Roken

Als ik over iets blij ben, dan is het dat ik gestopt ben met roken, wij moet ik eigenlijk zeggen want mijn lief is ook volledig gestopt, dan kan ik nu wel zeggen na 3 jaar.

Als ik van iets spijt heb, is dat ik gerookt heb.  En ik hoop dat de schade in mijn lichaam beperkt is om over de huidschade nog maar te zwijgen ( lees: ijdeltuit).

Het startte op kot, waarom, eerlijk ik heb totaal geen idee meer, was ook te oud om het als meelopen te bestempelen.  Ik vond het wel onmiddellijk lekker en een sigaret werd een moment van ontspanning, niemand die zich drukt maakte dat we met zijn allen binnenrookten, iets wat heden ten dagen ondenkbaar is.  Het was dan ook de begin jaren 90,…..en gezellig dat het was, uren kaarten met bier en sigaretten op café,…..:-).  Na het afstuderen bleven we vrolijk verder roken, tot ik zwanger werd en ik zonder pardon de sigaret aan de kant smeet, dat ik toen zo fel reageerde op geuren zal er ook wel voor iets tussen gezeten hebben, zelfs de munt uit de tandpast was teveel:-).

Toen Mateo geboren was bleef de drang naar sigaretten weg,….en ik denk dat ik zeker 5 jaar niet rookte, tot de stress in mijn huwelijk me weer liet grijpen naar de sigaret.

Toen ik mijn lief leerde kennen en ontdekte dat hij ook rookte was het hek helemaal van de dam,…..zeker toen ik net als hij muntsigaretten begon te roken.  We ondernamen na een tijdje een poging om te stoppen en daaruit vloeide voort dat ik enkel nog rookte als we uitgingen en elke dag 1 sigaret.  Tot ik er vlak voor een vakantie plots genoeg van had en me afvroeg waarom ik nog rookte,……

Mijn lief volgde een maand later,……..sindsdien probeerden we nog af en toe eens vooral wanneer er teveel drank in het spel was, maar ook dat hielden we snel voor bekeken en sindsdien gaan we rookvrij door het leven, de beste beslissing die we ooit namen, buiten een koppel worden uiteraard:-).

Het grappige is, dat we beide de geur van sigarettenrook niet meer kunnen verdragen en we er met ons verstand niet bijkunnen dat we ooit gerookt hebben (lees: veel gerookt hebben),……

Zijn er hier nog rokers, want ik denk dat het een beetje een uitstervend ras is,….bekeerden of totaal geheel onthouders :-)?

 

Open & eerlijk

Al dagen zit ik met dit blog in mijn hoofd, vanaf de moment dat Jocye me vroeg hoe ik was veranderd na de dood van mijn mama, hoe mijn kijk op dingen veranderd is,……

En ik weet perfect hoe ik alles ervaren heb en toch heb ik moeite met dit op te schrijven,….letterlijk bang dat mensen me als slecht gaan bestempelen, want wat ik te zeggen heb hoort niet, van de doden niks dan goed en zo kan ik nog even doorgaan.

Maar goed hier gaan we.  Laten we beginnen met hoe mijn relatie was met mijn mama.  Mijn mama was geen warme vrouw, type bodemloos vat, alles wat je gaf viel er zo doorheen en teruggeven was er niet bij, ze zorgde voor ons, plichtsbewust, zonder emotie.  Mama was laagbegaafd, kon met moeite lezen en schrijven, was altijd naar het bijzonder onderwijs geweest, nooit moeite gedaan om zich bij te scholen of zelfs open te staan voor nieuwe dingen, ze was zeer op zichzelf gericht.  Ze kon zeer onsamenhangend vertellen, kon plots in woede uitbarsten, was nors, enorm verbitterd en heel negatief.  Heb ze zelden over iemand of iets goed horen praten, om over haar constante stroom van leugens maar te zwijgen.

