Gewoontes

Ik beken, ik ben een gewoontedier en wij zijn een koppel die dat bij elkaar versterken. Toen ik de post van Lilith las, was natuurlijk mijn lijstje met gewoontes zo klaar.

  • Elke ochtend wanneer de wekker afloopt draai ik me in de lepel die mijn lief aanbiedt, waar ik tegen mijn goesting uitkom na 9 min. snoozen….een heerlijk momentje waar ik altijd enorm van geniet.
  • Als ik thuiskom, begroet ik mijn katjes, plaats ik mijn handtas op haar vaste plaats. Schoenen uit ( vooral na een hakkendag is dit een zalig moment) en ook mijn kleren gaan uit en hul ik mezelf in een comfi jogging, haar in een staartje. Zo zijn we klaar om te koken en de rest van de avond :-).
  • Bij ontbijt hoort de krant, digitaal….geen ingewikkelde gesprekken.
  • Ik drink elke ochtend koffie bij het ontbijt, om 10u, na mijn luch en ik herhaal nog eens rond 16u :-).
  • Ik pas mijn handtas aan, aan mijn outfit, ja elke dag :-).
  • De eerste die gevoed worden elke ochtend zijn Martini&Royale :-).
  • Elke avond ruim ik mijn bureau op, clean desk, elke dag.

En wat zijn jullie gewoontekes van elke dag??

Advertenties

Pubers

Pubers, het is toch niet echt een cadeau in huis….en als het je eigen kind niet is met puberstreken dan is je verdraagzaam level een beetje lager :-), ik ga daar niet over liegen.

Sinds de bonuszoon in de wereld van de pubers stapte, zijn de weekends die hij hier doorbrengt in een meer gespannen sfeer.  Buiten het feit dat het lijkt of hij de wereld op zijn schouders draagt en steeds in ochtendhumeur modus verblijft, zorgen nota”s, slechte punten ervoor dat hier meer dan regelmatig de bom ontploft.

Elk weekend is er wel iets, zo ook afgelopen weekend.  Zondag was het basket, mijn lief ging de bonuszoon om half negen wakker maken, herhaalde om 9u en in principe moesten ze om 9u45 vertrekken, om 10u15 komt de bonuszoon uit zijn bed ( ik ben zo blij dat mijn zoon, ondanks dat hij andere dingen had waardoor ik hem achter het behang kon kleven, dit niet had), ik maakte dat ik uit de voeten was en trok richting fitness, had hier geen zin in.  Om een lang verhaal kort te maken, geen basket en laptop afgepakt.

Het 2de akkefietje liet die dag niet lang op zich wachten, toen de agenda werd gecontroleerd, nota en huiswerk niet gemaakt 🙂 en toen geen excuses, ik zat midden in de storm, stemmen die de hoogte ingingen, deuren die werden dichtgegooid. Een zuchtend en slechtgezind lief als gevolg..

En dan vertrekt de bonuszoon weer, deze keer voor bijna een maand, want ons weekend wordt nog eens overgeslagen, want er is nooit tijd om een weekend te organiseren in de andere weekends.

Maar eerlijk, ik ben er niet kwaad voor en ik weet dat mijn zoon ook voor zo’n situaties heeft gezorgd, misschien zelfs erger, omdat hij er 7/7 was en toch heb ik hier meer problemen mee, want ik sta aan de zijlijn en onderga en soms denk ik, haal die nu toch godverdomme uit zijn bed 🙂 ;-).  Maar ik ben slechts de bonus.  Ik mag voor eten en proper kleren zorgen :-).

Pubers, het is geen cadeau, maar we weten dat ook die periode voorbij gaat….ooit 🙂

 

 

 

Regeltjes

Ik heb niks tegen regeltjes of wetten, integendeel ze zijn nodig om alles in goede banen te leiden.  Ik probeer ze zo goed en kwaad mogelijk te volgen, op wat uitzonderingen na :-).  Vooral in het verkeer.  Ik respecteer de voorrang van rechts, hou mijn snelheid in de gaten u volgt wel, ik doe echt mijn best om me zoveel mogelijk aan de verkeersregels te houden.

Een regel haat ik…en dat is de beruchte blauwe parkeerschijf.  Ik zie het nu niet van die regel, zet dan een parkeerautomaat, die zie je staan.  Wat als er een ding slecht wordt aangegeven, is het het bord met de blauwe schijf.

