Een jaar YNAB

YNAB, vorig jaar in september startte ik enorm enthousiast met het budgetprogramma……en hoe gaat het nu, gebruik ik het nog steeds?  Of is het allemaal verslapt?

Even nog in het kort hoe het werkt en hoe verschilt het van het huishoudboekje,….

Ik heb een oplijsting gemaakt van al de inkomsten en uitgaven en dan begint het verdelen van je inkomsten naar je uitgaven…….elke euro die binnenkomt krijgt een bestemming die jij kiest…….ik weet ook wel dat er de vaste kosten zijn waar je niet onderuit kan, maar er is nog voldoende ruimte over voor wat voor jou belangrijk is, ook al weet ik dat ik hier in een luxepositie zit en besef ik door mijn verleden dat niet iedereen over ons budget beschikt.

Zo heb ik buiten de vaste kosten ( lening, electriciteit, internet, telefoon, boodschappen enz) de rubrieken als christmas, cadeau’s, kleren, uitjes & plezier, beauty, school, workshops,enz…..en de jaarlijks terugkerende rekeningen, die dan per maand verdeeld worden zodat er budget wordt opgebouwd en er geld is wanneer de rekening in de bus valt.  En zo werkt het met alles, je bouwt een potje op zodat er geld aanwezig is voor wat voor jou belangrijk is……

Ben ik nog zo enthousiast als een jaar geleden, mss zelfs nog meer…….

Voordelen:

  • Je hebt altijd controle over je budget, zelfs bij onverwachte uitgaven
  • Je bouwt een potje op, maar eerlijk is eerlijk ik leef nog steeds niet van het budget van vorige maand.
  • Je weet precies hoeveel geld er naar welke post gaat.
  • Minder zorgen en dat meen ik echt, ik weet nu dat er altijd geld is om bij te springen indien nodig en dan heb ik het niet over spaargeld.

Nadelen:

  • Je moet elke uitgave noteren
  • Elke maand is anders, dus moet er al eens met budgetten geschoven worden.
  • Je moet de discipline hebben om het bij te houden……en geen enkele uitgave mag vergeten worden.

Maar de nadelen wegen niet op tegenover de voordelen, het geeft me rust en ik weet dat we op het einde van de maand meer overhouden dan vroeger, win-win……ik ben en blijf fan!!

 

 

Mindere periode

Na onze topvakantie, raakte ik niet echt in mijn ritme…maar momenteel zijn we zo op kruissnelheid dat ik mezelf soms een halt moet toeroepen, wil ik mezelf niet voorbij lopen.

In het Paradijs blijft het gigantisch druk, ondertussen heb ik intern hulp gekregen, maar u weet ook dat die niet onmiddellijk meedraaien en dat werken in het Paradijs speciaal is.  Ik word belast met een huzarenstukje aan puzzel leggen om winsten en verliezen te compenseren, moet nieuwe databases opbouwen en ondertussen draait het “normale” werk door en wordt er ook nog verwacht dat je vergadering bijwoont, Miami op zijn wenken bedient, snel nog een telefoon installeert om tot kers op de taart ook nog met een geïnfecteerde server te zitten omdat een collega met 1500 virsussen zat dit zich een weg naar de server hadden gebaand met resultaat 2 dagen technisch werkloos en toch wel wat data verloren,……never a dull moment…ik moet bekennen dat het me stress geeft, constant het gevoel heb dat ik aan het verzuipen ben en ik de reddingsboei niet vind….

Afgelopen weekend was ik poezenoppas voor de kat van mijn BFF….en ik neem dat altijd ter harte, net zoals haar vissen eten geven, de serre voorzien van het nodige vocht en zorgen dat het vuil op tijd buiten staat, je bent een vriendin of je bent het niet.  Ik weet dat ze het fijn vindt dat ik een beetje tijd besteed aan de kat een aandachtshoer eerste klas🙂.  Voor mij was het zaterdag even een rustpuntje, nam me voor om de krant te lezen en mijn nagels te verzorgen samen met een heerlijk kopje koffie.  Na het uitgebreid knuffelen, eten voorzien, kattenbak proper te maken, zette ik me aan tafel met een heerlijk geurende kop koffie.  Ik verwijderde vakkundig mijn oude nagellak, zette het flesje dissolvant opzij en u voelt hem aankomen hé…terwijl ik aan het lezen ben, wil ik mijn kop koffie nemen, zonder kijken uiteraard en ik stoot daarmee het flesje disolvant om waarvan de dop niet goed dicht is, ik reageer gelukkig snel en probeer de schade te beperken,….tervergeefs.  Ik zie de lak zo bij elkaar rimpelen met alle gevolgen vandien.  De tafel is beschadigd…..