Als kind scanden wij onze mama haar humeur, want daar hing de dag vanaf,….en dat zijn we als volwassen blijven doen.  Wij pasten ons gedrag aan, aan haar humeur, om niet in de klappen te delen.

Naarmate ik en mijn zus ouder werden, werd haar gedrag ook erger.   Wat maakte dat we het huis uitvluchtten.  Mama kon er niet met overweg, dat wij wel uitgroeiden tot zelfstandige vrouwen, die hun eigen weg volgden en vooral dat we veel mondiger werden en met haar de draak staken.

Knuffels, goede raad, steun, veilige omgeving, het was een zeldzaam gegeven bij ons thuis.  Ik kroop weg in boeken, want mijn honger naar kennis was groot, ik vond die thuis niet, mijn doelstelling werd, studeren en zelfstandig worden, ik wilde niet worden als mama.  Hoewel ik eerlijk moet bekennen als ik in mijn huwelijk was blijven zitten ik net zoals haar verbitterd was geworden.  Van nature ben ik veerkrachtig en positief, maar ik heb toch vaak moeten vechten tegen haar negativiteit om me daarin niet te verliezen.

Toen mama ziek werd, stapten we op een rollercoaster, want de verhoudigen in ons gezin werden door elkaar geschud.  Als ik iets positiefs over kanker kan zeggen is dat het haar bitterheid wegnam.  En mama zich openstelde naar ons.  We hebben helaas te weinig tijd gekregen om alles uit te praten, om haar echt te leren kennen eigenlijk.

Haar dood kwam ondanks alles heel onverwachts en ik was verlamd van verdriet, letterlijk.  Het besef dat ik haar nooit meer ging zien, sneed als een mes door mijn ziel en ik kon dat niet plaatsen.

Na 2 dagen voor me uitstaren en huilen maakte ik de bedenking wat ik precies ging missen, haar leugens of was het eerder haar negatieve gesprekken?  Want ik meed contact met mama, ik ging alleen naar “huis” als ik wist dat ze niet thuis was, ik sprak met papa ergens anders af.

Maar de eye-opener kwam toen we mama haar gerief gingen opruimen en ik heel veel kleren vond die ook in mijn kast hingen en ik besefte dat zij het enorm moeilijk moet hebben gehad om te zien dat wij wel sterk in het leven stonden.  En kon ik me losmaken van het negatieve gevoel dat ik altijd had wanneer ze in de buurt was en ervaarde ik een gevoel van bevrijding.  Net of de buitenste laag van mijn lichaam werd verwijderd en ik kon er zo kon uitstappen.

Papa zegt het niet met zoveel woorden, maar als ik hem observeer merk ik dat ook hij uit dat negatieve spiraal is gestapt en dat we nu met zijn drieën een veel sterkere eenheid vormen.

Het leven is luchtiger, ik ben meer mezelf, pas me niet meer aan, de liefde die ik nu ervaar van papa en zus zijn echt en ik weet dat ze onvoorwaardelijk er voor me zullen zijn,…….no matter what!

Sportregime

Op vraag van LJ en Flavie,…..mijn sportregime:-).  En voor jullie dit regime willen overnemen, vergeet niet dat ik een pittig sportverleden heb en mijn lichaam gewend is aan veel sporten.

Here we go:-)

Op maandag staat bodypump ( een krachttraining in groep waar alle grote spiergroepen worden getraind) op het programma, normaal werd dat gevolgd door bodyattack, maar door de knieblessure vervang ik het door een half uurtje roeien, springen is momenteel een no-go,……en om af te sluiten een kwartiertje yoga en 10 min meditatie.

Dinsdagmorgen staan we om 6u45 in de fitness voor een rug en biceps training, ook gevolgd door een kwartiertje roeien, ‘s avonds yoga.

Woensdag is het enkel bodypump normaal was het bodycombat een geweldige cardioles gebaseerd op bokstraining, dat was uitleven, maar knie laat het niet toe momenteel. Achteraf een kwartiertje yoga, met veel rekken en strekken.