Zo ook weer toen ik mijn zoon dropte aan het voetbalplein en ik besloot om nog even wat boodschappen te doen.  Aangezien ik de uitwedstrijden heb toegedeeld gekregen, had ik het geluk vandaag me in Bornem te bevinden.  Een gemeente die ik niet ken.  Ik parkeerde mijn nieuwe wagen 😉 een beetje verder dan de winkelstraat; keek of er geen parkeermeter aanwezig was en vertrok.

Na een flinke frisse, natte neus en kop koffie werd het tijd om even naar het voetbal van zoonlief te gaan kijken.  En daar zat het bonneke tussen mijn ruitenwisser, volledig doorweekt.  U weet wat zo’n bon betekent een boete omdat ik mijn blauwe schijf niet had uitgestald op mijn dashbord.  In de gietende regen ging ik op zoek naar een bord en ik vond er een 200 m verder achter een reclame bord verscholen en dan word ik wat ambetant.

15 euro boete..15 euro weggegooid!  En weet je wat ik het ergste vind, dat ik het niet bewust deed, als ik word beboet omdat ik te snel rij of weiger geld in een automaat te steken, eigen schuld dikke bult, maar dit vind ik zo’n vreselijke regel, die trouwens overal te weinig wordt aangegeven en volledig verouderd is.

Miss Vlekjes

Het begon met een klein vlekje, dat pittig kon jeuken, tijdens mijn vakantie.  Elke dag komen er vlekjes bij, de jeuk krijg ik  gratis.  Ik nam al contact op na mijn vakantie om een dermatoloog te raadplegen.  Vanavond had ik eindelijk een afspraak, je kan dood zijn tegen je terecht kan bij een specialist :-), ik weet het, overdrijven kan ik een beetje :-).

De lieve man (lees, hij zag er ook goed uit :-)), luisterde braaf naar mijn klachten, voordat ik me moest uitkleden tot op mijn lingerie na, hoe ging hij anders mijn huid bekijken, maar het blijft altijd een beetje awkward, bijna naakt voor een vreemde staan, terwijl een sauna me niets doet, begrijpen wie kan.

Terug naar de vlekjes, die onder het licht nog veel erger leken dan ik dacht ( ja, dat overdrijven), de specialist ter zaken keek ernaar, stelde me de standaard vragen, zijn frons werd nog dieper en laten we eerlijk zijn, de specialist ter zaken wist niet echt te  vertellen wat mijn vlekjes zijn, hij vermoedt een vorm van eczeem ;-), als dat geen fantastisch nieuws is.

Uiteraard kreeg ik een voorschrift met een creme die cortisone bevat en een antiallergicum, dat zal me hopelijk van de jeuk verlossen, maar het gaat de oorzaak niet wegnemen.  Je krijgt als volwassen mens niet zomaar eczeem….iemand ervaring mee??

How is life part 1235

Ik beken, ik heb jullie verwaarloosd…..maar het kon niet anders.  Na de vakantie, stond mijn opvolgster op me te wachten en ik had voor mezelf besloten, Miami kan doen wat hij wil ik verlaag me niet tot zijn niveau.  Dus ik ben letterlijk ondergedompeld geweest in het doorgeven van al wat nodig is om mijn functie in het Paradijs over te nemen.  Heb zelfs een draaiboek achter gelaten en nog de nieuwe telefooncentrale geregeld.  En de triomf kwam toen de laatste dag Miami me bedankte ( lees: dank je voor de jaren en vooral voor je inzet van de laatste weken), waarop ik ( en ik wist waar zijn zwak punt lag) antwoordde, u bent altijd heel goed voor me geweest 🙂 en hij afscheid nam met duidelijk een krop in de keel….strijd was gewonnen.  En mijn collega’s deden er een schep bovenop met een leuk afscheidsfeestje te geven.  Ik heb het Paradijs verlaten in stijl en met veel toeters en bellen :-).

Op 31 augustus nam ik afscheid en op 1 september startte het nieuwe avontuur.  Ik werd letterlijk in een nieuwe wereld gesmeten.  En tot op heden is het letterlijk zwemmen of verzuipen.  Maar ik kan me echt uitleven.  Momenteel is er niet echt controle en ik dat er weer in te brengen.  Ik moet nog heel veel leren, heb soms zelfs geen tijd om te eten, noch drinken….maar dat deert niet.  Elke avond rij ik moe maar voldaan naar huis, met een hoofd vol nieuwe info en weer een stapje dichter bij een overzicht krijgen in de job en wat er verwacht wordt.

