Moeders&dochters #40dagenbloggen

Toen ik gisteren wat aan het praten was met een vroeger fervente blogger, trotse eigenaar van een aantal dochters en kleindochters en 1 kleinzoon een huis vol womanpower.  Vertelde  ik dat het bij ons net de mannelijke kant is die overheerst,….zelfs mijn katten zijn van het mannelijke geslacht.

Hij vroeg me of ik graag een dochter had gehad…en bij die vraag moest ik slikken…..

Toen ik pas zwanger voelde ik dat het een jongen zou zijn, het geslacht dat echt mijn voorkeur had, het is mss taboe om te zeggen, maar ik zou teleurgesteld geweest zijn als de gyneacoloog me had gemeld dat het meisje was.  Heb altijd meer met jongens gehad dan met meisjes, vriendinnen had ik wel maar weinig, ik hing het liefst bij de jongens.

Zo van die vriendinnenavonden, of vriendinnenweekends nooit behoefte aan gehad.  Heb een goede vriendin dan houdt het op.  Ook met mijn zus trek ik weinig op en nu zeker aangezien de afstand te groot is om een op koffie te gaan.  We hebben veel contact via sociale media en het is goed zoals het is.  Ik trek het liefst op met mijn lief…..en dat is uiteraard een man :-).

Ik had niet de makkelijkste relatie met mijn moeder en ik vrees dat daar een beetje de oorsprong zich bevindt en van baby af ben ik een papa’s kindje, wat maakt dat ik me sneller identificeer met mijn papa en me beter voel met mannen.

Ik was denk ik ook een beetje bang om onbewust de slechte relatie die ik met mama had door te geven aan mijn dochter en de angst om constant poppen te moeten aan-en uitkleden zat er goed in :-).

Ondanks mijn vrouwelijk uiterlijk ben ik een mannelijk type en de natuur bedankte me met een geweldige “macho” zoon een toplief met fijne bonuszoon en 2 katers die mijn hart veroverden…….

Tevredenheidsonderzoekjes #40dagenbloggen

Ik ga vandaag eens afwijken en me niet aan de opdrachten houden, wat trouwens helemaal niet verplicht is, maar wel leuk om te doen, het werkt creativiteit in de hand.

Maar na het lezen van Mr.Pannenkoek zijn blogje wilde ik toch mijn negatieve ervaringen even kwijt.  Wat je ook online koopt, er volgt altijd een tevredenheidsonderzoek, iets wat ik weiger om in te vullen.  Ondanks dat ik heel tevreden ben van Bol.com en Zalando.

Onlangs zag ik een leuke sweater op La Redoute, vol enthousiasme bestelde ik hem.  Gewend om met Bol & Zalando te werken, was de teleurstelling al groot dat het een aantal werkdagen ging duren voor ik hem ontving.  Ik weet het, een beetje schandalig :-).  Ik bestelde de sweater op 28/02, op 6/03 had ik nog niks ontvangen, na wat getrack en -trace zag ik dat het pakje teruggestuurd was naar La Redoute, ik nam de telefoon en kreeg te horen de de post het pakket niet kon afleveren omdat het adres niet volledig was, wat op zich al vreemd is, aangezien ik het op kantoor liet leveren.

De mevrouw aan telefoon bestelde de sweater opnieuw en zou hem weer door de post laten leveren, naam van onze firma werd toegevoegd en echt het JUISTE adres, wat niet gewijzigd werd aangezien ik echt wel het juiste adres had doorgegeven :-). Vol verwachtingen wachtte ik weer op mijn pakje…..tevergeefs…….op 13/03 nog steeds niks ontvangen, met weer dezelfde reden…..

Wij zijn een bedrijf, gekend hier in de regio en waarom vindt Bol.com en Zalando het wel?

Nooit bestel ik nog iets op La Redoute…..jammer maar helaas, nochtans had ik graag de sweater gehad 🙂 🙂

Vakantieitems #40dagenbloggen

Vakantie……wie houdt er niet van?  Alleen van het idee word ik al vrolijk.

Vaak zijn het zonovergoten bestemmingen die letterlijk je batterijen opladen, vakantie is ook puur genieten, geen verplichtingen, geen werkperikelen noch huishouden dat in goede banen moet geleid worden.

Het rare is dat ik op vakantie de motor doorgeef aan mijn lief, ik ben een controlefreak pur sang, maar dan geef ik het graag uit handen en hij neemt perfect de leiding over en ik laat het allemaal gebeuren en neem vooral de indrukken in me op.

