Lang of kort

Toen ik mijn lief leerde kennen, had ik kort haar en tijdens de eerste date liet hij echt heel duidelijk verstaan dat kort haar zijn voorkeur droeg :-).  Maar toen ik het liet groeien, weer afknippen terug groeien kreeg ik toch een andere mening van mijn lief, eentje waar veel mannelijke lezers het met eens gaan zijn.  Lang haar is toch vrouwelijker, ook mijn zoon vindt me met kort haar maar niks, over clichés gesproken ;-).    Wat hebben mannen toch met lang haar?

Nu ben ik niet het type dat me laat leiden door anderen hun mening, nee zelfs niet door die van mijn lief, ik zal rekening houden, maar wat mijn lichaam betreft, sorry dat is van mij.

En ik heb nooit iets gehad met mijn haar en daar bedoel ik mee, dat ik nooit een persoon ben geweest die zich vasthield aan haar lange haren.  Het groeit terug denk ik altijd :-).

En het kriebelt weer om het te laten knippen een vlot kort kopje, beetje wax erin en klaar :-), geen haarspelden meer noch elastiekjes en een half uur bezig met het te wassen :-), vooral uitspoelen dan 🙂

Maar oordeel zelf, wat vinden jullie het best, lang of kort?  Heel benieuwd naar jullie reacties :-).

Leren

Leren, altijd wil ik dingen bijleren, nieuwe technieken onder de knie krijgen.  Aangezien dit schooljaar een dikke flop was om veel bij te leren op gebied van chocolade, pralines en al wat er rondhangt en mijn drang naar niet gestild was werd het tijd om uit te kijken naar meer.

Afgelopen zaterdag was het opendeurdag op de PIVA, het instituut op het gebied van bakkerij, slagerij, hotel/restaurant en gelegen in Antwerpen :-).  Ze bieden ook chocolade aan en meer en ik vrees dat we weer vertrokken zijn voor een aantal modules :-), die starten in september.

We starten met chocoladetechnieken om in januari verder te gaan met pralines.  In het 2de jaar gaan we van chocoladestukken naar dessertkoekjes :-), wat maakt dat we dan ondertussen 2019 zijn :-).

En dan gaan we ons storten op nog 2 jaar patisserie.

En ik ga alle modules met heel veel enthousiasme aanvatten, creëren en bijleren, ik sta te popelen.

De Jobinhoud

Marieke vroeg me tijdens de vragen staat vrij blog, wat ik voor job deed en naar de inhoud ervan :-).

Ik begin bij het begin.  Ik werk in den diamant zoals ze dat zo mooi zeggen in de sector 🙂  En wat doe ik daar buiten heel veel bezigheidstherapie :-)?

Bon, hier gaan we :-), ons bedrijf koopt ruwe diamant hier lokaal op de markt, deze ruwe diamanten die moeten naar onze fabriek in Vietnam en hier kom ik , in het verhaal. Ik maak een berekening aan de hand van de uitsortering om ongeveer te berekenen hoeveel de waarde van het geslepen zal worden.  Ook  zorg ik ervoor dat die ruwe diamanten met de juiste documenten in Vietnam raken en ik volg heel het proces op, kort gezegd ik volg de rapportering vanaf het zagen, slijpen en leveren.  Als de diamanten geslepen weer in Antwerpen arriveren, ga ik ze ophalen aan de douane.  En lever ik ze keurig af aan de sorteersters, documenten gaan naar boekhouding.  En na het sorteren komen ze weer op mijn bureau waar ik ze inbreng in de stock en een mooi rapportje maak voor Miami.  Ook de stock daar wordt opgevolgd door me, myself and I.

Als al de diamanten in stock staan, vertrekken ze op bestelling naar onze kantoren in NY en Japan.  Ook ik zorg ervoor dat ze daar raken :-).  Maar ik doe meer, ik volg hun verkopen op, hun stock en bespreek met de boekhouding en revisor hun gegevens.  Dit is een huzarenstukje elke maand.

Ik ben ook degene die voor Miami de mails beantwoord op klassieke manier gedicteerd, altijd een uitdaging.

Ik bestel het kantoormateriaal en hou me bezig met de technische kant van de zaak hier, lees: software, hardware, telefooncentrale etc en ben ik enorm goed in het vervangen van inktpatronen.   Verder spring ik vaak als Miami me om verschillende rapportje vraagt, vooral het berekenen van percentages is een must.

Ik hoop dat het niet allemaal Chinees is voor jullie.  Maar dit is in grote lijnen waar ik mijn dagen met vul 🙂 en waar ik voor betaald word.

 

 

De laatste #40dagenbloggen

Het doek valt vandaag, de laatste blog ivm #40dagenbloggen :-).  Het was leuk en zeker voor herhaling vatbaar, maar nu volgen toch enkele dagen van rust :-).

Een aantal dagen geleden vroeg ik wat jullie van mij wilde weten, dus ben ik jullie wat antwoorden schuldig :-).