Donderdag is het rustdag en er zijn ook weken dat ik 2 rustdagen neem, zoals het deze week zal zijn, aangezien ik op woensdagavond naar een workshop bloemschikken ga.

Vrijdag opnieuw naar de fitness om 6u45 voor een benentraining, ‘s avonds tijd maken voor een kwartiertje yoga en meditatie

Zaterdag is het Zumba en werken aan mijn optrektechniek en als we zin hebben wat yoga.

Zondag is het borst en biceps training met buikspieren en yoga.

En dan start de week weer opnieuw.  Vaak krijg ik de vraag hoe ik de discipline kan opbrengen om zoveel te trainen.  Maar dat moet allemaal gerelativeerd, want het gaat hier maar over een uurtje per dag en de yoga is gewoon puur relaxatie en moment voor mezelf,….en ja, ik kijk weinig of geen tv, lees niet meer al de blogs die ik wil lezen, schrijf mijn blogs tijdens mijn lunch of pauzes of ‘s avonds na het sporten.  Ik heb natuurlijk ook het voordeel geen kleine kids meer te hebben, mijn zoon vindt het geweldig als hij alleen thuis is.

Waarom doe ik het, het is goedkoper dan therapie, het laat me relativeren en het houdt mijn hoofd clean en het geeft me rust.  En uiteraard zal er wel een percentage ijdelheid bij zijn en blijft mijn lichaam strak en soepel.

Dus ladies, als ik het kan, kan iedereen het, kom uit die zetel, de digibox neemt je favoriete programma’s wel op en ik beloof jullie meer energie en een goddelijk lijf:-),…….

Huisdieren

Op vraag van onze Zuster, die me vroeg naar onze huisdieren,….waar ze vandaan komen en welke rol ze in ons leven spelen:-).

Wij hebben 2 katten,…..onze Martini & Royale,…..we adopteerden ze uit het asiel in augustus 2014.  Mijn lief wilde oorspronkelijk een raskat,…..maar de buurvrouw die vrijwilligerswerk doet in het asiel waar ze vandaan komen, liet ons weten dat omdat we op een appartement wonen en heel de dag uit werken zijn, we beter 2 katten zouden nemen.  Dat was al even slikken:-) en het bijhorende prijskaartje nog meer.  Ik had al van in het begin het gevoel van, laat ons een sukkel uit het asiel halen, dan dragen we ook nog bij aan een betere wereld.  En het gaf mij echt het gevoel dat ik iemand zou redden:-), het werden er uiteindelijk 2.

Want in het asiel waren onze kinderen niet te houden en met in het achterhoofd de raad van de buurvrouw, kozen we 2 kittens. Martini de kleinste van de hoop, helemaal verscholen in een hoekje werd onmiddellijk door mijn lief uitgekozen, mijn zoon koos Royale een schuchtere tijgerkat.

De impact van deze 2 op ons gezin is groot:-).  Want met hen hebben we het lot uit de loterij gewonnen.  De liefde en vriendschap die je van deze 2 krijgt is onbetaalbaar ik geef toe, het bezorgt me veel meer poetswerk en ze krabben de zetels kapot ondanks ze dat ook aan hun krabpaal doen.  Maar ze maken dat ruimschoots toe door hun aanwezigheid, ze kozen ook een baasje, zo is Royale mijn lief zijn kat, waar mijn lief is daar bevindt zich ook Royale op wat uitzonderingen na.  Martini is mijn kat en ik beken, mijn lieveling ( mijn kleine baby, die nooit groot wordt :-)), die alleen op mijn schoot springt als ik op het toilet zit, maar des te liever zich in mijn nek nestelt. Hij kan ook echt rond me draaien voor aandacht  om opgepakt te worden en te aaien, ook hier geldt dat Martini vaak bij me is.