Maar dat maakt niet dat ik als “georganiseerd” persoon mijn bagage ook aan mijn lief overlaat :-), daar wordt namelijk over nagedacht.  Maar op vakantie kan ik de perfectie wel loslaten, moet make-up niet noch gesoficticeerde outfits en ga ik gewoon in jeansshort ( die eigenlijk niet meer is toegestaan boven de 40) met een singlet de straat op.

De opdracht luidde voor deze blog, welke 3 items ik meeneem op vakantie, je tandenborstel proper ondergoed niet meegerekend 🙂

Ik vertrek nooit en ik herhaal nooit op vakantie zonder 🙂

  1. Lippenbalsem ( ik ga nooit de deur uit zonder 🙂 #verslaafd)
  2. Haarspeldjes ( ik kan het niet verdragen met los haar slapen :-))
  3. Reinigingsgel  ( ga nooit slapen zonder mijn gezicht te reinigen :-))

Toen ik het noteerde realiseerde ik me, dat zijn nu 3 typische items voor mij…….:-)..

Wat nemen jullie mee?

Op restaurant #40dagenbloggen

Met wie zou ik eens een keertje op restaurant willen…….

Eenvoudig, met Sven Ornelis :-).

Waarom de Sven…..eerst en vooral had ik ook Sven genoemd als ik een jongen was :-), volgens mij de jongensnaam bij uitstek in 1973 :-), want ook de Sven is van 1973, hij is wel iets ouder dan ik :-), 3 maand om precies te zijn.  Leeftijdsgenoten en dat is al boeiend op zich.

Ik luister al zolang ik me kan herinneren naar zijn ochtendshow…..ik stapte mee over van de Q naar de JOE :-),  u leest het ik ben fan :-).

Ik kan er mijn vinger niet opleggen waarom, qua persoonlijkheid is hij niet mijn type ..en fysiek voel ik me niet tot hem aangetrokken en toch vind ik hem zonder dat ik hem kent interessant.

Hij intrigeert me, het lijkt wel of hij nooit buiten de lijntjes kleurt, altijd de goede dingen zegt en doet, maar ook enorm gepassioneerd in alles wat hij doet en hij is enorm creatief in de keuken als je zijn kookboeken openslaat, met niks maakt hij een fantastisch gerecht vol smaak en laat dat nu een kwaliteit zijn die ik enorm bewonder, net zoals zijn neutrale Zwitserland houding.  Nooit is het ene woord hoger dan het andere, ja ik bewonder dat echt, je emoties zo onder controle houden.

Dus Sven, wanneer gaan we eens lekker eten, zodat ik al je geheimen leer kennen :-)..

Met wie willen jullie op restaurant?

 

Het volwassen leven #40dagenbloggen

De keuze viel vandaag op, waar heb je het moeilijk mee in je volwassen leven :-).

Eerlijk, momenteel bevind ik mij in een fijne fase in het “volwassen” leven,  de zoon heeft minder “zorgen” nodig, alleen van dat taxi-gebeuren moet ik nog af zien te raken :-).  Wat maakt dat mijn vrije tijd ruimer wordt, dat ik tijd krijg om mijn leven weer in te kleuren zoals ik het wil en minder afhankelijk ben van zijn agenda :-), het openbaar vervoer of de fiets is ook een transportmiddel, maar ik ga zooooo blij zijn als hij volgend jaar zijn rijbewijs kan halen…..2018, het jaar dat hij 18 wordt, nog steeds lijkt het of hij gisteren geboren is :-).

Alles valt ook wat op zijn plek.  Zit goed in mijn vel, relatie zit enorm goed, geen financiële zorgen, geen fysieke kwalen en ook de puberstreken van de zoon zijn onder controle.  Is alles perfect, nee hoor, maar dat is dan ook utopie :-), de zoon zijn rommel en het lief kan ook af en toe op mijn zenuwen werken :-),….en het Paradijs, de doorn blijft af en toe pikken, zeker na weer een aantal fijne gebeurtenissen.

Is er dan niks, toch wel.  De verantwoordelijkheid van mijn grootmoeder, de papa die al eens op mij durft leunen, soms weegt het en langs de andere kant zijn het peanuts, dus ik moet niet zeuren :-).

Oh ja een kleine kanttekening, er is wel een struggle…..tegenwoordig word ik heel vaak overwelmd door het aanbod en dat gaat echt van boter tot sneakers, ….en dat maakt dat ik soms het bos door de bomen niet meer zie, mss is het de fase waarin ik zit, maar vroeger nam ik zonder veel nadenken wat uit de rekken en het was goed, nu twijfel ik veel meer om niet te zeggen over alles :-), welke dagcreme ik moet kopen, welke sneakers of zijn schoenen beter?   Kies ik voor nude, of voor blauw?   En zo is de lijst eindeloos.

