Kalligrafie

In het kader van de creativiteit die ik op latere leeftijd ontdekte maar vooral in functie van een groter project :-), stond er gisteren een workshop kalligrafie op de agenda, de eerste van 3.

Ik heb altijd iets met schrijven gehad, het liefst met vulpen en ik mag zeggen dat ik een handschrift hebt dat een beetje speciaal is, met veel krullen en uithalen, beetje zoals mijn persoonlijkheid ūüôā en kalligrafie is iets wat ik al heel lang wilde doen, maar voor alles in het leven is er tijd en ruimte, want toen we op de libelle winterfair een kleine workshop volgde met een mooie kerstkaart tot gevolg, schreven we ons onmiddelijk in ( ons als ik en Miranda) voor 3 workshops, vooral het speelse, alles is toegelaten sprak ons heel erg aan. ¬†Ook omdat we een specifiek doel voor ogen hebben, vooral ik dan :-), ik weet nog niet in hoever Miranda in mijn plan zal meestappen.

Ik wil graag zelfgemaakte kaartjes maken bij pralines die ik afgeef, die ik presenteer en zelfs de visitekaartjes wordt iets handmade, uit dat ontwerp ben ik nog niet uit, maar dat zal ook wel in de plooi vallen als de tijd rijp is.  Uiteindelijk is dit een groeiproces ( voor zover dat heel het leven niet is :-)).

Heel de dag heb ik gisteren genoten, van de workshop, idee√ęn bleven in mijn hoofd binnenstromen en het schrijven zelf was in het begin wat wennen met de pennen en de inkt :-), maar dat is een kwestie van oefenen. ¬†En dat oefenen mag je letterlijk nemen, gisterenavond knutselde ik nog vlug wat in elkaar een ideeke dat ik vlug uitwerkte om 4 pralines in cadeau te geven :-).

kalligrafie-2

Vanmiddag ging ik al op pad om gerief te halen, want tegen de volgende workshop wordt er verwacht dat je het alfabet onder de knie hebt en dat je het creatief hebt uit gewerkt in een kaartje voor een huwelijk, geboorte, overlijden, verjaardag, werk aan de winkel dus :-).  En onderweg viel er nog een idee me te binnen, voor aan de praline dozen te hangen en om onze naam te promoten, of het die naam wordt, daar ben ik ook nog niet helemaal uit, maar deze schreef mooi weg :-), het is een kladversie en in stylo, dus het is nog voor verbetering vatbaar :-), ook bovenstaande.

kalligrafie

Ik moet me echt inhouden om me te buiten te gaan aan gerief kopen en stempels :-).

De creatieve pot is echt opengegaan en ik wil niet meer dat hij sluit.

 

Ga ik geen spijt krijgen

Ik heb iets zot gedaan.  Maar het was sterker dan mezelf, de strever of de eeuwige verbeteraar met gigantische plichtsbewustheid nam het weer even van me over :-).

Het Paradijs, de situatie wordt steeds erger wat fouten betreft van mijn collega’s, niet dat ik er geen maak, maar die zie ik zelf en neem ik ook mijn verantwoordelijkheid voor en indien het toch zou zijn dat er een collega last van heeft, dan bied ik als eerste mijn excuses aan. ¬†Maar daar gaat het nu niet over.

Sinds een lange tijd hou ik een lijst bij met de fouten die ik opmerk, zie en rechtzet omdat ik weet dat Miami zijn verhaal bij mij komt halen en concrete voorbeelden wil, die kan hij krijgen met naam en datum ūüôā ( lees: freak).

Een jaar geleden werd ik naar voor geschoven als nieuwe “verantwoordelijke” wanneer de Sherif met pensioen zou zijn. ¬†Ik weigerde die functie. ¬† Vooral omdat ik wist dat ik bij Miami nooit de nodige steun zou krijgen en vooral omdat ik geen zin had om alles te blijven herhalen en ze op hun fouten te wijzen.