Mijn vriendin reageerde vanop afstand goed, maar sinds ze thuis is, heb ik nog niks vernomen.  Dit wordt waarschijnlijk een verzekeringskwestie, maar ik zit ermee in mijn maag, ik hoop dat het onze vriendschap niet verzuurd, heb er sindsdien zo’n slecht gevoel over dat ik niet kwijt raak.  Het is een ongelukje, maar ik vrees eentje met een grote vlek……

Fit Bit charge 2

Ik heb iets met cijfers en bijhouden van gegevens,….:-), dat ik dit jullie vertel zal jullie niet verbazen hé…..

En al een hele tijd was ik aan het twijfelen om een fitbit aan te schaffen, nog meer cijfers die mijn dag zouden kleuren🙂, maar ik was te gierig om er geld aan uit te geven🙂, maar dan is verjaren altijd een uitkomst, want dan wordt er in onze familie naar een wishlist gevraagd,……het is overbodig maar ik zeg het toch, uiteraard hou ik dat allemaal bij, trouwens niet alleen voor mezelf maar ook voor anderen als ik iets oppik.  Mijn zus zorgde voor de nodige inzameling van de centen en vanaf zondag hangt er dus aan mijn linkerarm een fitbit charge 2 te blinken.

En ben ik er blij mee, dat zal wel zijn.  Het houdt bij hoeveel stappen ik per dag zet, het slaagt tegen met een kantoorjob, maar ik heb wat kleine zaken ingevoerd zodat ik toch de doelstelling haal van 10.000stappen per dag.  Mijn hartslag, het verbruik van calorieën ( de grootste confrontatie), workouts en mijn slaappatroon.  En mijn fitbit vertelt me eerlijk dat ik slecht slaap en te weinig🙂, ga te laat slapen en ik word gemiddeld 4 keer per nacht wakker en heb 12 onrustige momenten per nacht,…..dit wordt dus een groot werkpunt, maar als ik om 6u wil opstaan, ik om 23u moet slapen en als je om 22u maar thuiskomt 3 avonden per week of later is dat een hele uitdaging.  Iemand tips??

Ik ben op een aantal dagen al fan geworden en ik ben iemand van de goals, dat maakt dat zo’n fitbit op mijn lijf geschreven is en natuurlijk wist ik al dat ik te weinig bewoog op kantoordagen, maar nu zie je het het staan en word ik gemotiveerd om de trap te nemen ( ik werk op de 8-ste verdieping), om onder de middag toch buiten te gaan en te wandelen.  Ik ben vooral benieuwd wat de cardio-trainingen gaan opleveren……

En vooral om mijn slaappatroon in het oog te houden….iets waar ik al een tijdje met struggle en het weer van de afgelopen dagen hielp daar nu niet echt aan…..

Iemand nog ervaringen??

 

Dik, lelijk….

Sociale media, I’m hooked🙂 en al een tijdje rommelde het daar en had ik niet onmiddellijk door waar het over ging🙂 maar dan hoorde ik de klepel hangen via een radio interview met Anke Wauters die het boek “Dik.Lelijk.Wijf” schreef, ze blogt ook en ik beken, ze schrijft goed, helder en to the point ze schrijft uiteraard voor knack🙂 (lees: zei ik een beetje afgunstig, want ik blijf mensen die zo goed hun gevoelens of feiten op papier krijgen een beetje benijden, het is een gave en die gave heeft Anke!)

Ik schets even in het kort waar het over gaat: De schrijfster werd ooit uitgescholden voor “Dik.lelijk.wijf” en dat heeft haar zelfbeeld enorm beïnvloed….uiteraard in de negatieve zin..

Toen ben ik de commentaren gaan lezen, de interviews gaan beluisteren om tot de vaststelling te komen hoeveel vrouwen gebukt gaan onder een negatief zelfbeeld, vrouwen zoals u en ik, degene die de wereld doen draaien onder invloed van een steeds wederkerend stemmetje hoe lelijk of hoe dik ze wel zijn,…..

