een zwarte,….zoals altijd :-).

In de nieuwe collectie van Esprit zagen we de nieuwe modellen liggen en vraag me niet waarom maar iets trok Carrie enorm aan,…en ja hoor ook daar hadden we een winnaar,…..straight is blijkbaar meer Carrie’s model :-).

Door onze voordeelkaart kregen we zelfs daar ook korting op, wat maakte dat we 200 euro bespaarden op onze aankopen, want ook Big kon leuke koopjes doen,…..maar dat Carrie weer 2 passende broeken heeft in jeansmaat die 3 jeansmaten kleiner is dan in 15 jaar geleden, maakt me intens gelukkig,…….

Mijn soldenaankopen,….

IMG_20150720_155343

Make-over

Dat Carrie inzat met allerlei commentaren kon u hier en hier al lezen,….en woensdag kwam de oproep van een twitter-vriendinneke als een godsgeschenk uit de hemel,…….

Men zocht kandidaten voor een make-over voor het weekblad Vitaya,……we reageerden spontaan binnen de minuut denk ik,….achteraf bekeken weer veel te spontaan, want hoe gereserveerd Carrie ook kan zijn,……af en toe doen we iets zonder nadenken, dit was dus zo’n actie.

Al snel volgde het telefoontje of ik me donderdag 23 juli kon vrijmaken,…eigenlijk niet :-), maar dat is slechts een detail als Carrie echt iets wil :-) :-), maar dan kwam de vraag, mogen ze je haar kleuren, euh ja,…..krijgen ze carte blanch wat je haar betreft en dan brak het zweet me uit,…..want nu staat Carrie altijd te roepen dat haar wel teruggroeit en Carrie heeft al van lange haren naar hele korte gegaan en weer helemaal terug, maar nu het weer lang is en  sinds kort de shampoo heb gevonden en geen rommel in mijn haar smeer valt het mooi en ben ik voor het eerst blij met mijn haar en draag ik het ook vaker los,..dus neen, ik wil niet dat er teveel aan mijn haar geknipt wordt,…..voor het eerst in mijn leven heb ik dit gevoel,..

Maar we gaan wel luisteren naar de voorstellen, wat haar betreft en vooral wat make-up betreft,….we zijn echt benieuwd wat ze Carrie willen aansmeren om de verbeterde versie van zichzelf te worden,……ook op gebied van kleren,……

Want iedereen die ik vertel over de make-over en de recentelijke commentaren, vallen uit de lucht, of ze spelen het goed :-), we gaan het zien, wil zonder verwachtingen gaan,….en het moeilijkste doen wat er is, loslaten en de boel overlaten aan mensen die er verstand van hebben, behalve als ze mijn haar willen knippen :-) :-) of moet ik toch springen en voor een compleet nieuwe look gaan???

Running

Carrie kreeg voor Berlijn groen licht van de osteopaat om weer met lopen te starten,…voorzichtig startte we die zondag na onze krachttraining op de loopband, 5km tegen 6min/km,……en dat verliep goed,…uiteraard hadden we onze sportkleren mee naar Berlijn en woensdagochtend testte Carrie de fitness in het hotel, wat trouwens een gezellige goed ingerichte fitness was,…en ook hier weer geen probleem,..beetje euforisch gevoel :-),…..

Afgelopen zondag herhaalde ik nog eens het patroon en na weer geen pijn of hinder te ondervinden werd het tijd om het loopschema weer op te pikken,….we maakten een mooi schemake en dinsdagochtend half 6 bed uit voor een eerste loopje,…..en genieten dat het was,….de verse frisse lucht, het gaf me vleugels.  Woendag stond een 2 loopje al op de planning, aangezien Carrie gekozen had om 4 looptrainingen per week af te werken,…..8km nog steeds in een rustig tempo,….

En bij thuiskomst voelde Carrie het al, dit was mis,…..bekken en onderrug zaten weer geblokkeerd,……en dan was de pijn in heup en knie terug, na een onrustig nachtje was donderdag een dagje van pijn en moeilijk bewegen :-), door het vele werk in het Paradijs was ik gelukkig afgeleid, maar ‘s avonds echt enorm blij dat we een afspraakje bij de osteopaat hadden,…

En ze had haar werk, met de geblokkeerde onderrug weer vrij te maken,…..maar bij het buitenstappen voelde ik de vrije beweging onmiddellijk, niet dat de pijn volledig weg was, maar het bewegen ging weer vrijer,…..na een geweldige nachtrust en pijnlijke vrijdag :-), is de pijn nu weer weg,……..

Maar het kan zo niet verder, wat de osteopaat me ook meldde,……ze raadde me een podoloog aan, omdat ze denkt dat het omwille van een voetprobleem kan zijn dat mijn bekken gaan vastzitten,….Carrie wil dit nog een kans geven, maar kan de podoloog me niet helpen dan vrees ik dat lopen een no-go wordt, we gaan niet wekelijks bij haar langsgaan om alles vrij te maken om te kunnen blijven lopen,……en trouwens het doet teveel pijn :-),…….

14 augustus afspraak met de podoloog,….en tot dan wordt er niet gelopen, enkel krachttraining en crosstrainer,…..en hopelijk kan hij me helpen want anders wordt het een zoektocht naar een nieuwe uitdaging, suggesties welkom :-) :-)

Berlijn Deel 2

Berlijn,….je houdt me in de ban, nog steeds loop ik op wolkjes,…….