Toen er voor de vakantie een aantal grote fouten gebeurden om na de vakantie in hetzelfde patroon te vallen, had ik er genoeg van.  Ik stapte nog maar eens met mijn lijst naar Miami, die het eerst weer relativeerde en waar ik pissed van werd.  Toen ik hem vroeg hoe hij het zag als de Sheriff effectief weg is had hij geen antwoord.  En zonder enige voorbereiding, kwam het voorstel uit mijn buik :-), ik stelde me kandidaat om de coördinatie tussen sortering en administratie op mij te nemen en een aantal zaken van mij door te schuiven.  Het werk verdelen, controleren en overzicht houden :-).  Ik stelde een lange lijst met mijn visie op en hoe ik de manier van werken zie :-).  Die Miami gaat analyseren :-).

Ik wacht op zijn tegenargumentatie of op groen licht. ¬†En ik weet nu al dat ik me niet populair ga maken bij de collega’s :-).

Ik hoop dat ik hier geen spijt van krijg ūüôā

 

My life in colors

Het is geen geheim, ik hou van neutrale kleuren en ben fan van zwarte outfits ūüôā om niet te zeggen dat ik alles in het zwart zou kopen. ¬†Bij elke zwarte jurk moet ik me inhouden. ¬† Hoe eenvoudiger de vorm, hoe beter, dat geldt ook voor truitjes, t-shirt.

Ondertussen is het al 2 keer bevestigd, ik ben een herfst-type.  Dat houdt in, warme teint en match ik het best met warme kleuren en juist, wat is zwart niet?  Een warme kleur.  Lange tijd heb ik gedacht, ik doe wat meer make-up aan en dan kan het wel :-).   Maar meer make-up maakt me ouder en dat doet het zwart ook, het is geen meerwaarde, behalve dat het makkelijk is en altijd en overal past.  Een zwarte jurk kan naar een feest, begrafenis en naar kantoor.

Toen ik vorige week mijn oranje jurk aantrok, camel-sjaal met gouddraad en groene jas viel me voor het eerst iets op, het leek wel of er een warme gloed uit mijn huid kwam en mijn ogen oplichtten.

Vanaf dat moment zag ik het licht en is een nieuwe uitdaging geboren :-).   Ik heb me voorgenomen geen zwart meer te kopen en mijn garderobe om te toveren in de juiste kleuren, wat voor mij, groen, bruin, kaki, beige, okergeel, oranje.  Daar zal wel wat tijd overgaan, want ik mag pas iets kopen als iets versleten is.  Project op lange termijn maw, gelukkig heb ik een lichtpuntje.  Veel zomergerief is al in de juiste kleur en aangezien ik regelmatig kleren verwijder die versleten zijn of me totaal niet meer staan, heb ik wel wat ruimte om mijn zomergarderobe aan te vullen.

Hebben jullie favoriete kleuren of de neiging steeds hetzelfde te kopen?

 

My son

My son, er is een tijd geweest dat hij hier domineerde, vooral dan mijn zorgen :-).  Ondertussen zijn we een aantal jaar verder, het waren geen makkelijke jaren.  Maar wel leerrijke, de spiegel die mij als perfectioniste met een enorme gedrevenheid werd voorgehouden was groot wat het voor mezelf nog intenser maakte.

Dit schooljaar startte hij in het beroepsonderwijs, we hebben geprobeerd, gevochten maar we wisten allemaal dat het ervan ging komen, het was een kwestie van tijd was en vooral het vinden van een juiste richting, want met zijn beperkingen was dat geen evidente zoektocht.

Toch ben ik erin geslaagd de er een te vinden ” onthaal & recreatie” en ik was bang dat zijn niet zo sterk ontwikkelde sociale vaardigheden hier het struikelblok zouden worden, maar dat blijkt het tegendeel te zijn. ¬†Hij moet hier uit zijn comfortzone komen, mensen entertainen en bezighouden, organisatorisch sterk uit de hoek komen en hij doet het, hij doet het echt. ¬†Ik durf zelfs meer zeggen, hij bloeit open. ¬†Hij had een geweldig stagerapport ( viel bijna van mijn stoel) en een stapel liefdesbrieven van kleine meisjes :-).