Ik weet hoe zwaar dat stemmetje kan doorklinken, want ik kan met hand op het hart zeggen dat ik tot mijn 40ste me lelijk en dik voelde, terecht of onterecht, het was er en het was heel erg gevoed geweest, door mijn ouders, ja dat leest u goed.  Mijn ouders vonden mijn zus de mooie, ik was de slimme, als dat vaak genoeg wordt herhaald dan ga je dat ook geloven, gepest worden omwille van mijn flaporen en bril hielp niet echt om de stem te doen zwijgen, om over de media nog maar te zwijgen, je moet gelijk welk magazine maar openslaan om de perfecte foto’s op je netvlies te zien, idem voor televisie, iemand al een dikke vrouw op tv gezien of iemand met een huidziekte?

We worden overspoeld door wat de norm moet zijn en wij vrouwen onderling zijn ook bikkelhard voor elkaar en vinden we het nodig elkaar te beoordelen en het liefst zo hard mogelijk af te breken…..oh ja, ik pleit ook schuldig!

De grootste overwinning in mijn leven was die “stem” het zwijgen op te leggen en ik moet daar nog elke dag aan werken en moet ik op foto kunnen zien dat ik niet dik noch lelijk ben en dat ik met een kg meer niet plots in een olifant ben veranderd, vandaar de waanzinnige hoeveelheid “selfie’s” op IG en train ik mezelf suf……allemaal om te stem te doen zwijgen, die je zo klein kan maken en jezelf een gevoel geeft dat niet strookt met de werkelijkheid, we zijn meer dan een lichaam en een gezicht, wij zijn topwijfen die elke dag de ballen hoog houden met of zonder een vetkwabbel……

Leg de stem het zwijgen op,……

Opnieuw naar school

Gisteren was het weer zover, vol enthousiasme vertrok ik naar de eerste chocoladeles van het 2de jaar.  De wissel van dinsdag naar maandag blijkt uiteindelijk een goede zet te zijn aangezien we maar met 8 zijn, die van dinsdag met 14….dus meer aandacht en bijleren. En ik op dinsdag een vrije avond heb….

Maar, het wordt duidelijk een pittig jaar en het zal niet alleen spelen met chocolade zijn🙂, boekhouden, bedrijfsbeheer, kosten-en loonberekeningen worden toegevoegd aan het pakket, net zoals een stevig business-plan.  Ik heb keurig mijn educatief verlof ingediend🙂, voor de eerste keer in mijn leven ga ik me toeëigenen waar ik recht op heb en me niet in 26-bochten wringen van ik kan het wel allemaal.  Ik weet nu al dat ik iets deftig wil afleveren en met mijn perfectionistisch kantje ga ik niet rusten voor het eindwerk zowel het praktische als theoretische gedeelte tot het is wat ik wil dat het is…..

En de ideeën flitsen constant door mijn hoofd, welk bedrijf wil ik, wat gaat de visie zijn waar wil ik naartoe?? En ik kom steeds op hetzelfde uit, want ik ben realistisch genoeg dat er van pralines alleen niet te leven was dat ik steeds weer kom op het geven van workshops, dat mensen met pralines, of chocoladestuk met pralines zelf maken uiteraard met hulp en het mee naar huis kunnen nemen of dessertkoekjes verpakt in een mooi doosje of het boetseren met marsepein..er zijn veel opties natuurlijk.  En proberen onze koekjes/pralines aan restaurants verkocht te krijgen, want dat stoort me vaak op restaurant dat je bij de koffie een voorverpakt koekje krijgt,….

Allemaal dromen,…..maar alles is ooit met een droom begonnen,…..hij moet alleen tot de puntjes worden uitgewerkt🙂

September

Ondertussen zijn we weer september en ja ik vond mijn ritme weer, de planner in me nam het weer over en we zitten weer op de rails.  Heb ook de agenda nog eens herbekeken, aangezien het voetbalschema van de zoon ook is aangepast en dinsdagavond wordt weer de rustavond,….samen met de zoon en daar kijk ik enorm naar uit!