Deel 2 van onze ontdekkingstocht, na een “stevig” ontbijt vertrekken we met het openbaar vervoer richting “Staatsopera”, het begin van “Unter den Linden”een majestueze laan die je leidt naar de “Brandenburger Tor” een soort van triomfboog :-), aan de andere kant bevond zich ” fashionweek” en dan besef je pas, hoe saai wij ons kleden :-) :-), het was een leuk intermezzo voor we door het park “Grosser Tiergarten” wandelden, prachtig aangelegd park en verborgen tuinen,….het was echt genieten door het park,….

We liepen nog eens langs de “Holocaust memorial”, dit blijft een enorme indrukwekkende plaats er hangt daar een speciale sfeer,……

Na een broodnodige lunch en waarom vermeld ik dit, we aten eindelijk de beroemde curryworsten van Berlijn, niet te eten volgens Carrie maar de rest van het gezelschap kon het absoluut appreciëren, over het niet voedzame aspect gaan we niet uitwijden :-).

Dan werd het vervolg van onze dag ingezet, “Potsdammer Platz” ( zie foto), het futuristische Berlijn, maar weeral een magische plek, weer een andere kant van Berlijn.  Weeral indrukwekkend het overdekte plein.

SONY DSC

Dan was Checkpoint Charlie aan de beurt, volgens velen niks te zien, wel Carrie vond het iets hebben,….onmiddellijk stelde ik me voor hoe het moest zijn, het deed me een beetje aan mijn beveiligde werkomgeving denken, ook ik moet zo’n punt voorbij :-),…..

SONY DSC
SONY DSC

En dan was het “Jüdisches Museum” aan de beurt,……en laten we zeggen dat de tijdelijke tentoonstelling “Isaak en Ismael” me enorm raakte, vooral de kamer met de afgehakte handen stevig aan elkaar vasthoudend de muren bekleed met veren, het was heel pakkend.

 

SONY DSC
SONY DSC

Net zoals de kamer met de metalen gezichtjes, die symbool staan voor de overleden joden, mensen die erover wandelden gaven de kamer nog meer sfeer door het koude geluid,…Carrie kon er niet op lopen, het gaf me rillingen.

SONY DSC
SONY DSC

De avond viel en er werd afgesloten met “happy-hour” cocktails en tapas-avond in Ventura, vlakbij waar we logeerden en het restaurant lag in een superleuke buurt, waar we nog vele restaurantjes ontdekten en waar we elke avond op wandelafstand gingen eten,…..als topper op vrijdag de Umami, Japans restaurant dat elke dag zowel binnen als buiten volledig bezet en we moesten reserveren voor we konden aanschuiven een belevenis allezins :-).

Donderdag was het regenachtig en koud en we besloten de planning door elkaar te gooien, het openbaar vervoer bracht ons naar “Schloss Charlottenburg” weeral een imposant gebouw, waar we volgens Carrie jammer maar helaas  niet binnengingen, ik had het graag gezien,..maar het gezelschap wilde naar de winkelstraat,…..de windowshop straat want Hermes en Louis Vuitton blijven boven budget :-), het werd steeds guurder en we doken  de KaDeWe in en mensen daar is de Inno een piepklein magazijn tegen, wat een oppervlakte aan kleren, schoenen en accesoires, om over de afdeling delicatessen nog maar te zwijgen,….ongezien is het,…en Carrie had ogen te kort om alles goed in zich op te nemen,…..

Maar kijk vooral wat ik zag, op de schoenenafdeling, de echte “Assepoester”muiltjes! Onnodig te zeggen dat Carrie instant verliefd was zeker, Jimmy Choo, you did a great job!

Assepoester muiltjes

 

Vrijdag werd er een bezoekje aan de zoo gepland,…leuk gezellig park en diertjes kijken, altijd fun,…

SONY DSC
SONY DSC

 

SONY DSC
SONY DSC

In de namiddag stond er een fietstoer “Alternatief Berlijn” op onze planning,…..en dat was toch wel een beetje een “speciale” toer die ons bracht naar een ander Berlijn, letterlijk het alternatieve, waar veel kunstenaars hun plek hebben gevonden en krakers zich mengen onder de bevolking, voor degene die denken dat de punkers zijn uitgestorven, nee hoor ze zitten allemaal in Berlijn.  Wat Carrie ook enorm opviel was dat er veel locals rondliepen met gigantisch veel tattoo’s en toch spotte Carrie maar een tattoo shop :-),…..het kan ook zijn dat de kleurboeken mee verdwenen zijn met de muur en ze daarom hun lichaam volkleuren, nee Carrie is geen fan van lichamen vol tattoo’s en al zeker niet bij vrouwen, wat niet wil zeggen dat ik mensen met tattoo’s verafschuw hé en ik het soms echt mooi kan vinden,….

Zaterdag, de laatste dag,……we hadden een vroege boeking voor de Reichtag en koepel, iets wat Carrie per sé wilde zien do not ask me why,…om 8u stonden we al aan te schuiven :-),……en Carrie werd niet teleurgesteld, prachtige koepel en wat een uitzicht,…..het is gratis dus als je Berlijn bezoekt boekt u een momentje Reichtag,…..

SONY DSC
SONY DSC
SONY DSC
SONY DSC
SONY DSC
SONY DSC

Berlijn, het heeft mijn hart gestolen zoveel ruimte, groen, plekken om te genieten overgoten met gezellige restaurantjes en coffeeshops, supervriendelijke hartelijke mensen, leuke winkels en net wat anders dan de grote ketens, het is allemaal wat orgineler dan wat we hier dagelijks zien,……Carrie had voor het eerst het gevoel, hier zou ik kunnen wonen,……ondanks het feit dat ik geen letter Duits spreek, dat zegt genoeg zekers,……..