Waar hij vroeger een vat frustraties en woede was is hij weer terug het vrolijke kind dat hij ooit was, hij uit zich, praat meer en de scherpe kanten zijn verdwenen. ¬†Dat hij een vriendinneke heeft zal daar ook wel met te maken hebben, ik heb beslist de fijne schoonmama te spelen ūüôā en ze omarmt, want ze heeft duidelijk ook een goede invloed op mijn zoon en ze houdt hem weg van de straat en wilde zuippartijen :-).

Mijn angst dat hij zich door medestudenten laat meeslepen ( met open mond luister ik soms naar de verhalen, sommige kids hebben het echt niet makkelijk en handelen er ook naar) is ook een verhaal van tegengestelden.  Hij blijft zich inzetten, biedt weerwoord aan hen als het de sfeer in de klas naar beneden haalt.

Mijn relatie met hem was al sterk, maar de band wordt inniger en ik geniet van elk moment.  Ik zie hem groeien op zijn manier, stap voor stap, hij gaat altijd een tikkeltje anders zijn, maar het komt goed met hem, daar ben ik van overtuigd!

 

 

Model

Het kon niet uitblijven :-), mijn nicht haar dochter studeert haartooi, met als gevolg dat ze regelmatig modellen zoekt om haar kunsten te laten zien aan de leerkrachten.  Ik begrijp dat, ze moeten de technieken onder de knie krijgen en iedereen moet leren.

Nu zoekt ze voor haar examen een model met lang haar en dan wordt er een mailtje naar Bibi gestuurd en dan is mijn eerste gedachte, ” oh nee, het is mijn beurt ūüôā maar wil ik dit wel :-). ¬†Mijn lange haar, waar ik sinds enige tijd zo content met ben, zeker sinds ik het slechts 1 keer per week was en niet meer verkracht met conditioners, maskers, volumepoeders en wat weet ik nog wat ik allemaal in mijn haar smeerde. ¬†Een haardroger, stijl-of krultang ik gebruik het zelden en dat komt mijn haar duidelijk ten goede.

Ten 2de haat ik het naar de kapper gaan, het is ondertussen weer van de zomer geleden omdat het moest voor het trouwfeest.

Maar nee zeggen is niet mijn sterkste kant en uit mijn comfortzone nog minder en toch zei ik ja.  Al heel de dag vraag ik me af waarom :-), waarom stond ik toch op de eerste rij toen men plichtsbewustheid uitdeelden?

Ik ga dus op 24 januari kappersmodel spelen, met een klein hartje.  Want men sprak van een frou-frou of heel erg opknippen en beide past niet echt in het plaatje, maar hé we kunnen nee zeggen :-), blinken we in uit :-).

We schrijven het in als onze goede daad van 2017 :-), want wat is er belangrijker dan mensen helpen en de wereld aan een goede kapster helpen :-)? ¬†Stiekem hoop ik dat ze een goede kapster is en aan huis wil komen, dan spreken we hier van een win-win situatie ūüôā :-).

 

De meest gelezen artikelen van 2016

Ik zag deze titel vaak voorbijkomen in blogland ( lees, heb tijd om blogs te lezen :-)) en was vooral nieuwsgierig naar welke schrijfsels op mijn blog het populairste waren in 2016.  Nog nooit was ik dat gaan zoeken ( lees, heb echt ernaar moeten zoeken) laat staan dat ik van het bestaan afwist, vandaar dat ik dus nooit een bekend blog ga hebben :-).

Hier gaan we dan, welke 5 blogs werd er in 2016 het meest gelezen.