Trainingsschema wordt ook aangepast we gaan niet meer 6/7 trainen, zeker niet in de week dat de zoon er is.  Enkel zijn trainingsavonden gaan gebruikt worden om te trainen wat maakt dat ik 2 vrije avonden ga hebben, wat een luxe🙂.  Ook ochtendtrainingen gaan weer ingevoerd worden en ja, dan zal het al eens als lunch eens boterhammen worden, maar niks is perfect, ook ik niet.  Btw ik eet al een tijdje niet meer Paleo, het voelde niet goed meer en sinds ik meer trage koolhydraten eet, gaat het stukken beter het trainen, ik voel me niet meer zo uitgeput als een tijdje geleden🙂, ik geloof nog steeds in Paleo, alleen is het minder geschikt als je 6/7 intensief sport, voor mezelf dan, ik kan niet over andere oordelen en ben ik blij met mijn boterham, havermout en zilverrijst af en toe🙂.

September, het is een beetje mijn maand, aangezien er mijn geboortedag in valt, aanstaande donderdag is het zover,…..43 en in mijn hoofd blijf ik 25, voel me ook beter dan toen ik 25 was🙂, ondanks de rimpels, spataders,..en ik hoop dat dat nog lang mag blijven.

De huizenzoektocht is nog niet ten einde🙂 en ik kan ondertussen al een roman schrijven over de verschillende huizen in Vlaanderen.  Ook de locatie blijft voor discussie zorgen, volgen we ons hart of de praktische kant van de zaak, dat budget ook vaak roet in het eten gooit is geen onbelangrijke factor hier.  Maar tot op heden nog steeds geen huis tegen gekomen waar ik mijn hart aan verloor, behalve 1 keer aan een bouwval dat compleet gestript moet worden en waar men nog onnoemelijk veel geld voor vraagt,…

Maar ik werd wel verliefd op gel nagellak,…iets wat ik vroeger voor “strekenwijven” vond, maar 3 weken een perfecte manicure heeft me over de streep getrokken.  Want ondanks dat het een dure affaire is, maakt het mij ontzettend gelukkig🙂, want u weet dat ik een handenfobie heb en sinds kort heb ik dus altijd mooie verzorgde handen en nagels.  Maar jammer genoeg komt er een einde aan het sprookje, want als de chocoladecursus weer start is nagellak verboden, welke soort dan ook🙂.

En hoe is het met jullie leven voor de moment?🙂

 

Jubileum

Ik kreeg vandaag dat melding dat ik al 4 jaar op “wordpress” zit🙂, het is lang geleden dat ik nog schreef, had geen inspiratie, raakte na vakantie niet echt op dreef, iets wat ik nog nooit ervaarde.  Maar ik had last met mijn ritme terug te vinden, nog steeds trouwens.

In het Paradijs loopt het niet van een leien dakje, taken-stapel groeit en ik voel me steeds kleiner, me constant motiveren om sneller te gaan, tot ik leeggezogen naar huis trek waar het volgende takenpakket op me wacht en dan heb ik nog geluk dat de zoon momenteel bij de papa is, dus geen voetbal geen school noch tijdsdruk……

Maar er is geen ontkomen aan, donderdag start het school weer en vrijdag is de zoon  terug, ook mijn cursus chocoladebewerking start weer, gelukkig is hij verplaatst naar maandag ipv dinsdag, dat maakt dat mijn lief op maandag voor de zoon moet zorgen maar wel dat ik maar 3 avonden van huis ben ipv 4 want dat ritme zag ik niet zitten en dat dinsdagavond van mij en de zoon wordt dankzij een coach die de trainingsdagen ook wijzigde🙂.

Uiteraard zou ik het me een stuk makkelijker kunnen maken en opteren voor een pizza in de oven en minder sporten, maar momenteel wil ik daar nog niet in knippen omdat het loont.

De huizentocht is ook zo’n energievreter waar ik niet vrolijk van word, ook de bijhorende discussies,…momenteel wordt de optie appartement waar we nu in wonen kopen bekeken en ondanks het feit dat ik er graag woon, zegt het buikgevoel nee……sounds weird hé, maar ik heb het gevoel dat we iets slecht zouden kopen dan…..

Hoe het met dit platform zal aflopen weet ik niet, momenteel is er ook weinig behoefte om te delen en razen de gedachten door mijn hoofd maar kan ik het niet omzetten naar woorden,….

Genoeg gezaagd, ik weet dat dit een fase is en eenmaal september ik mijn ritme wel weer vind en ik me kan klaarmaken voor kerst-en nieuwjaar🙂🙂.

Welkom terug iedereen!!!