In willekeurige volgorde 🙂

  1. Wat is je ultieme guilty pleasure?  Wel dan moet ik gaan voor de kaaskorsten, ik weet het goor en hou me in als iemand me kan zien, maar stiekem eet ik ze in de keuken op.
  2. Als je in de tijd zou kunnen reizen naar welke tijd zou je dan willen gaan?  Naar de toekomst :-), als controlefreak pur sang wil ik graag zien hoe mijn zoon het zal doen als volwassenen en hoe mijn kleinkinderen opgroeien.
  3. Waar was je op 12 april 1987?  Eenvoudig, op 14-jarige leeftijd zat ik op zondag 12 april 1987 op de korfbal, waarschijnlijk met een bal bezig :-).
  4. Als je een bonneke wint voor gratis plastische chirurgie, wat zou je dan laten uitvoeren?  Het enige dat ik ooit zou laten doen is mijn oogleden laten optrekken 🙂 en verder niks om heel eerlijk te zijn en dat gaan hier veel mensen niet van mij verwachten :-).  Eerlijkheid gebied me om te zeggen dat ik uiteraard wel af en toe denk, laat de lachrimpels opvullen en je borsten liften en het vet op je dijen wegzuigen, maar effectief doen, nope, dan verlies ik authenticiteit en een beetje mezelf.  En uiteindelijk ben ik tevreden met mijn lichaam en gezicht ondanks dat het niet perfect is.
  5. Ben je altijd al zo sportief geweest?  En zijn er sporten waar je niet goed in bent?  Ja, ik ben altijd zo sportief geweest, zelfs op kantje boordje van topsport.  Sport is ook altijd een heel belangrijke factor in mijn leven geweest, zelfs als mijn zoon klein was en ik beperkter was, lag ik als hij in bad zat buikspieroefeningen te doen :-).  Het heeft ook altijd ervoor gezorgd dat mijn mentale gezondheid in orde bleef en ik alles kon relativeren.  Het maakte me mentaal sterker.  Na het overlijden van mama heeft het me getroost en me geholpen in het verwerken.  Het zal altijd een plek in mijn leven hebben, met sommige periodes meer en andere minder.  Er zijn absoluut sporten waar ik niet goed in ben, turnen, tennis, golf ( en zo zijn er nog wel sporten) en weliswaar om volgende redenen, ik ben helemaal niet lenig en ik heb een slechte oog-hand coördinatie :-).

Dat waren jullie vragen, waarvoor dank.  Ook een dikke mercie om hier 40-dagen alles zo aanwezig te zijn!!

Geniet nog van jullie Paasweekend!!

Doodsangsten #40dagenbloggen

Doodsangsten dat is wat ik heb uitgestaan vannacht…..en eerlijk ik ben er nog niet goed van.

Gisterenavond na de voetbaltraining vroeg het 17-jarig zoontje of hij wat mocht gaan drinken met de ploegmaten want er was er eentje jarig.

Ik dacht, och ja, waarom niet, het is vakantie,  hij gaat zelden weg…….maar ik zag het absoluut niet zitten om in het holst van de nacht hem op te halen en dan een paar uur later mijn wekker al te horen om rise en shine de week af te sluiten.  Ik besloot om gul te zijn en hem geld te geven voor een taxi.

Ik ging gerust slapen, want hij is nooit te laat en met in het achterhoofd dat hij werd gebracht gaf me rust.  Om 2u werd ik wakker en nog geen zoon, ondanks het afgesproken uur, maar panikeerde nog niet.  3u nog geen zoon, geen gehoor op gsm ( lees: uiteraard platte batterij) en dan begint het te kriebelen, 4u nog geen zoon, 5u nog steeds niet, onnodig te zeggen dat ik amper nog sliep :-), pas toen de wekker afliep rond 6u en ik naar de badkamer strompelde hoorde ik de sleutel in de voordeur, u wil niet weten wat voor een zucht van opluchting er door mijn lichaam ging, voor de kwaadheid naar boven kwam :-), want vanaf 3u had ik in mijn gedachten de grootste horrorverhalen, want het zou de eerste niet zijn die stomdronken in de goot ligt, wordt overhoop gereden of wordt vermoord, ja ja de dramaqueen veerde recht maar het het passeerde allemaal.  Constant was ik naar de deurbel aan het luisteren of de politie niet aanbelde met “Mevr, we moeten u iets vertellen”, mijn grootste angst!

Heb hem om 6u vol colère naar zijn bed gestuurd, maar het laatste is hier nog niet over gezegd!  En dat hij maar beter de waarheid zegt.  En dit weekend, niks buiten noch het lief…..dat hij maar even op de blaren zit!

Count your blessings #40dagenbloggen

Het einde van 40-dagen bloggen komt in zicht, ik heb heus wel meer dan 6 vrije blogdagen genomen en vroeger was ik in kramp geschoten, nu laat ik het passeren, het is wat het is. Tijd is een kwestie van prioriteiten en waarschijnlijk lagen mijn prioriteiten anders :-).

Geen vast thema in mijn blogschema maar er zijn momenten waarvan ik denk, potverdorie ik ben een meid met veel geluk.  Ik besef heel goed dat ik aan de goede kant van het leven sta en momenteel word gespaard van allerlei misserie…..

Mijn blessings:

  • De testresultaten krijgen van mijn preventieve onderzoeken, waaruit blijkt dat ik supergezond ben en uitstekende conditie heb.  Je wil niet weten welke zucht van opluchting dan door mijn lichaam gaat.  Gezond, ik ben gezond!
  • De zoon die voor mij een maaltijd kookte, weliswaar zonder zout maar het idee telt :-), mijn zoon die kookt!
  • Een fantastische zoon-mama dag waarvan ik enorm genoot ook al voelde ik het in mijn geldbeugel :-).
  • Topweekend met mijn lief.
  • Bomma die we weer uit de nood konden helpen met nieuwe lampjes en nieuwe digibox :-).
  • Koffiedrinken met de papa en de paaseitjes opeten en er schandalig van genieten.
  • Een vrije dag in het midden van de week.
  • Wakker worden en je lief die tegen je aankruipt en zegt dat hij je graag ziet.
  • Een zingende zoon, dan weet ik dat hij echt gelukkig is.

I’m a lucky bastard, I know!!