  1. Goedkoop versus duur¬†het artikel dat op FB werd afgekraakt tot op de grond :-), ondertussen eten wij niet meer zuiver Paleo, wat niet wil zeggen dat we alle principes overboord werden gegooid, maar mijn lichaam voelt beter als het ook gevoed wordt met koolhydraten maar dat is een persoonlijke ervaring. ¬†Hier wordt nog steeds enorm veel groenten gegeten en fruit….
  2. Luchtbel¬†een logje dat heel veel stof deed opwaaien…met voor-en tegenstanders. ¬†Mijn job vind ik nog steeds een luchtbel, maar dat ligt aan de job. ¬†Ondertussen ben ik genuanceerder en ben ik ervan overtuigd dat een job een aantal skills kan aanscherpen en je uit je comfortzone kan halen waardoor je groeit. ¬†Ik zit gewoon teveel vast in die zone. ¬†Maar hier gaat 2017 een kantelmoment worden maar hoe het zal uitdraaien dat kan ik niet voorspellen.
  3. Nationale zus- broerdag over de relatie met mijn zus en begrijp me niet verkeerd, ik zie die doodgraag maar we raken niet verder dan de oppervlakte en ik kan dat niet loslaten ( ik ga toch echt moeten leren, ooit).
  4. Huwelijk¬†over de vestimentaire problemen, die uiteraard werden opgelost ūüôā en ik vooral verliefd was op de schoenen :-).
  5. Ongeruste moeder¬†ik ben nog steeds geen ongeruste moeder, ik weet gewoon dat mijn zoon ondanks alles op zijn poten terecht komt. ¬†Noem het na√Įef of dom, maar het is mijn buikgevoel en dat liegt nooit ūüôā

Dit waren de blogs aan de hand van de statistieken, maar wat vind ik zelf het beste blogje van 2016 en dan moet ik gaan voor “Open&eerlijk“, want het neerschrijven van deze gevoelens zorgde voor het letterlijk plaatsen van het overlijden van mijn mama en ons verleden en dat gaf enorm veel rust. ¬†Ik heb er vrede mee, neem haar het niet meer kwalijk, ben niet meer boos op dit moment zelfs dankbaar, want alles zorgde ervoor dat ik sterker dan ooit in mijn schoenen sta, kan omgaan met problemen en over enorm veel veerkracht beschik die mij door elke storm helpt.

2016 is voorbij, ik ben klaar voor 2017 en mijn buikgevoel zegt dat dit op veel punten een kanteljaar wordt en voor de verandering ( iets waar ik het altijd moeilijk met heb) maakt het me niet bang, kijk ik er zelfs naar uit en dat op zich is al een verandering.

 

Tijd

Tijd is toch zo’n luxe, ondervind ik nu ook weer tijdens onze vakantie. ¬†Nu pas besef ik in welk strak tijdschema ik leef elke dag opnieuw. ¬† Elke dag wordt gepland, van tijdschema tot wat we eten en sinds kort ook wat ik aantrek ’s morgens ( wat echt een enorme tijdswinst is), zelden is er ruimte voor improvisatie want dan komt het tijdschema in gedrang.

Tijdens de vakantie word ik wakkker, voor mijn mannen wakker worden. ¬† Dan zet ik een kop koffie voor mezelf, neem de ipad om de krant te lezen en geniet van de stilte en mijn kop koffie…….als mijn mannen wakker zijn is het tijd voor ontbijt en dan ligt de dag open….alles kan en niks moet.

Vanmorgen stond ik tijdig op om met mijn papa koffie te gaan drinken en over de markt te wandelen.  Langs mijn grootmoeder te passeren en een kleine boodschap te doen, zonder tijdsdruk en zo goed als geen verkeer ( dat laatste, wat een verademing) en toen besefte ik hoeveel luxe tijd is.

Toen mijn zoon geboren werd, heb ik nooit gebruik gemaakt van welke vorm van tijdskrediet dan ook, iets waar ik enorm veel spijt van heb. ¬†Ben altijd fulltime blijven werken en geprobeerd de ballen hoog te houden, met succes maar met als gevolg dat alles constant gepland wordt. ¬†Nu nog steeds, want ik wil veel. ¬†5 keer sporten per week, een cursus volgen en uiteraard moet er gewerkt worden en het huishouden piekfijn zijn ( dat laatste boet tegenwoordig in :-)), ’s avonds ben ik vaak zo moe dat ik slaap voor mijn hoofd het kussen voelt, want ah ja om 6uur loopt de wekker weer om weer aan een nieuwe geplande dag te beginnen.

Na al deze zaken eens goed onder de loep te hebben genomen, heb ik een belofte aan mezelf gemaakt, als ik 50 word ga ik een dag minder werken, een dag voor mezelf. ¬†Want tijd is het mooiste cadeau dat ik kan hebben…..