Dat mijn zoon in de papa-week, vaak na school langskomt voor Martini&Royale zegt genoeg hé en als ik hem bezig zie met hem, dan smelt ik, zo zorgzaam en liefdevol.

Ja, onze katten zijn volwaardige gezinsleden, die als prinsjes worden verzorgd, elke dag het beste eten, 3 keer vers drinken, borstelen, bakken constant proper houden.  Maar het zijn onze prinsjes die ons begroeten als we thuiskomen, die ons troosten als we ziek zijn en ons omringen met heel veel vriendschap en warmte, u ziet Zuster, ze spelen een heel belangrijke rol in ons leven:-).

IMG_20140925_080404 martini & royale 2 Martini & royale 3 IMG_20141015_165518 IMG_20141019_162104 tHE BOYS SAMEN

 

 

Wat je nog wilde weten

Dips in blogland ze zijn niet vreemd, ook ons Tiny en Zuster K werden ermee geconfronteerd.

Het is niet dat ik niet wil schrijven, het is van niet kunnen, mijn hoofd zit vol en is leeg tegelijkertijd.  Ben met 700 dingen bezig en mijn gedachten worden constant afgeleid.  Ik probeer alles te kanaliseren, maar het lukt me niet ik loop van hier naar daar zonder ergens te komen,….mijn hoofd is een puinhoop, waarom, ik heb er geen antwoord op. Het is wat het is (hoewel ik een vermoeden heb dat het werkgerelateerd is).

Het fenomeen speelt zich ook alleen in mijn hoofd af, fysiek is er niks aan de hand, we zijn niet moe, noch ziek, we zijn vrolijk, hebben weinig zorgen en toch heb ik het gevoel me op het vier-armen kruispunt te vinden, niet weten waar we naartoe moeten en het verkeer raast voorbij.

Vandaar mijn oproep naar jullie, wat zouden jullie graag van me lezen of over me weten, dan kan ik doelgericht schrijven in de hoop dat ik er mijn hoofd dan kan bijhouden:-).

Eeuwige dank in ruil,……..

Klaagtag

Ik las bij Samajatalk ( een goed blog btw) deze leuke tag waar je eens lekker kan zagen over alles wat je ergert,……ik probeer zo positief mogelijk door het leven te gaan, maar dit was een uitgelezen moment om me te uiten in een zweem van drama, uiteraard met een korrel zout:-)

  1. Waar kan jij je gigantisch aan ergeren?
Aan rommel, a-symmetrie, drukte, oppervlakkigheid, oneerlijkheid, het niet nakomen van afspraken, onbeleefdheid, gebrek aan respect.

 

2. Wat vind jij irritant in het verkeer?

Aan professionele chauffeurs die naar het rechtste rijvak komen terwijl je nog moet invoegen op het rechtse rijvak, mensen die een parkeerplaats zoeken maar geen richtingaanwijzers gebruiken, arrogante automobilisten die je niet laten invoegen maar halsstarrig voor zich blijven uitkijken,…..de links rijders tegen 90,….

  1. Welk eten vind je echt goor en krijg je niet door je keel?

Orgaanvlees, het idee doet me walgen.  Wormen is ook een no-go:-).  Verder eet ik nogal veel, hoewel de Oosterse keuken mij ook niet echt kan bekoren, wegens teveel smaken en het pikante eten.

  1. Waar wil je op dit moment over zeuren?

Over de pijn in mijn knie, waar ik afgelopen donderdag ben doorgezakt,….wat mij beperkt in mijn bewegingen om over de zeurende pijn nog maar te zwijgen,…we hebben voor volgende maand een afspraakje bij de orthopedist en ik vrees dat operatie zich nu effectief opdringt en de timing kon niet slechter:-).

  1. Welke artiest kun jij echt niet uitstaan?

Ben Crabbé wordt hier en daar genoemd en ook ik heb het gevoel dat ik gestraft word als ik naar hem moet kijken.  Nathalia is naar mijn gevoel een fake persoon en Bart De Wever zijn lichaamstaal laat iets anders uitschijnen dan wat hij vertelt,….