Van de technische ploeg heb ik nog niet veel hoogte, ze mijden me een beetje.  Maar momenteel heb ik geen tijd noch de energie om er veel latijn in te steken.  Maar daar moet verandering in komen, want zij gaan te belangrijk zijn in het uitoefenen van mijn job.  Dus ik moet vriendjes worden met mijn ruige mannen, maar eerst kennis, focus en controle over de job en de verschillende dossiers.

De meerwaarde bevindt zich vooral in de jobinhoud en de collega’s die duidelijk weten waar ze met bezig zijn, werken aan een doel.  Bazen die elke dag hun uiterste best doen om de sfeer te optimaliseren en zorgen dat de cirkel rond is.

Het is nog pril en het slorpt me helemaal op.  Maar tevens is het zo fijn om aan een project te werken waar mensen het echt waarderen en duidelijk aangeven hoe belangrijk elke schakel in het bedrijf is.

Ik kan eindelijk zeggen dat mijn luchtbel doorprikt is en ik weer met enthousiasme en goesting elke dag naar kantoor rijd en geen enkel moment me verveel.

Dankbaar voor deze kans!!!

Opluchting

Nu mijn houdbaarheidsdatum aan het verstrijken is in het Paradijs, wordt het duidelijk dat ik echt aanstaande vrijdag niet naar kantoor kom en met een heel grote kans dat ik nooit meer terugkeer.

De sheriff stelde me vandaag de vraag of ik het niet raar ga vinden na een periode van 12 jaar om uit mijn habitat te stappen, want laten we daar eerlijk over zijn, het Paradijs was ondanks alles mijn habitat, elke hoek was me bekend, een beetje een 2 de thuis, die ik me eigen had gemaakt, eerlijkheid gebiedt me om te zeggen dat door gebrek aan baas, we veel vrijheden kenden. Van welke stylo we wilde tot hoe laat we binnenvlogen, even naar de dokter onder je uren, geen probleem.  Ik weet dat dit niet normaal is, op geen enkel bedrijf en het zal tijd vragen om me weer even aan te passen, vooral wat stylo’s betreft ;-).

Maar ik kan niet zeggen dat het raar aanvoelt, ik heb deze keuze heel bewust gemaakt en ik kon niks anders zeggen dan dat ik opluchting voel, opgelucht dat ik donderdag de deur kan dichttrekken, ik geen connectie meer ga hebben met het Paradijs, noch irritaties, zeker na de weer zo prettige conversatie met Miami vanmiddag.

Ik besef heel goed dat er in mijn nieuwe job ook irritaties gaan zijn, maar ik weet ook heel zeker dat ik nieuwe dingen ga leren waardoor ik een betere versie van mezelf kan worden een aantal skills gaan worden aangescherpt maar het gaat ook van me vragen om uit mijn comfortzone te stappen in veel situaties en hoe gek het mag klinken, vooral daar kijk ik naar uit, heb me te lang verscholen in mijn ivoren toren.

Nog 2 dagen en dan gaat stap 1 van de verandering in werking.

 

Het jaar van de veranderingen

Ik had al een tijdje het gevoel dat 2017 het jaar van de verandering zou worden, als ik dit teruglees, zie ik dat van de ideeën toen we wat afgeweken zijn :-).

Al snel werd duidelijk dat we met onze chocolade niet het resultaat gingen halen dat we voor ogen hadden dat er nogal veel obstakels waren.  Het is en blijft een “hobby” en in september wordt er een nieuwe cursus aangevat en als we alles van chocolade hebben we gezien gaan we over naar patisserie :-).

De veranderingen gaan vooral ingrijpender zijn.  Nieuwe job, nieuwe auto ( het raakte me weer mijn auto verkopen)…maar het zit er ook dik in dat we gaan verhuizen :-).

Ik, die niet van veranderingen hou ga er dit jaar en volgend jaar echt met geconfronteerd worden om uit mijn comfortzone te stappen en het rare is, dat het mij niet bang maakt, heb eerder het gevoel van, het komt goed, ik ga mijn weg vinden en al zeker een woonplaats :-), hoewel ik er torenhoog tegenop zie om te verhuizen.  Maar de puzzel valt om de een of andere manier.  Ons huidig appartement willen we niet kopen, wegens teveel nadelen, maar ondertussen zijn de andere plannen wat concreter en kan ik me er ook in vinden.  Wat toch een gemoedsrust geeft.

Het lijkt wel of de veranderingen er moeten komen, om weer te groeien een andere fase in te stappen.  Ik degene die halstarig nog een ballon zou vasthouden is klaar om mijn job los te laten, mijn huis en alles op me te laten afkomen en te wentelen in nieuwe ervaringen, te leren en te groeien.

2017 het jaar van de veranderingen……….