Behalve over eten, Paleo eten heeft zo zijn voordelen :-), blijkbaar heb ik het makkelijker als de lijnen zijn afgetekend.

Twijfelen jullie ook vaak, of is het iets voor mij of de leeftijd of is het aanbod gewoon te groot?

7 zondes #40dagenbloggen

Aangezien ik een ketter ben van de bovenste plank.  Ik haat religie van welke soort dan ook…..iedereen doet ermee wat hij wil, maar blijf aub nadenken.

Toch ga ik me hier op onbekend terrein begeven, de 7 hoofdzondes, gelukkig reikte mijn kennis wel ver genoeg om er zeker 5 op te noemen.  En ik leef in zonde vrees ik, weet niet of er genoeg wijwater bestaat om mijn zonden van me af te wassen.

  1. IJDELHEID: ik vrees dat ze deze zonde voor mensen zoals ik hebben uitgevonden, add more lipstick and attack :-).
  2. HEBZUCHT&GIERIGHEID: van die zonde word ik gespaard, heb geen drang om te verzamelen, ook geen geld en gierigheid mmm, genieten van het leven kost geld :-).
  3. ONKUISHEID, LUST: geen nood meer aan me voort te planten, maar oefenen voortdurend en niet altijd binnen de lijntjes :-).
  4. AFGUNST, JALOEZIE:  Toen men deze zonde uitdeelden was ik niet aanwezig, jaloezie is me vreemd net zoals afgunst, ben altijd blij dat mensen het goed hebben.  Ik kan wel mensen bewonderen voor bepaalde capaciteiten maar dan stopt het.
  5. GULZIG, VRAATZUCHT: als men gulzig bedoelt met gulzig in het leven, count me in.  Gulzig naar eten nee, ik eet graag want honger vind ik vreselijk, maar zo’n overvol gevoel daar word ik dan weer ambetant van :-).  Ben geen vraatzuchtig persoon 🙂 eerder een fijnproever :-).
  6. WOEDE, WRAAK:  Ik beken, hier stond ik op de eerste rij :-), eerlijkheid gebied me om te zeggen dat ik een kort lontje heb en aan payback doe.  Ik probeer het te kanaliseren, maar het is soms sterker dan mezelf.  Als het kon was dit de zonde waar ik vergeging voor zou krijgen :-).
  7. GEMAKZUCHT, LUIHEID: Hallo, miss ik ben altijd bezig…..en toch, diep in me schuilt er een luie mie, ze zit alleen opgesloten vrees ik :-).

En wat is jullie grootste zonde???????  Dat pak M&M’s ineens opeten of teveel lipsticks kopen :-)?

Waarom blog ik #40dagenbloggen

Waarom blog ik?  Ik heb er dit weekend over nagedacht, oh ik heb weer teveel nagedacht, mijn lief vroeg me regelmatig of alles oké was, maar ik kon hem niet vertellen wat me bezighield.

Ooit startte ik uit verveling maar het is de interactie die me ook aan het bloggen houdt.  Ik leerde zoveel fijne mensen kennen, sommige enkel online anderen leerde ik irl kennen…..

Ik ben niet wat je noemt iemand die makkelijk praat, beetje een binnenvetter en ik heb een hekel aan in de belangstelling staan.  Ik voel me het best op de achtergrond.  Langs de andere kant ben ik gevoelig voor veel prikkels en het schrijven kanaliseert het allemaal een beetje.  Het zorgt ervoor dat ik kan relativeren en kan ik het niet dan zorgt een commentaar van een van jullie wel dat ik met mijn 2 voeten op de grond landt. Of tenminste het “probleem” vanuit een andere hoek kan bekijken.   Waarvoor mijn eeuwige dank!

Maar zoals , ons Tiny  het zo mooi kan verwoorden, ik ben ondanks mijn introverte natuur ook wel een aandachtshoer, ik moet dat eerlijk bekennen.  Want wat hier geschreven wordt, daar wil ik ook van dat het gelezen wordt.  Zo ben ik dan weer wel……

Het schrijven op zich blijf ik een magisch proces vinden, vaak zit ik met iets in mijn hoofd maar kan ik er geen geheel van maken en soms vloeit het er vanzelf uit een andere keren groeit het, herlees ik en schrap ik en voeg toe waar nodig.  Een beetje zoals het leven niet :-)?

Mijn blog en mezelf, samen met een kop koffie een klein gelukkig momentje voor mezelf en dat dekt de lading waarom ik blog……het kleine geluk!