  1. Wat vind je de rottigste klusjes in huis?

Was plooien (vooral sokken en ondergoed) en wegleggen, ook de strijk wegleggen vind ik vreselijk, gelukkig neemt mijn lief dat vaak op hem.

  1. Waar stoor jij je zodanig aan op een blog, dat je hem direct weer wegklikt?

Ik heb het niet zo met veel kleuren blogs en overdreven veel foto’s.  En waar ik echt de kriebels van krijg zijn blogs die uitpakken met geweldige titels maar eigenlijk niks  vertellen, of iets wat we al 7 keer gelezen hebben.:-). Ik lees het liefst persoonlijke blogs en dat moet niet altijd met je ziel bloot zijn, maar het leven zoals het is,…..nergens is het perfect, dat moet ook niet, maar het geeft je gewoon een extra boost dat je niet alleen bent.

  1. Welk tv-programma vind je echt verschrikkelijk?

Soaps, type Familie, Thuis,…..ik heb er niks mee, maar nog erger is voetbal op tv:-).

  1. Aan welk make-up product heb je een hekel?

Aan bruinen zonder zon,….dat is pure miserie, dat stinkt, dat geeft nooit een mooie kleur is nooit egaal en je ziet het van km’s ver, maar we blijven het gebruiken, dat is pas erg:-).

10. Wil je verder nog ergens even lekker over zeiken?

Dat ik het huishouden met momenten echt gehad heb, never ending story die zich elke dag herhaalt,……en dat mijn collega’s weer iets in mijn schoenen wilde schuiven, maar NY kon bevestigen dat ik gelijk had,…….grrrr.  En Miami me naar mijn voeten gaf omdat ik een onderwerp van een mail niet goed gekozen had,…….

 

De krant

Zoals velen hebben wij een abonnement bij de krant,……..

Vroeger kwam dat in papiervorm naar ons toe,………en bij het ontbijt kreeg mijn lief de sport en ik startte met het “dagelijkse”nieuws.  En dat was altijd een fijn momentje, soms lazen we kleine stukjes voor en bespraken we het kort of was het lezen in stilte met kop koffie en lekker ontbijt.  En op zaterdag was het pas echt feest, waar ik met plezier wat vroeger voor opstond om de krant te lezen, alleen gehuld in stilte van slapende mensen:-)

Die abonnementen komen meestal in heel voordelige vorm,…….maar na een tijdje passen ze het bedrag meestal wel aan,……vaak gaat dat ongemerkt omdat het toch vanzelf van je rekening gaat,……..als je natuurlijk met YNAB werkt valt je dat wel op:-),……en dan ga je nadenken,……

Zo besliste we om over te gaan op een abonnement dat de krant op de ipad wordt gelezen en enkel in het weekend de papiervorm wordt geleverd,…..

Het was een voordelig aanbod,……we verminderen hiermee absoluut onze papierberg en uiteindelijk namen we nooit de moeite om echt alles te lezen,…..dus geld- en papierverspilling,….

Maar we zijn nu een maand of 4 verder,…….en ik raak er niet aan gewend om de krant op ipad te lezen, we hebben ook maar een ipad dus er zit er altijd ene niks te doen terwijl de andere leest aan de ontbijttafel wat het allemaal een stuk ongezelliger maakt,…..en en plus, ik moet de artikels vergroten wil ik ze kunnen lezen, wat altijd een gedoe is en maakt dat ik nog minder lees,…..om dan snel de ipad aan mijn lief door te geven en ik door mijn sociale media ga op de smartphone.

Ik moet dus concluderen dat ik mijn papieren versie mis,…….en vraag me af of ik niet terug moet overschakelen,…….of dat we misschien gewoon moeten praten aan het ontbijt:-):-).